“കാണാൻ കഴിയാത്ത വേദന നിശ്ശബ്ദമായി പൊട്ടിത്തെറിക്കുന്ന മനുഷ്യ മനസുകൾ”**
നമ്മുടെ കാലഘട്ടത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ വൈരുദ്ധ്യം എന്താണെന്ന് ചോദിച്ചാൽ, അത് ഇതായിരിക്കും: മനുഷ്യർ സാങ്കേതികവിദ്യയിലൂടെ ഇത്രയധികം പരസ്പരം കണക്ട് ചെയ്യപ്പെട്ട ഒരു കാലം ഇതിനുമുമ്പ് ഉണ്ടായിട്ടില്ല, എന്നാൽ ഇത്രയും ഒറ്റപ്പെട്ടുപോയ മറ്റൊരു കാലവും ചരിത്രത്തിലില്ല! സോഷ്യൽ മീഡിയയുടെ നിറപ്പകിട്ടായ ലോകത്ത്, ഓരോരുത്തരും തങ്ങളുടെ ഏറ്റവും മികച്ച സന്തോഷനിമിഷങ്ങൾ മാത്രം പ്രദർശിപ്പിക്കാൻ മത്സരിക്കുകയാണ്. എന്നാൽ, ആ അദൃശ്യമായ മുഖാവരണത്തിന് പിന്നിൽ, മറ്റാരും കാണാത്ത ഒരു വലിയ വേദന നിശ്ശബ്ദമായി വളരുന്നുണ്ട്—അതാണ് ആധുനിക സമൂഹം നേരിടുന്ന മാനസികാരോഗ്യ പ്രതിസന്ധി.
അദൃശ്യമാക്കപ്പെടുന്ന മനസ്സിന്റെ മുറിവുകൾ
നമ്മുടെ നാട്ടിൽ ശാരീരികമായ ഒരു രോഗമുണ്ടായാൽ ഡോക്ടറെ കാണാനും അത് മറ്റുള്ളവരുമായി പങ്കുവെക്കാനും ആർക്കും മടിയുണ്ടാകാറില്ല. എന്നാൽ മനസ്സ് തളരുമ്പോൾ, നമ്മൾ അത് ആരും കാണാതെ ഒളിപ്പിച്ചുവെക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നു. “നീ ഒരു ആണല്ലേ, ശക്തനാകണം”, “ഇതൊക്കെ വെറും തോന്നലുകളാണ്” എന്നൊക്കെയുള്ള സമൂഹത്തിന്റെ പതിവു പല്ലവികൾ ഒരു വ്യക്തിയെ സ്വന്തം വേദനയ്ക്കുള്ളിൽ കൂടുതൽ ഒറ്റപ്പെടുത്തുകയേ ഉള്ളൂ. മാനസികാരോഗ്യം ഇന്നും പലർക്കും പരസ്യമായി ചർച്ച ചെയ്യാൻ പാടില്ലാത്ത ഒരു വിലക്കപ്പെട്ട കനിയാണ്.
‘ഹൈലൈറ്റ് റീലു’കളും തകരുന്ന യൗവനവും
ഇന്നത്തെ യുവതലമുറ ജീവിക്കുന്നത് ഒരദൃശ്യ യുദ്ധക്കളത്തിലാണ്. അമിതമായ പ്രതീക്ഷകളുടെ ഭാരവും, മറ്റുള്ളവരുമായുള്ള നിരന്തരമായ താരതമ്യങ്ങളും, അംഗീകാരങ്ങൾക്കു വേണ്ടിയുള്ള നെട്ടോട്ടവും അവരുടെ മനസ്സിന്റെ സമാധാനം കെടുത്തുന്നു. മറ്റൊരാളുടെ സോഷ്യൽ മീഡിയയിലെ ‘ഹൈലൈറ്റ് റീൽ’ (ആഘോഷ നിമിഷങ്ങൾ) കണ്ട്, സ്വന്തം ജീവിതം അപൂർണ്ണമാണെന്ന് സ്വയം പഴിചാരുന്ന ഒരവസ്ഥയിലേക്ക് ഇന്നത്തെ തലമുറ എത്തിപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ഈ സ്ഥിരമായ താരതമ്യം അവരുടെ ആത്മവിശ്വാസത്തെ നിശ്ശബ്ദമായിട്ടാണ് തകർക്കുന്നത്.
അകലുന്ന കുടുംബങ്ങൾ, അടച്ചിട്ട വാതിലുകൾ
നമ്മുടെ കുടുംബങ്ങളുടെ ഘടനയും മാറിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്. പണ്ട് സന്ധ്യാനേരങ്ങളിൽ ഒരുമിച്ചിരുന്ന് സംസാരിച്ചിരുന്ന ആ നല്ല നിമിഷങ്ങളെല്ലാം ഇന്ന് സ്മാർട്ട്‌ഫോൺ സ്‌ക്രീനുകൾ കവർന്നു കഴിഞ്ഞു. ഒരേ മേൽക്കൂരയ്ക്ക് കീഴിൽ കഴിയുമ്പോഴും, തൊട്ടടുത്തിരിക്കുന്ന ആളോട് “ഇന്ന് നിന്റെ ദിവസം എങ്ങനെ ഉണ്ടായിരുന്നു?” എന്ന് ചോദിക്കാൻ പോലും ആർക്കും സമയമില്ല. കേൾക്കാൻ ഒരാൾ പോലുമില്ലെന്ന് തിരിച്ചറിയുമ്പോൾ, മനുഷ്യൻ തന്റെ സങ്കടങ്ങളെ ഉള്ളിൽത്തന്നെ അടച്ചു വയ്ക്കുന്നു. ആ കനലുകളാണ് ഒരു ദിവസം നിയന്ത്രണം തെറ്റി വലിയ ദുരന്തങ്ങളായി പൊട്ടിത്തെറിക്കുന്നത്.
