ഏപ്രിൽ പത്ത്.ഒരു ഓർമ്മദിനം. എന്നാൽ ഒരു ഓർമ്മദിനം മാത്രമല്ല — ഭാഷയ്ക്ക് ആത്മാവുണ്ടെന്ന് വിശ്വസിക്കുന്ന ഒരാൾക്ക് ഈ ദിനം ഒരു ആന്തരിക മൗനത്തിന്റെ ദിവസം കൂടിയാണ്.
1931-ലെ ഈ ദിനത്തിൽ ന്യൂയോർക്കിലെ ഒരു ആശുപത്രി മുറിയിൽ, 48 വർഷം ഈ ഭൂമിയെ സ്നേഹിച്ചൊരു മനുഷ്യൻ ലോകത്തോട് വിടചൊല്ലി. ലെബനനിലെ ഒരു കൊച്ചുഗ്രാമത്തിൽ നിന്ന്, ദാരിദ്ര്യത്തിന്റെ ഇടുങ്ങിയ ഇടനാഴികളിലൂടെ, ഒടുവിൽ ലോകത്തിന്റെ ഹൃദയം കീഴടക്കിയ ആ വാക്കിന്റെ പ്രവാചകൻ — ഖലീൽ ജിബ്രാൻ.
ഒരു ഗ്രാമം, ഒരു അനാഥത്വം, ഒരു ലോകം
ലെബനനിലെ ബ്ഷർറി ഗ്രാമത്തിൽ, 1883 ജനുവരി ആറിന് ജനിച്ച ആ ബാലന്റെ ബാല്യം ദുഃഖത്തിന്റെ മഷിയിൽ എഴുതിയതായിരുന്നു.
പിതാവ് തടവിലായതോടെ കുടുംബ സ്വത്ത് നഷ്ടപ്പെട്ടു; 1895-ൽ അമ്മ കമിലയ്ക്കൊപ്പം ബോസ്റ്റണിലേക്ക് കുടിയേറി. ഇംഗ്ലീഷ് അറിയില്ല. ആളും ആശ്രയവുമില്ല. ബോസ്റ്റണിന്റെ തിരക്കേറിയ തെരുവുകൾ ആ കൊച്ചു ഹൃദയത്തിന് അന്യമായിരുന്നു.
എന്നിട്ടും ആ ഹൃദയം ഭൂമിയുടെ ഭാഷ പഠിച്ചു. കണ്ണിൽ കണ്ടതൊക്കെ ചിത്രമാക്കി, ചിന്തിച്ചതൊക്കെ കവിതയാക്കി. ഗുണകാരിയായ മേരി ഹാസ്കലിന്റെ സഹായത്തോടെ പാരീസിൽ ചിത്രകല അഭ്യസിച്ചു; പിന്നീട് ന്യൂയോർക്ക് നഗരത്തിൽ ഒരു ചെറിയ സ്റ്റുഡിയോ മുറി സ്ഥിരവാസമാക്കി.
ആ ഇടുങ്ങിയ മുറിയിൽ ഇരുന്ന്, ലോകത്തിന്റെ ആത്മാവിനോട് ജിബ്രാൻ സംസാരിക്കാൻ തുടങ്ങി. ആ സംഭാഷണങ്ങൾ ഇന്നും തീർന്നിട്ടില്ല.
“ദ് പ്രൊഫറ്റ്” — ഒരു പുസ്തകം, ഒരു ഉത്തരം
1923-ൽ ആദ്യം പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ട ദ് പ്രൊഫറ്റ് നൂറിലധികം ഭാഷകളിലേക്ക് വിവർത്തനം ചെയ്യപ്പെട്ടു; ലോകത്ത് ഏറ്റവും കൂടുതൽ വായിക്കപ്പെട്ട പുസ്തകങ്ങളിൽ ഒന്നായി ഇന്നും അത് നിലകൊള്ളുന്നു.
