വിജയങ്ങളെ മാത്രം മാതൃകകളായി വാഴ്ത്തുകയും വലിയ ശബ്ദത്തിൽ ആഘോഷിക്കുകയും ചെയ്യുന്നതാണ് പൊതുസമൂഹത്തിന്റെ ശീലം. വിജയപീഠത്തിൽ നിൽക്കുന്നവന്റെ വാക്കുകൾക്ക് പ്രാധാന്യമേറുകയും അവന്റെ പാതകൾ പിന്തുടരപ്പെടുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ, തോൽവിയുടെ കൈപ്പറിഞ്ഞവർ നിശബ്ദമായി പാർശ്വവൽക്കരിക്കപ്പെടുന്നു.
എന്നാൽ, മനുഷ്യജീവിതത്തിന്റെ ആഴവും പക്വതയും അളക്കേണ്ടത് വിജയങ്ങളുടെ എണ്ണത്തിലല്ല, മറിച്ച് നേരിട്ട വീഴ്ചകളിൽ നിന്ന് അവൻ എങ്ങനെ ഉയർത്തെഴുന്നേറ്റു എന്നതിലാണ്.”വിജയത്തിന് പഠിപ്പിക്കാൻ കഴിയാത്ത മഹത്തായ ജീവിതപാഠങ്ങൾ നമ്മെ പഠിപ്പിക്കുന്നത് പരാജയമാണ്” എന്ന യാഥാർത്ഥ്യം അടിവരയിടുന്നത് ഈ സത്യത്തെയാണ്.
തിരിച്ചറിവുകളുടെ സ്വയംവിചാരണ.
വിജയം പലപ്പോഴും താൽക്കാലികമായ ഒരതിമോഹമോ ആത്മവിശ്വാസക്കൂടുതലോ സൃഷ്ടിച്ചേക്കാം. അത് സ്വന്തം പരിമിതികളെ മറച്ചുവെക്കാനും കടന്നുവന്ന വഴികളിലെ അപാകതകളെ ശ്രദ്ധിക്കാതിരിക്കാനും കാരണമാകുന്നു. എന്നാൽ, അപ്രതീക്ഷിതമായി നേരിടുന്ന ഒരു തിരിച്ചടി മനുഷ്യനെ നിർബന്ധിതനാക്കുന്നത് ആഴത്തിലുള്ള ആത്മപരിശോധനയിലേക്കാണ്.
എവിടെയാണ് ആസൂത്രണത്തിൽ പിഴവുപറ്റിയത്? എവിടെയാണ് ശ്രദ്ധക്കുറവുണ്ടായത്? എന്നൊക്കെയുള്ള സ്വയംവിചാരണകൾ ആരംഭിക്കുന്നത് പരാജയത്തിന്റെ ശാന്തമായ നിമിഷങ്ങളിലാണ്. ലോക ചരിത്രത്തെ മാറ്റിമറിച്ച മികച്ച ആശയങ്ങൾക്കും കണ്ടെത്തലുകൾക്കും പിന്നിൽ പ്രവർത്തിച്ചവരുടെ ജീവിതം പരിശോധിച്ചാൽ, അവിടെയെല്ലാം കാണാൻ സാധിക്കുന്നത് പരാജയങ്ങളിൽ നിന്ന് ഉൾക്കൊണ്ട പാഠങ്ങളുടെ കഥകളാണ്. വഴിയിലെ തടസ്സങ്ങളാണ് സഞ്ചാരിയെ ജാഗരൂകനാക്കുന്നത്; അനുഭവങ്ങളുടെ കഠിനതയാണ് വ്യക്തിത്വത്തിന് മൂർച്ച കൂട്ടുന്നത്.
അനുഭവസമ്പത്തിന്റെ കാതൽ.
വീഴ്ചകളിൽ നിന്ന് കരകയറാനുള്ള അതിജീവന ശേഷിയാണ് ഒരു മനുഷ്യന്റെ യഥാർത്ഥ കരുത്ത്. നിരന്തരം ജയം മാത്രം കണ്ടൊരാൾക്ക് ചെറിയൊരു തിരിച്ചടി പോലും താങ്ങാൻ കഴിയാതെ വന്നേക്കാം. എന്നാൽ പരാജയങ്ങളെ അഭിമുഖീകരിച്ച് മുന്നേറുന്നവൻ കൂടുതൽ വ്യക്തതയുള്ളവനും പക്വതയുള്ളവനുമായി മാറുന്നു.
