ഒരു കാലമുണ്ടായിരുന്നു — അമ്മ വിളിച്ചാൽ മകൻ ഓടിവന്നിരുന്ന കാലം. അയൽക്കാരൻ ദുഃഖിച്ചാൽ, തൊട്ടടുത്ത വീട്ടുകാർ വാതിൽ തുറന്ന് ചോദിച്ചിരുന്ന കാലം. ആ കാലം ഇന്നുമുണ്ട് — പക്ഷേ ഒരു വ്യത്യാസമുണ്ട്. ഇന്ന് ആ ദുഃഖം ഒരു സ്റ്റോറിയായി അപ്ലോഡ് ചെയ്യപ്പെടുന്നു. ആ സഹതാപം ഒരു ഇമോജിയായി ചുരുങ്ങുന്നു.
മനുഷ്യൻ ഇപ്പോഴുമുണ്ട് — പക്ഷേ ആ മനുഷ്യത്വം ഒരു സ്ക്രീനിന്റെ ഗ്ലാസ്സിനകത്ത് ഒതുങ്ങിക്കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു.
ഇന്നത്തെ കുഞ്ഞുങ്ങൾ ജനിക്കുന്നത് തന്നെ ഒരു മൽസരവേദിയിലേക്കാണ്. ഏത് ക്ലാസ്സ് ഫസ്റ്റ്? ഏത് കോളേജ്? ഏത് ജോലി? ഈ ചോദ്യങ്ങൾ കൊണ്ട് നിർമ്മിച്ച ഒരു കൂട്ടിൽ അവൻ വളരുന്നു. ആ കൂട്ടിൽ ഒരിടം പോലുമില്ല — “അമ്മ ഇന്ന് ക്ഷീണിതയാണ്, ഒന്ന് ശ്രദ്ധിക്കേണ്ടതല്ലേ” എന്ന് ചിന്തിക്കാൻ. ഒരൊഴിഞ്ഞ നിമിഷം ഉണ്ടായാൽ തന്നെ, ആ നിമിഷം ഒരു റീൽ ഷൂട്ടിൽ തീരുന്നു.
ട്രോഫികൾ ഉണ്ട്, ഫോളോവേഴ്സ് ഉണ്ട്, ലൈക്കുകൾ ഉണ്ട്. പക്ഷേ ഒരു ചോദ്യം ബാക്കിയുണ്ട് — ഈ തിളക്കങ്ങൾക്കിടയിൽ, ഒരു ദിവസം ആ അമ്മ ഒറ്റയ്ക്ക് കരഞ്ഞത് അവൻ അറിഞ്ഞോ?
വാട്ട്സ്ആപ്പിൽ “ഗുഡ് മോർണിംഗ്” ഫൂൾ അടിക്കുന്നവൻ, തൊട്ടടുത്ത് ഉള്ള അച്ഛനോട് “ചായ കഴിച്ചോ?” എന്ന് ചോദിക്കുന്നില്ല. ഫേസ്ബുക്കിൽ ദൈവഭക്തിയും ദേശസ്നേഹവും ഒഴുക്കിവിടുന്ന ആൾ, അടുത്ത വീട്ടിൽ ഒറ്റയ്ക്ക് ജീവിക്കുന്ന വൃദ്ധനെ ഒരാഴ്ചയായി കണ്ടിട്ടില്ല.
ഇന്നത്തെ തലമുറ കടൽക്കരയിൽ ചെന്നാൽ — ആ കടലിന്റെ ഭംഗി ആസ്വദിക്കാനല്ല, ഒരു ഫ്രെയിം പകർത്താൻ. ഒടുവിൽ ആ കടൽ ഓർക്കുന്നില്ല, ആ കടൽക്കാറ്റ് ഓർക്കുന്നില്ല — ഓർക്കുന്നത് ആ ഫോട്ടോ കിട്ടിയ ലൈക്കിന്റെ എണ്ണം മാത്രം.
ഇതൊരു ആരോപണമല്ല, ഒരു ദുഃഖമാണ്. ഈ തലമുറ ചെറുതല്ല — ബുദ്ധിയുള്ളവർ, കഴിവുള്ളവർ. പക്ഷേ, ആ ഹൃദയം ഒരു സ്ക്രീനിന്റെ ഭിത്തിക്ക് പിന്നിൽ ഒളിഞ്ഞ് ഇരിക്കുകയാണ്.
ഒരൊറ്റ കാര്യം മതി — ഒരു ദിവസം, ഒരു മണിക്കൂർ, ആ ഫോൺ ടേബിളിൽ വെക്കൂ. ആ ഒരു മണിക്കൂർ, ആ അമ്മ എന്ത് ഓർക്കുന്നുണ്ടോ, ആ അച്ഛൻ എന്ത് പറയണമെന്ന് ആഗ്രഹിക്കുന്നുണ്ടോ — ആ വാക്കുകൾ കേൾക്കൂ.
ആ കേൾക്കലിൽ ഒരു ജ്ഞാനമുണ്ട്. ആ ജ്ഞാനം ഒരു ആൽഗോരിദം ഉണ്ടാക്കില്ല, ഒരു AI പഠിക്കില്ല. ആ ജ്ഞാനം ഒരേ ഒരിടത്ത് മാത്രമേ ഉള്ളൂ — ആ പഴയ മനുഷ്യരുടെ ഓർമ്മകളിൽ, ആ തളർന്ന കൈകളിൽ, ആ കണ്ണ് ചിമ്മുന്ന ചിരിയിൽ.
ആ ചിരി ഇനിയും ഉണ്ട്. കാണണമെങ്കിൽ ഒന്നേ ഉള്ളൂ — ഫോൺ ഒന്ന് താഴെ വെക്കൂ.
ഇന്നത്തെ യുവതലമുറ മൽസരങ്ങളുടെ തിളക്കമല്ലേ…
മനുഷ്യനെ കാണാത്ത കണ്ടാലും മിണ്ടാത്ത യുവ തലമുറ….
വാട്ട്സപ്പിലും മുഖപുസ്തകത്തിലും സ്നേഹത്തിൻ മധുരം വിളമ്പുന്ന യുവ തലമുറ….
പെറ്റമ്മയുടെ വേദന അറിയാത്ത സഹോദരങ്ങളുടെ സ്നേഹം അറിയാത്ത
യുവ തല മുറ……
സെൽഫികളുടെയും ലൈക്കുകളുടെ ലോകത്തു അടിമപ്പെട്ടു കിടക്കുന്ന യുവ തല മുറ…..
എല്ലാം അഭിനയങ്ങൾ മാത്രം…..
ഈ അഭിനയ തലമുറകൾക്ക് മുന്നിൽ ഈ പ്രപഞ്ചം പോലും അടിയറവു പറയും……..
സത്യം
ചിന്തനീയം