“Knowledge knows no age and no limits — pursue it endlessly.”
“അറിവിന് പ്രായമില്ല, അതിരുകളില്ല – അതിനെ അനന്തമായി അന്വേഷിക്കുക” എന്ന വാക്യം നമ്മുടെ പുരാതന സംസ്കാരത്തിന്റെ തന്നെ പ്രതിധ്വനിയാണ്. ഉപനിഷത്തുകൾ മുതൽ ആധുനിക വിജ്ഞാന ലോകം വരെ, അറിവിനെ പ്രകാശമായി കണ്ട നമ്മുടെ പാരമ്പര്യം നൂറ്റാണ്ടുകളുടെ പഴക്കമുള്ളതാണ്. “തമസോ മാ ജ്യോതിർഗമയ” – ഇരുട്ടിൽ നിന്ന് പ്രകാശത്തിലേക്കുള്ള യാത്രയാണ് അറിവിന്റെ യാത്ര.
അറിവിന്റെ സ്വഭാവം
അറിവ് എന്നത് കേവലം വിവരങ്ങളുടെ ശേഖരണമല്ല. അത് നമ്മുടെ മനസ്സിനെ പ്രബുദ്ധമാക്കുന്ന, നമ്മുടെ ചിന്തകൾക്ക് ദിശാബോധം നൽകുന്ന, നമ്മുടെ കാഴ്ചപ്പാടുകളെ വിശാലമാക്കുന്ന ഒരു ജീവിത പ്രക്രിയയാണ്. കാളിദാസന്റെ വാക്കുകളിൽ പറഞ്ഞാൽ, അറിവുള്ളവൻ ലോകമാകെ സ്വന്തം നാടായി കാണുന്നു. അറിവില്ലായ്മയാണ് യഥാർത്ഥ അന്ധത.
അറിവ് ഒരു സമുദ്രമാണ്. അതിന്റെ തീരം കാണാനാവാത്തത്ര ദൂരെയാണ്. ഒരു തുള്ളി വെള്ളം കോരിയെടുത്താൽ, സമുദ്രം കുറയുന്നില്ല. പകരം, ആ തുള്ളിയിൽ സമുദ്രത്തിന്റെ സ്വാദും ലവണത്വും അടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. അതുപോലെ, നാം നേടുന്ന ഓരോ അറിവും അനന്തമായ ജ്ഞാനസാഗരത്തിന്റെ ഒരു തുള്ളി മാത്രം.
പ്രായം – ഒരു തടസ്സമോ അനുഗ്രഹമോ?
“വയസ്സായവർക്ക് പഠിക്കാൻ കഴിയില്ല” എന്നത് ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ മിഥ്യയാണ്. ചരിത്രം നമ്മെ പഠിപ്പിക്കുന്നത് മറിച്ചാണ്. സോഫോക്ലീസ് തന്റെ തൊണ്ണൂറാം വയസ്സിലും നാടകങ്ങൾ എഴുതി. മൈക്കലാഞ്ചലോ എൺപത്തിയഞ്ചാം വയസ്സിൽ തന്റെ അവസാന ശില്പം പൂർത്തിയാക്കി. നമ്മുടെ നാട്ടിൽ, വയസ്സായ കലാകാരന്മാരും എഴുത്തുകാരും സാഹിത്യകാരന്മാരും അവരുടെ അനുഭവത്തിന്റെ പക്വതയോടെ സൃഷ്ടികൾ നിർമ്മിച്ചുകൊണ്ടേയിരിക്കുന്നു.
ചെറുപ്പത്തിന് ഉത്സാഹവും ഊർജ്ജവും ധൈര്യവും ഉണ്ട്. വാർദ്ധക്യത്തിന് അനുഭവവും വിവേകവും സൂക്ഷ്മതയും ഉണ്ട്. രണ്ടും വ്യത്യസ്ത രീതികളിൽ അറിവിനെ സമീപിക്കുന്നു. ഒരു കുട്ടിയുടെ ജിജ്ഞാസാമുഖവും ഒരു മുതിർന്നവന്റെ അനുഭവലബ്ധമായ ജ്ഞാനവും തമ്മിലുള്ള സംവാദമാണ് സമൂഹത്തെ മുന്നോട്ടു നയിക്കുന്നത്.
