ജീവിതം പഠിപ്പിക്കുന്നു
ജീവിതം ഒരു വലിയ ഗുരുവാണ്. പക്ഷേ അതിന്റെ പാഠങ്ങൾ ഒരിക്കലും ക്ലാസ് മുറിയിൽ കൊടുക്കാറില്ല. അത് കൊടുക്കുന്നത് നഷ്ടങ്ങളിലൂടെയാണ്, നിരാശകളിലൂടെയാണ്, നോവുകളിലൂടെയാണ്.
ഒരു ദിവസം, ഒരു നിമിഷം, ജീവിതം നമ്മോടൊരു ചോദ്യം ചോദിക്കും — “ഇനിയും മനസ്സിലായിട്ടില്ലേ?”
ആ ചോദ്യം തന്നെ ഏറ്റവും വലിയ ഉത്തരവുമാണ്.
നാം ജനിക്കുന്നത് വിശ്വാസവുമായാണ്. ഓരോ മനുഷ്യനും നല്ലവനാണ് എന്ന് കരുതി ഓരോ ബന്ധത്തെയും ഹൃദയത്തോടടുക്കിച്ചേർക്കും. ചിലരെ സ്നേഹിക്കും, ചിലർക്ക് വേണ്ടി ഉറക്കം ഉപേക്ഷിക്കും, ചിലരുടെ ദുഃഖം തന്റേതാണ് എന്ന് കരുതി ഉള്ളു കൊണ്ട് കരയും. ആ ദിവസങ്ങൾ മനോഹരമായിരുന്നു. അവ നിഷ്കളങ്കതയുടെ ദിവസങ്ങളായിരുന്നു.
പക്ഷേ ഒരു ദിവസം, ആ നിഷ്കളങ്കത ഒരു ആഘാതമാകും. ഏറ്റവും ഉറ്റവൻ എന്ന് കരുതിയ ആൾ, ഏറ്റവും ആഴത്തിൽ മുറിവേൽപ്പിക്കും. ഏറ്റവും കൂടുതൽ കൊടുത്തിടത്ത് നിന്ന്, ഒന്നും തിരികെ കിട്ടില്ല. അപ്പോൾ ജീവിതം, ആ വേദനയിലൂടെ, ഒരു കണ്ണ് തുറക്കും.
ആ നോട്ടം — ഒരു ജ്ഞാനസ്നാനമാണ്.
ആദ്യ പാഠം — ആരൊക്കെ ഒപ്പമുള്ളവരാണ്
ഇത് തിരിച്ചറിയാൻ
അധികം കാത്തിരിക്കേണ്ടതില്ല. ഇരുട്ടിന്റെ നടുവിൽ ആരൊക്കെ ഒപ്പമുണ്ട് എന്ന് നോക്കിയാൽ മതി. ഒരു ദുഃഖം പറഞ്ഞപ്പോൾ ഫോൺ വെക്കാതിരുന്നവർ, ഒരു വഴിത്തിരിവിൽ ഒന്നു ചോദിക്കാൻ വന്നവർ, ഒന്നും ചോദിക്കാതെ തൊട്ടടുത്ത് ഇരുന്നവർ — അവരാണ് ഒപ്പമുള്ളവർ.
ഇവർ കൂടുതൽ പേർ ആകണമെന്നില്ല. ഒന്ന് മതി, രണ്ടുപേർ മതി. ആ ഒരു
വാക്ക്… ജീവിതത്തിൽ ഒരിക്കൽ കൊടുങ്കാറ്റടിച്ചപ്പോൾ നമ്മെ തിരിച്ചുകൊണ്ടുവന്നതാരാണ് അതവരാണ്.
ഒരു കാര്യം ഓർക്കണം ഇത്തരം ആൾക്കാർ കൗതുകമുള്ളപ്പോൾ ചുറ്റും ഉണ്ടാകില്ല. ജീവിതം ആഴത്തിൽ ഇറങ്ങുമ്പോൾ, ആർക്കൊക്കെ ആ ആഴം താങ്ങാൻ കഴിയും എന്ന് നോക്കുക. ആ ആഴം പേടിക്കാതെ ഒപ്പം ഇറങ്ങുന്നവർ അവർ ആണ് ജീവിതത്തിന്റെ ഒരു അനുഗ്രഹം. അവരെ ഒരിക്കലും കൈ വിടരുത്.
രണ്ടാം പാഠം — ആരൊക്കെ വേണ്ടാത്തവരാണ്..