ഈ പുസ്തകം കേവലം ഒരു കൃതിയല്ല. ഇത് ഒരു ജീവിതദർശനമാണ്. പ്രണയം, ദുഃഖം, ജോലി, സ്വാതന്ത്ര്യം, മരണം — ഒരൊറ്റ ഗ്രന്ഥം ഇത്രയും ആഴത്തിൽ ഒരു മനുഷ്യജീവിതത്തിന്റെ സമ്പൂർണ ചിത്രം വരഞ്ഞിട്ടിരിക്കുന്നു. ജിബ്രാൻ ഒരിക്കൽ ഇങ്ങനെ എഴുതി:
“നിങ്ങളുടെ കുട്ടികൾ നിങ്ങളുടേതല്ല. അവർ ജീവൻ എന്ന ദാഹത്തിന്റെ പുത്രീപുത്രന്മാരാണ്. അവർ നിങ്ങളിലൂടെ വരുന്നു, നിങ്ങളിൽ നിന്നല്ല.”
ഈ വരികൾ ആദ്യം വായിക്കുമ്പോൾ ഒരു ചൂടേൽക്കും — ഇത് കവിതയല്ല, ഇത് ജീവിതം തന്നെ ഒരു കണ്ണാടിയിൽ തിരിഞ്ഞുനോക്കുകയാണ് എന്ന ഭ്രമം.
പ്രണയം — ആ ജ്വലിക്കുന്ന ദർശനം
ജിബ്രാൻ ഏറ്റവും ആഴത്തിൽ ആലിംഗനം ചെയ്ത വിഷയം പ്രണയമായിരുന്നു. എന്നാൽ ആ പ്രണയം പൂക്കളും നിലാവും കൊണ്ടു നിർമ്മിച്ചതല്ല — അത് അഗ്നിയും ഒഴുക്കും കൊണ്ടു നിർമ്മിച്ചതാണ്:
“പ്രണയം നിങ്ങളെ കിരീടമണിയിക്കും, പക്ഷേ അത് ക്രൂശിക്കുകയും ചെയ്യും. അത് നിങ്ങളെ വളർത്തും, അതേ സമയം കത്രിക്കുകയും ചെയ്യും.”
ഈ ഒരൊറ്റ ദർശനത്തിൽ ജിബ്രാൻ ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ ആത്മസംഘർഷം മുഴുവൻ ഒതുക്കിവച്ചു. പ്രണയം ഒരു ആനന്ദം മാത്രമല്ല; അത് ഒരു ദീക്ഷ കൂടിയാണ് — ആ ദീക്ഷ ഏൽക്കാൻ ധൈര്യമുള്ളവർക്ക് മാത്രം കടന്നുചെല്ലാൻ കഴിയുന്ന ഒരു ദേശം.
ഈ ദർശനത്തോട് ആഴത്തിൽ ഐക്യം കണ്ടെത്തി ഞാൻ എഴുതിയ ആദ്യ പുസ്തകം “പ്രണയാദരങ്ങളോട്” — ഒരു ഭാഗ്യദിനത്തിൽ ഖലീൽ ജിബ്രാൻ സാഹിത്യ പുരസ്കാരം നേടി.
ആ പുരസ്കാരം
എൻറെ കൈകളിൽ ഏറ്റുവാങ്ങുമ്പോൾ ഞാൻ അനുഭവിച്ചത് ഒരു ആഘോഷമല്ല — ഒരു തീർഥാടനത്തിന്റെ ആദ്യ ചുവടുവയ്പ്പാണ് ഇതെന്ന ഒരു ഉൾവിളിയായിരുന്നു.
ഒരു മഹാനദിയുടെ കരയിൽ ചെന്നു നിൽക്കുന്നതുപോലെ — ആ നദിയുടെ ആഴം തൊടാൻ ഇനിയും ജീവിതം വേണം.
ആ ജ്ഞാനിയുടെ ചില ഉൾക്കാഴ്ചകൾ
ജിബ്രാൻ ദുഃഖത്തെ ഭയപ്പെട്ടില്ല, ആദരിച്ചു:
“ദുഃഖം നിങ്ങളുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു ശൂന്യത കുഴിക്കും. ആ ശൂന്യത തന്നെ പിന്നീട് ആനന്ദം ഒഴിഞ്ഞുകയറുന്ന പാത്രമാകും.”
ജോലിയെ ഇങ്ങനെ ദർശിച്ചു:
“ജോലി ദൃശ്യമായ പ്രണയമാണ്. ആ ഭക്തിയോടെ ജോലി ചെയ്യാൻ സാധിക്കുന്നില്ലെങ്കിൽ, ചെയ്യാതിരിക്കലാണ് നല്ലത്.”