അറിവിന്റെ ഉറവിടങ്ങൾ
നമ്മുടെ പൂർവ്വികർ പറഞ്ഞു: “മാതാ, പിതാ, ഗുരു, ദൈവം” എന്ന്. എന്നാൽ ഇന്ന്, അറിവിന്റെ ഉറവിടങ്ങൾ അനന്തമായി വികസിച്ചിരിക്കുന്നു. പുസ്തകങ്ങൾ നമ്മുടെ ഉറ്റസുഹൃത്തുക്കളാണ്. അവ കാലത്തെയും സ്ഥലത്തെയും മറികടന്ന് നമ്മെ ലോകത്തിന്റെ ഏത് മൂലയിലേക്കും കൊണ്ടുപോകും.
പ്രകൃതി മറ്റൊരു മഹാഗുരുവാണ്. ഒരു ചെറിയ ഉറുമ്പിന്റെ അദ്ധ്വാനം മുതൽ ആകാശത്തിലെ നക്ഷത്രങ്ങളുടെ യാത്ര വരെ, എല്ലാം നമുക്ക് പാഠങ്ങൾ പകരുന്നു. നാം ശ്രദ്ധിക്കുകയും നിരീക്ഷിക്കുകയും ചെയ്താൽ മതി.
അനുഭവങ്ങൾ – സുഖകരവും ദുഃഖകരവും – നമ്മുടെ മികച്ച അധ്യാപകരാണ്. വീഴ്ചകളിൽ നിന്ന് എഴുന്നേൽക്കുമ്പോൾ നാം പഠിക്കുന്നത് പുസ്തകങ്ങളിൽ നിന്ന് ലഭിക്കാത്ത പാഠങ്ങളാണ്. വിജയത്തിന്റെ മധുരവും പരാജയത്തിന്റെ കയ്പും – രണ്ടും നമ്മെ പക്വതയിലേക്ക് നയിക്കുന്നു.
മനുഷ്യർ തന്നെ അറിവിന്റെ ജീവനുള്ള ഗ്രന്ഥാലയങ്ങളാണ്. ഓരോ വ്യക്തിയും അവരുടെ തനതായ അനുഭവങ്ങളുടെയും കാഴ്ചപ്പാടുകളുടെയും ഖനിയാണ്. സംവാദം, ചർച്ച, ചോദ്യോത്തരങ്ങൾ – ഇവയിലൂടെ നാം പരസ്പരം വളരുന്നു.
അറിവും വിനയവും
വിരോധാഭാസമെന്നു തോന്നാമെങ്കിലും, യഥാർത്ഥ അറിവ് വിനയത്തിലേക്ക് നയിക്കുന്നു. സോക്രട്ടീസ് പറഞ്ഞു: “എനിക്കറിയാവുന്ന ഒരേയൊരു കാര്യം, എനിക്ക് ഒന്നുമറിയില്ല എന്നതാണ്.” ഐൻസ്റ്റീൻ പറഞ്ഞത് കൂടുതൽ മനോഹരമായി: “ഞാൻ പഠിക്കുന്തോറും എന്റെ അജ്ഞതയുടെ വിസ്തൃതി മനസ്സിലാകുന്നു.”
അറിവിന്റെ സമുദ്രത്തിൽ നാം മുങ്ങിപ്പോകുന്തോറും നമ്മുടെ ചെറുതായിത്തീരുന്നതിന്റെ അനുഭൂതി ലഭിക്കുന്നു. അതാണ് യഥാർത്ഥ ജ്ഞാനം. അല്പജ്ഞാനികൾ അഹങ്കാരികളാണ്. സമ്പൂർണ്ണ ജ്ഞാനികൾ വിനയാന്വിതരാണ്.
തുടർച്ചയായ യാത്ര
ഒരിക്കൽ പഠനം പൂർത്തിയാക്കിക്ഴിഞ്ഞു എന്ന് പറയാനാവില്ല. ബിരുദം നേടി, ജോലി കിട്ടി, പണം സമ്പാദിച്ചു – അതുകൊണ്ട് പഠനം അവസാനിപ്പിക്കാമെന്ന് കരുതുന്നത് തെറ്റാണ്. അറിവ് നിത്യവും നിരന്തരവുമായ ഒരു പ്രക്രിയയാണ്.
