“Do not compare yourself to anyone else — your wings are uniquely made for your own sky.”
മനുഷ്യന്റെ അസ്തിത്വത്തെ ഏറ്റവും നിശ്ശബ്ദമായി തകർക്കുന്ന വിഷം ഏതാണ് എന്ന് ചോദിച്ചാൽ, അതിന്റെ പേര് താരതമ്യം എന്നാണ്.
അത് ശബ്ദമുണ്ടാക്കുന്നില്ല. അത് മുറിവുകൾ കാണിച്ചുതരുന്നില്ല. എന്നാൽ അത് ആത്മവിശ്വാസത്തിന്റെ വേരുകൾ അദൃശ്യമായി കാർന്നുതിന്നുന്നു. ഒരാളുടെ വിജയത്തെ മറ്റൊരാളുടെ പരാജയത്തിന്റെ കണ്ണാടിയാക്കി മാറ്റുന്ന ക്രൂരമായ മാനസികാവസ്ഥയാണ് താരതമ്യം.
ഇന്നത്തെ ലോകം നമ്മെ നിരന്തരം അളന്നുകൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്. മാർക്കുകൾകൊണ്ട്, ശമ്പളങ്ങൾകൊണ്ട്, സ്ഥാനങ്ങൾകൊണ്ട്, അനുയായികളുടെ എണ്ണങ്ങൾകൊണ്ട്, സമ്പത്തുകൊണ്ട്, പ്രശസ്തികൊണ്ട്. ഓരോ ദിവസവും മറ്റൊരാളുടെ ജീവിതത്തിന്റെ മിന്നുന്ന ചിത്രങ്ങൾ നമ്മുടെ കണ്ണുകൾക്കുമുന്നിൽ പ്രദർശിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു. പക്ഷേ ആ ചിത്രങ്ങൾക്ക് പിന്നിലെ ഇരുട്ടുകളെക്കുറിച്ച് ആരും സംസാരിക്കുന്നില്ല. അവരുടെ വിജയത്തിന്റെ കൊടുമുടി മാത്രം നാം കാണുന്നു; അതിന്റെ അടിത്തറ പാകിയ വേദനകളെ കാണുന്നില്ല.
അങ്ങനെയാണ് പലരും സ്വന്തം ജീവിതത്തെ സംശയിക്കാൻ തുടങ്ങുന്നത്.
“എന്തുകൊണ്ട് ഞാൻ അവരെപ്പോലെയായില്ല?”
“എന്തുകൊണ്ട് എന്റെ യാത്ര ഇത്ര മന്ദഗതിയിലാണ്?”
“എന്തുകൊണ്ട് എനിക്ക് ഇതുവരെ എത്തിച്ചേരാനായില്ല?”
ഈ ചോദ്യങ്ങൾ ഉയരുന്ന ഓരോ നിമിഷവും നാം മറന്നുപോകുന്ന ഒരു മഹാസത്യമുണ്ട് ഈ ഭൂമിയിൽ ജനിച്ച ഒരാൾ പോലും മറ്റൊരാളുടെ പകർപ്പല്ല.
പ്രകൃതി ഒരിക്കലും പകർപ്പുകൾ സൃഷ്ടിക്കുന്നില്ല.
ഒരു മഞ്ഞുതുള്ളിപോലും മറ്റൊന്നിന്റെ സമാനരൂപമല്ല. കടൽത്തീരത്തെ മണൽത്തരികളിൽ രണ്ടെണ്ണം പോലും ഒരുപോലെയല്ല. എന്നാൽ പിന്നെ എന്തുകൊണ്ടാണ് മനുഷ്യൻ തന്റെ മൂല്യം മറ്റൊരാളുടെ ജീവിതത്തിന്റെ അളവുകോലിൽ അളക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നത്?
ഒരു കഴുകന്റെ ചിറകുകൾ ആകാശത്തിന്റെ അതിരുകൾ തേടിയാണ് രൂപപ്പെട്ടത്.
ഒരു പ്രാവിന്റെ ചിറകുകൾ സമാധാനത്തിന്റെ സന്ദേശവുമായി പറക്കാനാണ് സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടത്.
ഒരു ശലഭത്തിന്റെ ചിറകുകൾ വർണ്ണങ്ങളുടെ കവിതയായി വിരിയാനാണ് ജനിച്ചത്. അവയിൽ ഒന്നും മറ്റൊന്നാകാൻ ശ്രമിക്കുന്നില്ല. കാരണം അവയ്ക്ക് സ്വന്തം സത്തയെക്കുറിച്ച് ബോധ്യമുണ്ട്.
എന്നാൽ മനുഷ്യൻ പലപ്പോഴും തന്റെ ചിറകുകളെ വെറുക്കുന്നു.
മറ്റൊരാളുടെ ഉയരങ്ങൾ കണ്ടുകൊണ്ട് സ്വന്തം ഉയർച്ചകളെ ചെറുതാക്കുന്നു.
മറ്റൊരാളുടെ പ്രകാശം കണ്ടുകൊണ്ട് സ്വന്തം വെളിച്ചത്തെ അപമാനിക്കുന്നു.
