പ്രത്യാശയുടെ ദൈവീക വാഗ്ദാനം
ജീവിതം അതിന്റെ എല്ലാ ഭാവങ്ങളോടും കൂടിയാണ് മനുഷ്യന് മുന്നിൽ നിവർന്നു കിടക്കുന്നത്. വസന്തത്തിന്റെ സുഗന്ധമുള്ള ദിനങ്ങൾ പോലെ തന്നെ അപ്രതീക്ഷിതമായി പെയ്തിറങ്ങുന്ന കനത്ത മഴയും കൊടുങ്കാറ്റുകളും അതിന്റെ ഭാഗമാണ്.
ചില ദിവസങ്ങൾ വെളിച്ചം നിറഞ്ഞതാണെങ്കിൽ, മറ്റു ചില നാളുകൾ ഭാരമേറിയതും വഴിമുട്ടിക്കുന്നതുമായി തോന്നാം. കനത്ത പ്രതിസന്ധികളും നിരാശയും മനസ്സിന്റെ വാതിലിൽ മുട്ടുന്ന ആ കഠിനമായ ദിനങ്ങളിൽ, മനുഷ്യനെ വീണുപോകാതെ താങ്ങിനിർത്താൻ എന്തിനാണ് സാധിക്കുക?
ഭൗതികമായ എല്ലാ ആശ്വാസങ്ങളും പരാജയപ്പെടുന്നിടത്താണ്, ‘നിന്റെ ജീവിതത്തിന്റെ ഓരോ ദിവസവും ഞാൻ കൂടെയുണ്ടാകും’ എന്ന ദൈവീക വാഗ്ദാനത്തിന്റെ ആഴവും വ്യാപ്തിയും നാം തിരിച്ചറിയുന്നത്.
ആധുനിക മനുഷ്യൻ നേരിടുന്ന ഏറ്റവും വലിയ പ്രതിസന്ധി ഭൗതികമായ ദാരിദ്ര്യമല്ല, മറിച്ച് ആത്മീയവും മാനസികവുമായ ഒറ്റപ്പെടലാണ്. വിജയങ്ങളിൽ കൂടെയുണ്ടാകാൻ ആയിരം കൈകളുണ്ടാകുമ്പോഴും, പരാജയത്തിന്റെ കയ്പുനീർ കുടിക്കേണ്ടി വരുന്ന നിമിഷങ്ങളിൽ പലരും തനിച്ചാകുന്നു. രോഗപീഡകൾ, പ്രിയപ്പെട്ടവരുടെ വേർപാട്, തകർച്ചകൾ എന്നിവയാൽ ജീവിതം ഒരു ചോദ്യചിഹ്നമായി മുന്നിൽ നിൽക്കുമ്പോൾ ‘ഇനി എന്ത്?’ എന്ന ചോദ്യം ഹൃദയത്തെ ഉലച്ചേക്കാം. എന്നാൽ, അത്തരം ഇരുളടഞ്ഞ നാളുകളിലാണ് ഈ ദൈവീക ഉറപ്പ് ഒരു പ്രകാശഗോപുരമായി മാറുന്നത്.
പ്രതിസന്ധികൾ ഇല്ലെന്നല്ല ദൈവം പറയുന്നത്, മറിച്ച് ആ കല്ലും മുള്ളും നിറഞ്ഞ വഴികളിൽ നീ തനിച്ചായിരിക്കില്ല എന്ന അചഞ്ചലമായ ഉറപ്പാണ് അവൻ നൽകുന്നത്.
“വഴികൾ ദുർഘടമാകുമ്പോൾ കാലിടറാതെ നമ്മെ ചേർത്തുപിടിക്കുന്ന, ഹൃദയമിടിപ്പുകളെ അറിയുന്ന ഒരു അദൃശ്യ ഹസ്തം കൂടെയുണ്ട് എന്ന ബോധ്യമാണ് വിശ്വാസത്തിന്റെ കാതൽ.”
ചരിത്രത്തിലേക്ക് നോക്കിയാൽ, ലോകത്തെ മാറ്റിമറിച്ച വലിയ മനുഷ്യരൊക്കെയും കഠിനമായ അഗ്നിപരീക്ഷകളിലൂടെ കടന്നുപോയവരാണെന്ന് കാണാം. അവരെ മുന്നോട്ട് നയിച്ചത് ഭൗതികമായ സാഹചര്യങ്ങളല്ല, മറിച്ച് തങ്ങളെ വഴിനടത്തുന്ന ഒരു വലിയ ശക്തിയിലുള്ള അടിയുറച്ച വിശ്വാസമാണ്.
കൊടുങ്കാറ്റിന്റെ മധ്യത്തിലും ശാന്തമായിരിക്കാൻ കടലിന് കഴിയുന്നത് അതിന്റെ ആഴങ്ങളിലെ നിശ്ചലത കൊണ്ടാണ്. അതുപോലെ, ജീവിതത്തിൽ എത്ര വലിയ പ്രതിസന്ധികൾ ഉണ്ടായാലും, കൂടെ നടക്കാൻ പ്രപഞ്ചനാഥനുണ്ടെന്ന ബോധ്യം മനുഷ്യന് നൽകുന്ന ആത്മബലം ചെറുതല്ല. അത് തളർന്നുപോയ മനസ്സിന് പുതിയ ചിറകുകൾ നൽകുന്നു.
പ്രതിസന്ധികളെ വെറും തടസ്സങ്ങളായല്ല, മറിച്ച് മനുഷ്യത്വത്തിന്റെ ആഴം കൂട്ടാനുള്ള നിയോഗങ്ങളായാണ് കാണേണ്ടത്.
നോവറിയാത്തവന് മറ്റുള്ളവരുടെ കണ്ണീരൊപ്പാൻ കഴിയില്ല. അതുകൊണ്ട് തന്നെ, കഠിനമായ ദിനങ്ങൾ നമ്മെ തകർക്കാനല്ല, മറിച്ച് കൂടുതൽ പ്രകാശമുള്ളവരാക്കി മാറ്റാനാണെന്ന് തിരിച്ചറിയുക. മുന്നോട്ടുള്ള വഴിയിൽ എത്രയൊക്കെ നിഴലുകൾ വീണാലും, പ്രത്യാശയുടെ പ്രകാശം കെട്ടുപോകാതെ കാത്തുസൂക്ഷിക്കുക.
കാരണം, കറുത്ത വാവിനു ശേഷവും ചന്ദ്രൻ ഉദിക്കാതിരുന്നിട്ടില്ല; കഠിനമായ ശീതകാലത്തിന് ശേഷവും വസന്തം വരാതിരുന്നിട്ടില്ല. ഓരോ പുലരിയും പുതിയൊരു പ്രതീക്ഷയാണ്. നമ്മുടെ ഓരോ ചുവടിലും കൂടെ നടക്കാൻ, കാവലായിരിക്കാൻ ആ ദൈവീക ചൈതന്യമുണ്ടെന്ന പൂർണ്ണമായ വിശ്വാസത്തോടെ നമുക്ക് മുന്നോട്ട് നടക്കാം. ആ വിശ്വാസമാണ് ജീവിതത്തെ ഏറ്റവും മനോഹരമായൊരു തീർത്ഥാടനമാക്കുന്നത്.
👍