സ്വാതന്ത്ര്യത്തെ ഇങ്ങനെ ചോദ്യം ചെയ്തു:
“ഒരു ദിനം, ഭൂമി അതിന്റെ ഓർമ്മ നഷ്ടപ്പെടുത്തും. ആ ദിനം, ഒരു ഫലവൃക്ഷം ഒരു പർവ്വതത്തിന്റെ ഹൃദയത്തിൽ വേരൂന്നും.”
പ്രവാചകൻ അസ്തമിക്കുന്ന നേരം ഏപ്രിൽ 10, 1931-ന്, 48 വയസ്സിൽ ജിബ്രാൻ അന്തരിച്ചു.
ദ് ന്യൂ യോർക്ക് സൺ “ഒരു പ്രവാചകൻ അന്തരിച്ചു” എന്ന് ശീർഷകം നൽകി; ന്യൂ യോർക്ക് നഗരം അദ്ദേഹത്തിനായി രണ്ടു ദിവസം ദുഃഖം ആചരിച്ചു.
ലെബനനിലേക്ക് അടക്കണം
ചെയ്യണം ആഗ്രഹം അദ്ദേഹം പ്രകടിപ്പിച്ചിരുന്നു; ആ ആഗ്രഹം 1932-ൽ സഫലമായി — ഇന്ന് ആ ആശ്രമം ഒരു സ്മാരക മ്യൂസിയമായി നിലകൊള്ളുന്നു.
ജന്മദേശം വിട്ടൊരു ജീവിതം ജീവിച്ചിട്ടും, ഒടുവിൽ ആ ഭൂമി അദ്ദേഹത്തെ ഏറ്റുവാങ്ങി. മരണം പോലും ഒരു മടക്കയാത്ര.
ഓർമ്മ — ഒരു ദീർഘശ്വാസം
ഒരിക്കൽ ജിബ്രാൻ ഇങ്ങനെ എഴുതി:
“ഒരിക്കൽ ഞാൻ ഒരു വാക്ക് പറഞ്ഞു. അത് കാറ്റിൽ ഒഴുകി. പക്ഷേ കടൽ ആ വാക്ക് തന്റെ ഹൃദയ ഗർഭത്തിൽ ഏറ്റുവാങ്ങി, ഒരിക്കലും മറന്നില്ല.”
ഇന്ന്, ആ ശബ്ദം നിലച്ചിട്ട് 94 വർഷം കഴിഞ്ഞു. എന്നിട്ടും ലോകത്തിന്റെ ഏതോ ഒരു മൂലയിൽ ഇന്നും ദ് പ്രൊഫറ്റ് തുറന്നുവായിക്കപ്പെടുന്നുണ്ട്. ഏതോ ഒരു ഒറ്റപ്പെട്ട ഹൃദയം ആ വരികൾ ഏറ്റുചൊല്ലി കണ്ണടക്കുന്നുണ്ട്. ജിബ്രാന്റെ ഭാഷ — പ്രണയം, മൃത്യു, പ്രകൃതി, ജന്മദേശ ദാഹം — ഇവ ഒരു ആഴത്തിൽ ആഭ്യന്തര ആത്മീയ ദർശനമായി ഇന്നും ലോകത്തെ ഒഴുകി നടക്കുന്നു.
അദ്ദേഹം ഒരു ദേശത്തിന്റെ മനുഷ്യനല്ല. അദ്ദേഹം ഒരു ഭാഷയുടെ മനുഷ്യനല്ല. ഖലീൽ ജിബ്രാൻ, ഹൃദയങ്ങളുടെ മനുഷ്യനാണ്.
ആ ഹൃദയങ്ങൾ ഇനിയും ഇരിക്കുന്നിടത്തോളം കാലം, ആ പ്രവാചകൻ മരിക്കുകയില്ല.
“പ്രണയാദരങ്ങളോട്”
സിജു ജേക്കബ്✍
എഴുത്തുകാരൻ | ആദ്യ കൃതി: “പ്രണയാദരങ്ങളോട്”
ഖലീൽ ജിബ്രാൻ ലെബനനിൽ ആണ് ജനിച്ചത് എന്ന് അറിയില്ലായിരുന്നു. വളരെ ഹൃദയസ്പർശിയായ ലേഖനം. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഓർമ്മ ദിനത്തിൽ ഒരു ജീവചരിത്രം മുഴുവൻ സംക്ഷിപ്തമായി എഴുതിവെച്ചു. അഭിനന്ദനങ്ങൾ.🥳🎉
🙏🙏