ഇത് മനസ്സിലാകുന്നത് ക്രൂരതയിൽ നിന്നല്ല — ഒഴിഞ്ഞ നിമിഷങ്ങളിൽ നിന്നാണ്. ഒരു വേദനയിൽ ആദ്യം ഫോൺ വെച്ചവർ, ഒരു ആവശ്യത്തിൽ “ഞാൻ ഇപ്പോൾ തിരക്കിലാണ്” എന്ന് മടങ്ങിപ്പോയവർ, ഒരു ബുദ്ധിമുട്ടിൽ “ഞാൻ ഇതൊക്കെ മുൻകൂട്ടി പറഞ്ഞതല്ലേ” എന്ന് ഓർമ്മിപ്പിച്ചവർ — ആ ഒഴിഞ്ഞ നിമിഷങ്ങൾ ഒരു ഉത്തരമാണ്.
ഇവരെ ദ്വേഷിക്കേണ്ടതില്ല. ഇവർ ചിലപ്പോൾ തെറ്റുകാർ അല്ല. ഇവർ, നമ്മുടെ ജീവിതത്തിന്റെ ആ ഭാഗത്ത് ഒപ്പം നടക്കാൻ ഉള്ളവർ അല്ല എന്ന് മാത്രം.
ഒരു ബന്ധം ഒഴിഞ്ഞ നദിയുടെ ഓർമ്മ ആകുമ്പോൾ, ആ ഓർമ്മ ഭംഗിയോടെ ഒഴുക്കി വിടണം. ഒഴിഞ്ഞ ഒരു ബന്ധം ഉള്ളിൽ കെട്ടിനിർത്തിയാൽ, അത് ഒരു ദിവസം ചീഞ്ഞ് ദുർഗന്ധം ഉണ്ടാക്കും. ഒഴുകി പോകട്ടെ — ആ ഒഴുക്ക് നമ്മളെ ഭാരം കുറഞ്ഞ് ജീവിക്കാൻ സഹായിക്കും.
മൂന്നാം പാഠം — ചിലർ ഒരിക്കലും ഉള്ളിൽ നിന്നിരുന്നില്ല
ഇതാണ് ഏറ്റവും കഠിനമായ പാഠം. ആ ദിവസങ്ങൾ, ആ ചിരി, ആ ഉറപ്പ്, ആ “ഞാനുണ്ട്” അതൊക്കെ നാം ജീവിച്ചതാണ്. ആ ഓർമ്മകൾ സത്യമാണ് പക്ഷേ ആ ആൾ, ആത്മാർത്ഥതയോടെ ,നല്ല ഉദ്ദേശ്യത്തോടെ — ഒരിക്കലും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. ഇത് തിരിച്ചറിയുന്ന നിമിഷം, ഒരു ലോകം ഇടിഞ്ഞു വീഴുന്ന
ശബ്ദം ഉള്ളിൽ കേൾക്കും.
ആ ഒച്ചയ്ക്ക് കൂടെ നിൽക്കാൻ ഒരു രാത്രിയെടുക്കട്ടെ. കരഞ്ഞ് തീർക്കട്ടെ. ഓർക്കണം — ആ ഇടിഞ്ഞ ലോകം നമ്മൾ ഉണ്ടാക്കിയതല്ല. ഉണ്ടെന്ന് ധരിപ്പിച്ച ഒരാളുടെ പൊള്ളത്തരം ഇടിഞ്ഞതാണ്. ആ ഇടിഞ്ഞ ഇടത്ത്, ഒഴിഞ്ഞ ഭൂമിയിൽ, ഒരു ദിവസം ഒരു ശരിയായ ബന്ധം വേരുപിടിക്കും.
ഒഴിവ് — അത് നഷ്ടമല്ല, ഒരുക്കമാണ്.
ഒടുവിൽ, ജീവിതം ഒരു ചെറിയ രഹസ്യം ചൊല്ലിത്തരും —
ആരൊക്കെ വേണ്ടിയിരുന്നു, ആരൊക്കെ വേണ്ടായിരുന്നു, ആരൊക്കെ ഒരിക്കലും ഉണ്ടായിരുന്നേ ഇല്ല — ഇത് തിരിച്ചറിഞ്ഞ ദിവസം, ജീവിതം ഒരു ഭാരം ഇറക്കിവെക്കും. ആ ഭാരം ഇറക്കിവെക്കുന്ന ദിവസം, ശ്വാസം നേരെ വലിക്കാൻ കഴിയും. ജീവിതം ഒരൽപ്പം ഭംഗിയുള്ളതാണ് എന്ന് തോന്നും.
ശരിയായ ആൾക്കൂട്ടം ഉള്ള ഒരു ചെറിയ ജീവിതം, തെറ്റായ ആൾക്കൂട്ടം ഉള്ള ഒരു വലിയ ലോകത്തെക്കാൾ എത്രയോ ഭംഗിയുള്ളതാണ്.
ജീവിതം പഠിപ്പിക്കും. ആ പഠനം ഒരിക്കലും വ്യർഥമാകില്ല
Very impressive write up 🥳🥳