മധുരമാം ഓർമ്മകൾ
നിറയുന്ന ലോകത്തിൽ
വിജനമാം വീഥിയിൽ
മിഴിനീര് പൊഴിയാതെ
ഇടനെഞ്ച് പിടയാതെ
നിന്റെ ചാരത്ത് ചേർന്ന് നിൽപ്പൂ
മഴപെയ്ത പുലരിയിൽ
നനവാർന്ന മനസ്സുമായി
മിഴിയൊന്നു നിറയുമ്പോൾ
കൈകോർത്തിരിക്കുവാൻ
നീ എന്റെ ചാരത്തു തന്നെ വേണം
ഏകാന്ത ദുഃഖമാവാസിയിൽ
നാരായദീപം കൊളുത്തി
നീലക്കടൽ പോലെ ആകാശ
ഭാഷകൾ
തൂലികത്തുമ്പ് നിറച്ച് ചേർന്ന് നിൽപ്പു..
ഒടുവിൽ രാത്രിയുടെ നിശബ്ദ
താളത്തിൽ
മഴത്തുള്ളി പോലെ നീ വന്നു ചേരണം
ഉറങ്ങാതെ കിടക്കുന്ന ജനൽ
ചില്ലുകളിൽ
മറന്നുപോയ സ്വപ്നങ്ങൾ
പൂക്കുമ്പോൾ
വേദനകൾക്ക് പേരില്ലാത്ത വേളയിൽ
മൗനത്തിന്റെ ചൂടായ് നീ നിറയണം
കാലം മാഞ്ഞുപോയ പാതകളിൽ
പോലും
കൈവിടാതെ ഒപ്പമൊരു നിഴലാവണം
ജീവിതം തീരുന്ന
സായാഹ്നമാകുമ്പോൾ
എന്റെ അവസാന ഓർമ്മയായ് നീ
നിൽക്കണം
👍
👌👍