ടാറ്റാ ഗ്രൂപ്പ് കേരളത്തിലേക്ക് 9626 കോടിയുടെ നിക്ഷേപവുമായി വരുമ്പോൾ, അത് വെറുമൊരു സാമ്പത്തിക ഇടപാടല്ല, മറിച്ച് കേരളത്തിന്റെ വ്യാവസായിക മരവിപ്പിൽ നിന്നുള്ള ഒരു ‘എക്സിസ്റ്റൻഷ്യലിസ്റ്റ്’ മോചനമാണ്.
1.’ജൈജാന്റിക്’ (Gigantic) ആയ പദ്ധതികൾ അനിവാര്യമാണ്.
എന്നാൽ ഇവിടെ നാം ആഗോള ചിന്തകരെ ഓർക്കണം. ഇറ്റാലിയോ കാൽവിനോയുടെ ‘ഇൻവിസിബിൾ സിറ്റീസ്’ എന്ന കൃതിയിൽ നഗരങ്ങളുടെ വികാസത്തെക്കുറിച്ച് പറയുന്നത് പോലെ, നാം നിർമ്മിക്കുന്ന ഓരോ കെട്ടിടവും, ഓരോ തുറമുഖവും നമ്മുടെ ഭാവനയുടെ പ്രതിഫലനമാണ്. ടാറ്റയുടെ കടന്നുവരവിനെ നാം നോക്കിക്കാണേണ്ടത് ആഗോള മാരിടൈം ഭൂപടത്തിൽ കേരളം ഇടംപിടിക്കുന്നതിലൂടെയാണ്. കൊച്ചി ഷിപ്പ്യാർഡ്-ഹ്യുണ്ടായ് പദ്ധതിയുമായി ഇതിനെ താരതമ്യം ചെയ്യുമ്പോൾ, ടാറ്റായുടെ പദ്ധതി ഒരു തുടക്കം മാത്രമാണ്. സർക്കാർ ഖജനാവ് കാലിയായ അവസ്ഥയിൽ സ്വകാര്യ മേഖലയെ കൂട്ടുപിടിക്കുക എന്നത് ആധുനിക ഭരണതന്ത്രജ്ഞതയുടെ ഭാഗമാണ്. നഷ്ടം സംഭവിച്ചാൽ സ്ഥാപനത്തെ മാത്രം രക്ഷിക്കാൻ നോക്കി സർക്കാരിന്റെ കാശ് മുഴുവൻ കളയുന്ന പഴയ സോഷ്യലിസ്റ്റ് മനോഭാവം നമുക്ക് ഉപേക്ഷിക്കണം.
2. പ്ലീഡർ നിയമനം: അധികാരത്തിന്റെ ധാർമ്മിക ശൂന്യത:
ഇവിടെയാണ് രാഷ്ട്രീയം അതിന്റെ വികൃതമായ മുഖം കാണിക്കുന്നത്. നിയമനങ്ങളിൽ മെറിറ്റ് വേണമെന്നതിൽ തർക്കമില്ല. എന്നാൽ ഭരണഘടനാപരമായ പദവിയിൽ സംഘപരിവാർ ബന്ധമുള്ളവർ കയറിക്കൂടുന്നത് ‘പോളിറ്റിക്കൽ വെറ്റിംഗ്’ എന്ന ജനാധിപത്യ പ്രക്രിയയുടെ പരാജയമാണ്. വി.ഡി. സതീശൻ മുഖ്യമന്ത്രിയായിരിക്കുമ്പോൾ, കഴിഞ്ഞ പത്തുവർഷത്തെ എൽഡിഎഫ് ഭരണത്തിന്റെ അതേ പിഴവുകൾ ആവർത്തിക്കുന്നത് വിചിത്രമാണ്. പാർട്ടിയുടെ രാഷ്ട്രീയ സമിതികൾ നോക്കുകുത്തികളാകുകയും, എല്ലാം മുഖ്യമന്ത്രിയുടെ മാത്രം തീരുമാനങ്ങളാകുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ, അവിടെ ജനാധിപത്യം ഒരു ‘ബ്യൂറോക്രാറ്റിക്’ ചടങ്ങ് മാത്രമായി മാറുന്നു. ഹന്ന ആരെന്റ് (Hannah Arendt) ‘ദി ഒറിജിൻസ് ഓഫ് ടോട്ടലിറ്റേറിയനിസം’ എന്ന പുസ്തകത്തിൽ പറഞ്ഞതുപോലെ, ചോദ്യം ചെയ്യാൻ ആളുകളില്ലാത്ത അധികാരം ഏകാധിപത്യത്തിലേക്ക് നീങ്ങുന്നു. കെ.എസ്.യു പ്രവർത്തകരുടെ വികാരങ്ങളെ പരിഹസിച്ചു തള്ളുന്നത്, ഫ്രാൻസ് കാഫ്കയുടെ ‘ദ ട്രയൽ’ (The Trial) എന്ന നോവലിലെ നിസ്സഹായനായ ജോസഫ് കെ.യെപ്പോലെ പ്രവർത്തകരെ നിശബ്ദരാക്കുന്നതിന് തുല്യമാണ്.