സാങ്കേതികവിദ്യയുടെ കാലത്ത്, പുതിയ അറിവുകൾ ഓരോ നിമിഷവും സൃഷ്ടിക്കപ്പെടുന്നു. ഇന്നലെ യാഥാർത്ഥ്യമായിരുന്നത് ഇന്ന് കാലഹരണപ്പെട്ടതായി മാറാം. അതുകൊണ്ട് നാം സ്വയം പുതുക്കിക്കൊണ്ടേയിരിക്കണം. പുതിയ കാര്യങ്ങൾ പഠിക്കണം, പഴയവ മറക്കണം, വീണ്ടും പഠിക്കണം.
അറിവിന്റെ ഫലങ്ങൾ
അറിവ് നമുക്ക് സ്വാതന്ത്ര്യം നൽകുന്നു. അജ്ഞത നമ്മെ ചങ്ങലയിട്ട് ബന്ധിക്കുന്നു – അന്ധവിശ്വാസങ്ങൾക്കും മുൻവിധികൾക്കും ഭയങ്ങൾക്കും. അറിവ് ആ ചങ്ങലകൾ പൊട്ടിച്ച് നമ്മെ മോചിപ്പിക്കുന്നു.
അറിവ് നമ്മെ മനുഷ്യത്വത്തിലേക്ക് നയിക്കുന്നു. മറ്റുള്ളവരുടെ വേദനകളും സന്തോഷങ്ങളും മനസ്സിലാക്കാൻ, സഹാനുഭൂതി പ്രകടിപ്പിക്കാൻ, സഹായിക്കാൻ നമ്മെ പ്രാപ്തരാക്കുന്നു. സമൂഹത്തിന്റെ ഉന്നമനത്തിന് സംഭാവന നൽകാൻ നമ്മെ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നു.
അറിവ് നമ്മുടെ ജീവിതത്തെ അർത്ഥവത്താക്കുന്നു. കേവലം അതിജീവനത്തിൽ നിന്ന് ജീവിതത്തെ അനുഭവിക്കലിലേക്ക്, അനുഭവത്തിൽ നിന്ന് സൃഷ്ടിപരതയിലേക്ക്, സൃഷ്ടിപരതയിൽ നിന്ന് സേവനത്തിലേക്ക് – അങ്ങനെ നമ്മുടെ ജീവിതം ഉദാത്തമായി മാറുന്നു.
അറിവിന്റെ യാത്ര അവസാനമില്ലാത്തതാണ്.
അറിവിന്റെ യാത്ര അവസാനമില്ലാത്തതാണ്. എന്നാൽ അതാണ് അതിന്റെ സൗന്ദര്യം. ഓരോ പുതിയ അറിവും പുതിയ ചക്രവാളം തുറക്കുന്നു. ഓരോ ചോദ്യത്തിനുള്ള ഉത്തരവും പത്ത് പുതിയ ചോദ്യങ്ങൾക്ക് വഴിയൊരുക്കുന്നു. അതാണ് മനുഷ്യപുരോഗതിയുടെ സ്രോതസ്സ്.
നമുക്ക് എല്ലാവർക്കും പ്രായം, വിദ്യാഭ്യാസം, സാമ്പത്തികനില എന്നിവയുടെ പരിമിതികൾ മറികടന്ന് അറിവിനെ തേടാം. പുസ്തകങ്ങൾ വായിക്കാം, പ്രകൃതിയെ നിരീക്ഷിക്കാം, മനുഷ്യരുമായി സംവദിക്കാം, അനുഭവങ്ങളിൽ നിന്ന് പാഠം ഉൾക്കൊള്ളാം. ഓരോ ദിവസവും ഒരു പുതിയ പാഠശാലയാണ്. ജീവിതം തന്നെ ഒരു മഹാവിദ്യാലയമാണ്.
അറിവിന്റെ വെളിച്ചം നമ്മുടെ ഉള്ളിലും പുറത്തും പ്രകാശിക്കട്ടെ. നമ്മൾ വിളക്കുകളായി മാറുകയും മറ്റുള്ളവരുടെ പാത പ്രകാശിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യട്ടെ. അതാണ് സാർത്ഥകമായ ഒരു ജീവിതത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ അർത്ഥം. “അറിവ് പ്രകാശമാണ്, അജ്ഞത അന്ധകാരം” എന്ന സത്യം നമുക്ക് ഓർമ്മിക്കാം, അനുഷ്ഠിക്കാം… 🙏
സിജു ജേക്കബ്
എഴുത്തുകാരൻ, സഞ്ചാരി
