അവർക്കും ഒരു ശാന്തമായ സായാഹ്നം നല്കാം
ജീവിതത്തിന്റെ പ്രഭാതത്തിൽ നമ്മെ കൈപിടിച്ച് നടത്തിയത് അവർ. നമ്മൾ ആദ്യമായി നടന്നു തുടങ്ങുമ്പോൾ വീഴാതിരിക്കാൻ അവർ പിടിച്ച കൈകൾ, ഇന്ന് ചെറുതായി വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടാകാം. ഒരിക്കൽ നമ്മെ ഉയർത്തിപ്പിടിച്ച കൈകൾക്ക് ഇന്ന് നമ്മുടെ താങ്ങ് വേണം.
മാതാപിതാക്കൾ പ്രായമാകുമ്പോൾ, അവരെ വീണ്ടും ഒരു കുട്ടിയെ പോലെ കാണേണ്ടതില്ല; പക്ഷേ ഒരിക്കൽ നമ്മെ കണ്ട അതേ കരുതലോടെ കാണാം.
കുട്ടിക്കാലത്ത് നമ്മൾ ഒരേ ചോദ്യം നൂറ് തവണ ചോദിച്ചാലും അവർ മറുപടി പറഞ്ഞിരുന്നു. ഇന്നവർ ഒരേ കഥ ആവർത്തിച്ച് പറയുമ്പോൾ, അതിൽ വിരസത കാണാതെ ഒരു പുഞ്ചിരിയോടെ കേൾക്കാം. കാരണം അത് വെറും കഥയല്ല; അവരുടെ ഓർമ്മകളുടെ ശ്വാസമാണ്. അവർ പറയുന്നത് സംഭവങ്ങളല്ല, അവർ ജീവിച്ച കാലഘട്ടത്തിന്റെ തെളിവുകളാണ്.
നമ്മൾ ജയിക്കാൻ അവർ അനവധി തവണ തോറ്റു. ചെസ്സ് കളിയിലും, കാർഡ്സിലും, ജീവിതത്തിലെ ചെറിയ വാദങ്ങളിലും പോലും അവർ നമ്മെ ജയിപ്പിച്ചു. ഇന്ന് അവർ ഒരു ചെറിയ തീരുമാനത്തിൽ ജയിക്കട്ടെ. ഒരു സിനിമ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നതിൽ, ഒരു ഭക്ഷണം ഓർഡർ ചെയ്യുന്നതിൽ, ഒരു പഴയ സുഹൃത്തിനെ കാണാൻ പോകുന്നതിൽ — അവർക്ക് മുന്നിൽ നിൽക്കാതെ, അവരുടെ സന്തോഷത്തിന് വഴിയൊരുക്കാം.
അവരുടെ സുഹൃത്തുക്കളെ അവർ ആസ്വദിക്കട്ടെ. വയസ്സാകുമ്പോൾ സൗഹൃദങ്ങൾ കുറയാം; പക്ഷേ ഓരോ പഴയ മുഖവും അവരുടെ ജീവിതത്തിലെ ഒരു അധ്യായമാണ്.
പേരക്കുട്ടികളോട് സംസാരിക്കുമ്പോൾ അവരുടെ കണ്ണുകളിൽ കാണുന്ന ആ പ്രകാശം ശ്രദ്ധിച്ചിട്ടുണ്ടോ? അവരിൽ അവർ നമ്മെ വീണ്ടും കാണുന്നു. നമ്മളെ വീണ്ടും കുഞ്ഞുങ്ങളായി കാണുന്ന ഒരു നിശ്ശബ്ദ സുഖം അതിലുണ്ട്.
അവർ പഴയ ചില വസ്തുക്കൾ കളയാതെ പിടിച്ചു നിൽക്കുമ്പോൾ നമ്മൾ അതിനെ “അവശ്യക്കതയില്ലാത്തത്” എന്ന് വിധിക്കരുത്. ആ പഴയ കസേര, പഴയ അലമാര, പഴയ കത്തുകൾ — അവ അവരുടെ ഓർമ്മകളുടെ സംഭരണശാലയാണ്. നാം അവയെ നീക്കുമ്പോൾ, അവർക്ക് അത് ജീവിതത്തിന്റെ ഒരു ഭാഗം കീറിമുറിക്കുന്നതുപോലെ തോന്നാം.
നമ്മൾ പലതവണ തെറ്റ് ചെയ്തപ്പോൾ അവർ നമ്മെ ലോകത്തിന് മുന്നിൽ ലജ്ജിപ്പിച്ചില്ല. തിരുത്തി, പക്ഷേ തകർത്തില്ല. ഇന്ന് അവർ ചെറിയ പിഴവുകൾ ചെയ്യുന്നുവെങ്കിൽ, അവരെ കുറ്റപ്പെടുത്താതെ കൈപിടിച്ചു നയിക്കാം. അവരുടെ ആത്മാഭിമാനം സംരക്ഷിക്കുക എന്നത് നമ്മുടെ കടമയാണ്.
ജീവിതത്തിന്റെ ദൈർഘ്യമുള്ള പാതയിൽ അവർ ഇപ്പോൾ അവസാന ഭാഗത്ത് നടക്കുകയാണ്. അത് ഇരുണ്ടതാവാതിരിക്കാൻ, നാം അവരുടെ കൂടെ നടക്കാം. ഒരിക്കൽ അവർ നമ്മെ കൈപിടിച്ച് ലോകത്തിലേക്ക് ഇറക്കി; ഇന്ന് അവർക്ക് നമ്മുടെ കൈ നൽകാം.
അവരെ ജീവിക്കാൻ അനുവദിക്കുക. അവരുടെ സായാഹ്നം ശാന്തവും മാന്യവുമാക്കാൻ ശ്രമിക്കുക.
കാരണം നമ്മൾ ഇന്നുള്ളത്, അവർ ഒരിക്കൽ നമ്മെ സ്നേഹത്തോടെ പിടിച്ചുനിർത്തിയതുകൊണ്ടാണ്.
സ്നേഹാദരങ്ങളോടെ…
👍
ചിന്തനീയം 🙏