മറ്റൊരാളുടെ വേഗത കണ്ട് സ്വന്തം യാത്രയെ പരാജയമായി മുദ്രകുത്തുന്നു.
അതാണ് ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ ദുരന്തം.
കാരണം ലോകം നിന്നെ തോൽപ്പിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് നീ തന്നെ നിന്നെ തോൽപ്പിച്ചുകഴിഞ്ഞിരിക്കും.
ജീവിതം ഒരു ഓട്ടമത്സരമല്ല. അത് ഒരു കണ്ടെത്തലാണ്. മറ്റൊരാളെ മറികടക്കാനുള്ള യാത്രയല്ല; സ്വന്തം സാധ്യതകളെ കണ്ടെത്താനുള്ള തീർത്ഥാടനമാണ്. ഓരോ മനുഷ്യന്റെയും ജീവിതത്തിൽ സമയം വ്യത്യസ്തമായി പ്രവർത്തിക്കുന്നു. ചില നക്ഷത്രങ്ങൾ സന്ധ്യാസമയത്ത് തെളിയും. ചിലത് അർദ്ധരാത്രിയിലാണ് അവരുടെ സൗന്ദര്യം വെളിപ്പെടുത്തുന്നത്. അതുകൊണ്ട് അർദ്ധരാത്രിയിലെ നക്ഷത്രം സന്ധ്യാനക്ഷത്രത്തോട് അസൂയപ്പെടുന്നില്ല.
അതിന് അറിയാം
തന്റെ സമയവും വരും.
ഓർമ്മിക്കണം, നിന്റെ ജീവിതം മറ്റൊരാളുടെ കഥയുടെ ഉപകഥയല്ല. നിന്റെ സാന്നിധ്യം ഈ ലോകത്ത് ഒരു യാദൃച്ഛികതയുമല്ല. നിന്റെ ഉള്ളിൽ നിക്ഷേപിക്കപ്പെട്ട കഴിവുകളും സ്വപ്നങ്ങളും സാധ്യതകളും മറ്റാരിലും ഇല്ലാത്ത ഒരു അതുല്യസമ്പത്താണ്. അതിനെ തിരിച്ചറിയുക എന്നതാണ് ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ വിജയം.
മറ്റൊരാളുടെ ആകാശത്തിലേക്ക് നോക്കി നിൽക്കുമ്പോൾ സ്വന്തം ചക്രവാളം നഷ്ടപ്പെടരുത്. അവരുടെ സൂര്യോദയങ്ങൾ കണ്ട് വിസ്മയപ്പെടുമ്പോൾ, നിനക്കായി ഉദിക്കാൻ കാത്തിരിക്കുന്ന പ്രഭാതത്തെ മറക്കരുത്. അവരുടെ ചിറകുകൾ അവർക്കുള്ളതാണ്. അവരുടെ ആകാശം അവർക്കുള്ളതാണ്.
നിന്റെ ചിറകുകൾ നിനക്കായി രൂപപ്പെട്ടവയാണ്.
നിന്റെ കൊടുങ്കാറ്റുകളെ അതിജീവിക്കാനും, നിന്റെ സ്വപ്നങ്ങളെ ചുമന്നുയർത്താനും, നിന്റെ ആകാശത്തിന്റെ അതിരുകൾ തൊടാനുമാണ് അവ സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടത്.
അതിനാൽ മറ്റൊരാളാകാൻ ശ്രമിക്കുന്നത് അവസാനിപ്പിക്കുക.
സ്വയം ആകാൻ തുടങ്ങുക.
കാരണം ചരിത്രം ഓർക്കുന്നത് പകർപ്പുകളെയല്ല; സ്വന്തം സത്തയുടെ ശക്തിയിൽ ലോകത്തെ അഭിമുഖീകരിച്ച യഥാർത്ഥ മനുഷ്യരെയാണ്.
നിന്റെ ചിറകുകളെ വിശ്വസിക്കുക.
നിന്റെ യാത്രയെ ബഹുമാനിക്കുക.
നിന്റെ സമയത്തെ കാത്തിരിക്കുക.
ഒരു ദിവസം, മറ്റുള്ളവരുടെ ആകാശങ്ങളെ നോക്കി നെടുവീർപ്പിട്ടിരുന്ന അതേ മനുഷ്യൻ, സ്വന്തം ആകാശത്ത് സൂര്യനായി ജ്വലിക്കുന്നത് ലോകം കാണും.
അന്ന് നീ മനസ്സിലാക്കും
നിന്റെ ചിറകുകൾ ഒരിക്കലും തെറ്റായി രൂപപ്പെട്ടതല്ലായിരുന്നു.
അവ നിനക്കായി തീർത്ത ആകാശത്തിനുള്ളതായിരുന്നു.
സുന്ദരമായ ലേഖനം ഏറെ ചിന്തനീയം🤝✍️ അഭിനന്ദനങ്ങൾ സാർ💐🙏❤️
ഒരാൾക്ക് നൽകാൻ പറ്റുന്ന ഏറ്റവും നല്ല തിരിച്ചറിവ്🥳🎉
നല്ല അറിവ്
നല്ല സന്ദേശം