കരിപുരണ്ട മനസ്സിലെ
കറകളഞ്ഞീടാൻ
കരുണ തൻ മാരിയായ് മണ്ണിലിറങ്ങി.
പകലൊന്നു വാടിയാൽ പടച്ചവൻ തൻ-
കനിവിനായ് കാത്തിരുന്നൊരു
വ്രതകാലം.
കഠിനമാം ദാഹവും വിശപ്പിൻ വിങ്ങലും.
സ്നേഹത്തിൻ നൊമ്പരമായ്
മാറുമ്പോൾ.
അന്യന്റെ കണ്ണീരിൽ ഒരിത്തിരി
സാന്ത്വനം.
ചേർത്തു വെക്കാൻ പഠിപ്പിച്ചു റംസാൻ.
കരിമ്പടം പുതച്ചൊരീ ശാന്തമാം
രാവിൽ
കൈകൾ ഉയർത്തുന്നു ഞങ്ങളീ
മണ്ണിൽ.
യുദ്ധത്തിൻ തീച്ചുളയിൽ
വെന്തുരുകുന്ന-
സഹോദരങ്ങൾക്കായ് ഏകണേ
ശാന്തി.
തക്ബീർ മന്ത്രങ്ങൾ വിണ്ണിൽ
മുഴങ്ങവേ.
മാനവികതയുടെ പൂക്കൾ വിരിയട്ടെ.
ലോകമെങ്ങും പടരട്ടെ സ്നേഹത്തിൻ
വെളിച്ചം.🌹🌹❤️
ഈദ് മുബാറക്ക്🙏🌹❤️