പൂർണ്ണതയുടെ മിഥ്യാബോധം
മാധ്യമങ്ങളും ജനപ്രിയ സംസ്കാരവും എപ്പോഴും വിജയത്തിന്റെ കഥകളെ മാത്രമാണ് ആഘോഷിക്കാറുള്ളത്. പരാജയങ്ങളും, അതിലൂടെയുണ്ടാകുന്ന മാനസിക സംഘർഷങ്ങളും പലപ്പോഴും വിസ്മരിക്കപ്പെടുന്നു. ഇത് മനുഷ്യരെ ‘പൂർണ്ണതയുടെ ഒരു മിഥ്യാഭാസത്തിലേക്ക്’ തള്ളിവിടുന്നു. ചുറ്റുമുള്ളവരെല്ലാം വലിയ വിജയങ്ങൾ നേടുന്നു, താൻ മാത്രമാണ് തകർന്നുപോകുന്നത് എന്ന ചിന്ത ഒരാളിൽ സ്വന്തം അസ്തിത്വത്തെക്കുറിച്ച് തന്നെ സംശയങ്ങൾ ജനിപ്പിക്കുന്നു.
മാറ്റത്തിന്റെ ചെറിയ വെളിച്ചങ്ങൾ
എന്നാൽ, നിരാശകൾക്കിടയിലും ശുഭസൂചനകൾ കണ്ടുതുടങ്ങുന്നുണ്ട്. മാനസികാരോഗ്യത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ബോധവൽക്കരണം സമൂഹത്തിൽ മെല്ലെ വളരുന്നുണ്ട്. “എനിക്ക് മാനസികമായി സുഖമില്ല, ഞാനൊരു കൗൺസിലറുടെ സഹായം തേടുകയാണ്” എന്ന് തുറന്നുപറയാനുള്ള ധൈര്യം ആളുകൾ കാണിച്ചുതുടങ്ങി. ഒരുകാലത്ത് ദുർബലതയായി കണ്ടിരുന്ന ഈ തുറന്നുപറച്ചിലുകൾ ഇന്ന് വ്യക്തിത്വത്തിന്റെ ശക്തിയായിട്ടാണ് അടയാളപ്പെടുത്തപ്പെടുന്നത്.
മാറ്റം നമ്മിൽ നിന്ന് തുടങ്ങണം
ഈ അവസ്ഥയ്ക്ക് ഒരു മാറ്റം വരുത്താൻ വലിയ പദ്ധതികളുടെ ആവശ്യമില്ല; അത് നമ്മിൽ നിന്ന് തന്നെ തുടങ്ങണം. ഒരു വലിയ മനശാസ്ത്രജ്ഞന് നൽകാൻ കഴിയാത്ത ചികിത്സ ചിലപ്പോൾ നമ്മിലെ നല്ലൊരു ‘കേൾവിക്കാരന്’ നൽകാൻ കഴിഞ്ഞേക്കും. മറ്റുള്ളവരെ വിധിക്കാതെ, സഹാനുഭൂതിയോടെ കേൾക്കാൻ തയ്യാറാകുന്ന ഒരു മനസ്സാണ് ഇന്നത്തെ ലോകത്തിന് ആവശ്യം.
നിങ്ങളുടെ സുഹൃത്തിനോടോ, സഹപ്രവർത്തകരോടോ, പ്രിയപ്പെട്ടവരോടോ വെറുതെ ഒരു നേരം ചോദിക്കുക.. “നിനക്ക് ശരിക്കും സുഖമാണോ?”
ചിലപ്പോൾ ആ ഒരു ലളിതമായ ചോദ്യം, ജീവിതം അവസാനിപ്പിക്കാൻ പോകുന്ന ഒരു ജീവനെപ്പോലും തിരികെ കൊണ്ടുവന്നേക്കാം. കാരണം, മാനസികാരോഗ്യം എന്നത് ഒരു വ്യക്തിയുടെ മാത്രം പ്രശ്നമല്ല; അത് നാം ജീവിക്കുന്ന സമൂഹത്തിന്റെ കൂട്ടായ ഉത്തരവാദിത്തമാണ്.
അവസാനമായി, നമ്മൾ നമ്മോട് തന്നെ ചോദിക്കേണ്ട ഒരു ചോദ്യമുണ്ട്:
“നമ്മുടെ ചുറ്റുമുള്ളവരുടെ നിശ്ശബ്ദതയിൽ മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന ആ വലിയ വേദന കേൾക്കാൻ നമ്മുടെ ഹൃദയങ്ങൾ തയ്യാറാണോ?”