വിനയവും സഹാനുഭൂതിയും.
സ്വന്തം ജീവിതത്തിലെ വീഴ്ചകൾ മനുഷ്യനിൽ വിനയമെന്ന ഭാവം വളർത്തുന്നു. മറ്റുള്ളവരുടെ പ്രയാസങ്ങളെയും വീഴ്ചകളെയും സഹാനുഭൂതിയോടെ നോക്കിക്കാണാൻ അത് അവനെ പ്രാപ്തനാക്കുന്നു.
ചിന്തകളുടെ പുനരാസൂത്രണം പരാജയം എന്നത് വഴിയുടെ അവസാനമല്ല, മറിച്ച് ചിന്തകളെ മാറ്റിയെഴുതാനുള്ള അവസരമാണ്. ലക്ഷ്യത്തിലെത്താൻ കൂടുതൽ സർഗ്ഗാത്മകവും കൃത്യവുമായ മാർഗ്ഗങ്ങൾ അന്വേഷിക്കാൻ അത് നമ്മെ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നു.
ആത്മവിശ്വാസത്തിന്റെ മാറ്റുരയ്ക്കൽ
വീണിടത്തുനിന്ന് സ്വന്തം പ്രയത്നം കൊണ്ട് എഴുന്നേറ്റു നിൽക്കുന്നവന്റെ ആത്മവിശ്വാസത്തിന് പരാജയം നേരിടാത്തവനേക്കാൾ ആഴവും ഉറപ്പുമുണ്ടാകും.
തോൽവിയെ ഭയക്കാത്തൊരു തലമുറയ്ക്കായി.
വാണിജ്യവൽക്കരിക്കപ്പെട്ട ഇന്നത്തെ ലോകം തലമുറകളെ ‘വിജയം’ എന്ന ഒറ്റ ബിന്ദുവിലേക്ക് മാത്രം കേന്ദ്രീകരിക്കാൻ നിർബന്ധിതരാക്കുന്നു. ഇതിന്റെ ദൂരവ്യാപകമായ ഫലമായി, പരീക്ഷണങ്ങളിലെ ചെറിയ തിരിച്ചടികളിൽ പോലും മാനസികമായി തകർന്നുപോകുന്ന യുവതലമുറയെയാണ് നാം കാണുന്നത്.
ജയിക്കാൻ മാത്രം പ്രാപ്തരാക്കുന്ന രീതിയിൽ കുട്ടികളെ വളർത്തുന്നതിനേക്കാൾ പ്രധാനം, പരാജയങ്ങളെ ഉൾക്കൊള്ളാനും അതിലെ തെറ്റുകൾ തിരുത്തി വീണ്ടും ശ്രമിക്കാനുമുള്ള ആർജ്ജവം അവരിൽ വളർത്തിയെടുക്കുക എന്നതാണ്. പരാജയം എന്നാൽ ജീവിതത്തിന്റെ തകർച്ചയല്ല, മറിച്ച് മുന്നോട്ടുള്ള യാത്രയ്ക്കുള്ള അനുഭവപാഠമാണെന്ന ബോധമാണ് സമൂഹത്തിൽ ഉണ്ടാകേണ്ടത്.
വിജയം ഒരാളുടെ കഴിവുകളെ ബാഹ്യലോകത്തിന് കാണിച്ചുകൊടുക്കുമ്പോൾ, പരാജയം ആ വ്യക്തിയുടെ ഉള്ളിലെ യഥാർത്ഥ ശേഷിയെ അയാൾക്ക് തന്നെ ബോധ്യപ്പെടുത്തിക്കൊടുക്കുന്നു. പരാജയപ്പെടാനുള്ള ഭയത്തെ അതിജീവിച്ച്, തിരിച്ചടികളിൽ നിന്ന് പാഠങ്ങൾ ഉൾക്കൊള്ളുന്ന സമൂഹത്തിനു മാത്രമേ ദീർഘകാലാടിസ്ഥാനത്തിൽ ശോഭിക്കാൻ സാധിക്കൂ.
ജീവിതത്തിലെ വീഴ്ചകൾ തിരിച്ചടികളല്ല; കൂടുതൽ കരുത്തോടെയും വ്യക്തതയോടെയും ഉയർന്നുവരാനുള്ള ചുവടുവെപ്പുകളാണ്.
സിജു ജേക്കബ്, ഓസ്ട്രേലിയ
(എഴുത്തുകാരൻ/സഞ്ചാരി)
Right 👍