3. വിശ്വാസവും നിലപാടും: ഒരു ദാർശനിക വിശകലനം:
മരണം വരെ ഒരു വിശ്വാസത്തിൽ തുടരണമെന്നത് ഒരു അലിഖിത നിയമമല്ല. ആധുനിക രാഷ്ട്രീയത്തിൽ ‘ലിക്വിഡ് മോഡേണിറ്റി’ (Liquid Modernity) എന്ന ആശയം അവതരിപ്പിച്ച സിഗ്മണ്ട് ബൗമാൻ പറഞ്ഞതുപോലെ, എല്ലാം ഒഴുകിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഒരു കാലത്താണ് നമ്മൾ ജീവിക്കുന്നത്. വ്യക്തികൾക്ക് നിലപാടുകൾ മാറ്റാം, അത് അവരുടെ സ്വാതന്ത്ര്യമാണ്. എന്നാൽ, അധികാരം നേടാൻ തെരുവിലിറങ്ങി തല്ലുവാങ്ങിയ പ്രവർത്തകരുടെ ചോരയ്ക്ക് വില കൽപ്പിക്കാതെ, പണ്ട് കല്ലെറിഞ്ഞവരെ അധികാരത്തിന്റെ കസേരയിലിരുത്തുമ്പോൾ അവിടെ വിശ്വാസ്യതയുടെ ‘എത്തിക്കൽ’ അടിത്തറ തകരുന്നു. സന്ദീപ് വാര്യരെപ്പോലെയുള്ളവർ കോൺഗ്രസിൽ എത്തിയതിനെ ന്യായീകരിക്കുന്നവർ, അന്ന് ആ പ്രവർത്തകർ അനുഭവിച്ച വേദനയെക്കൂടി കണക്കിലെടുക്കണം.
ഉപസംഹാരം:
എം. കൃഷ്ണൻ നായർ തന്റെ അവസാനകാലങ്ങളിൽ എഴുതിയത് പോലെ, “അറിവ് എന്നത് പുസ്തകങ്ങളിലല്ല, അവയ്ക്കിടയിലുള്ള നിശബ്ദതയിലാണ്.” കേരളത്തിന്റെ വികസനത്തിന് ടാറ്റയെപ്പോലെ വമ്പൻമാർ വേണം, പക്ഷേ അതിനൊപ്പം ജനാധിപത്യത്തിന്റെ ധാർമ്മികതയും കാത്തുസൂക്ഷിക്കണം. പ്ലീഡർ നിയമനങ്ങളിലും മറ്റും കാണുന്ന ഈ ഏകാധിപത്യ പ്രവണതകൾ തിരുത്തപ്പെടണം. ആഗോളതലത്തിൽ ഉന്നതരായ ചിന്തകർ ലോകത്തെ എങ്ങനെ നോക്കിക്കാണുന്നുവോ, അത്രയും വിശാലമായ കാഴ്ചപ്പാടോടെ നമ്മുടെ നാട്ടിലെ രാഷ്ട്രീയത്തെയും വികസനത്തെയും നമുക്ക് വിശകലനം ചെയ്യാം.
വായനക്കാർക്ക് വിയോജിപ്പുകളുണ്ടെങ്കിൽ അത് ചരിത്രത്തിന്റെ ജനാധിപത്യ ഇടപെടലായി കരുതി എഴുതാവുന്നതാണ്. അടുത്ത ആഴ്ച കൂടുതൽ പുസ്തകങ്ങളുമായി, കൂടുതൽ ചിന്തകളുമായി നമുക്ക് കാണാം.
സ്നേഹത്തോടെ,
നിങ്ങളുടെ വിശ്വസ്തൻ
