ഗ്രാമത്തിന്റെ അറ്റത്തുള്ള ചെറിയ വീട്ടിലായിരുന്നു ആദിലും അമ്മയും താമസിച്ചിരുന്നത്.
പഠനത്തിൽ മിടുക്കനായിരുന്ന ആദിൽ എല്ലാവരുടെയും പ്രിയങ്കരനായിരുന്നു.
അധ്യാപകർക്ക് അവനെക്കുറിച്ച് വലിയ പ്രതീക്ഷകളുണ്ടായിരുന്നു.
അമ്മയുടെ ഏക സ്വപ്നവും മകൻ നന്നായി പഠിച്ച് നല്ലൊരു മനുഷ്യനാകണമെന്നതായിരുന്നു.
എന്നാൽ കൗമാരത്തിന്റെ വഴിത്തിരിവിൽ ആദിലിന്റെ ജീവിതത്തിലേക്ക് ചില പുതിയ കൂട്ടുകാർ കടന്നുവന്നു.
പഠനത്തേക്കാൾ അലസമായി സമയം ചെലവഴിക്കാനായിരുന്നു അവരുടെ ഇഷ്ടം.
ആദ്യം അവരുടെ തെറ്റായ ശീലങ്ങളിൽ നിന്ന് ആദിൽ അകന്നുനിന്നു.
“ഒരിക്കൽ പരീക്ഷിച്ചാൽ എന്താണ് സംഭവിക്കുന്നത്?”
എന്ന കൂട്ടുകാരുടെ വാക്കുകൾ അവന്റെ മനസ്സിൽ പതിയെ സംശയത്തിന്റെ വിത്ത് വിതച്ചു.
ആ ചെറിയ തെറ്റായ തീരുമാനം ആദിലിന്റെ ജീവിതത്തെ പതുക്കെ മാറ്റിമറിച്ചു.
ദിവസങ്ങൾ കടന്നുപോയപ്പോൾ പഴയ ആദിൽ ഇല്ലാതാകുന്നതുപോലെ തോന്നി.
പുസ്തകങ്ങളുമായി കൂട്ടുകൂടിയിരുന്ന അവൻ പഠനത്തിൽ നിന്ന് അകന്നു.
വീട്ടിൽ അമ്മയോട് സംസാരിക്കാൻ പോലും അവന് താൽപര്യമില്ലാതായി. തന്റെ മകന്റെ മാറ്റം കണ്ട അമ്മയുടെ കണ്ണുകൾ പല രാത്രികളിലും ഉറക്കമില്ലാതെ നിറഞ്ഞൊഴുകി.
ഒരു ദിവസം സ്കൂളിലെ അധ്യാപകൻ ആദിലിനെ വിളിച്ചു.
“മോനേ, നിന്റെ കണ്ണുകളിൽ ഒരിക്കൽ വലിയ സ്വപ്നങ്ങളുണ്ടായിരുന്നു. ഇപ്പോൾ എന്തുകൊണ്ടാണ് നീ നിന്നിൽ നിന്ന് തന്നെ അകന്നുപോകുന്നത്?”
ആ ചോദ്യം ആദിലിന്റെ ഹൃദയത്തിൽ തട്ടി. പക്ഷേ ലഹരിയുടെ പിടിയിൽ അകപ്പെട്ട മനസ്സിന് ശരിയും തെറ്റും തിരിച്ചറിയാൻ കഴിയാത്ത അവസ്ഥയായിരുന്നു.
കാലം പിന്നെയും കടന്നുപോയി.
ഒരു ദിവസം, തന്റെ മുറിയിൽ ഇരിക്കുമ്പോൾ അമ്മയുടെ പഴയൊരു ഡയറി ആദിലിന്റെ കൈയിൽ കിട്ടി.
അതിൽ ഒരു പേജിൽ ഇങ്ങനെ എഴുതിയിരുന്നു…
“എന്റെ മകൻ ജീവിതത്തിൽ ഉയരങ്ങൾ കീഴടക്കുന്നത് കാണണം. അവന്റെ സന്തോഷമാണ് എന്റെ ഏറ്റവും വലിയ സമ്പത്ത്.”
ആ വാക്കുകൾ വായിച്ച നിമിഷം ആദിലിന്റെ മനസ്സിൽ എന്തോ തകർന്നു.
അവൻ ഓർത്തു…
അമ്മയുടെ പ്രതീക്ഷകൾ…
അധ്യാപകരുടെ വിശ്വാസം…
തന്റെ ബാല്യകാല സ്വപ്നങ്ങൾ…
ലഹരി തന്റെ കൈകളിൽ അണിയിച്ചിരുന്നത് ഒരു മോതിരമല്ലെന്നും, പതിയെ ജീവിതത്തെ ബന്ധിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഒരു ചങ്ങലയാണെന്നും അന്നാണ് ആദിൽ തിരിച്ചറിഞ്ഞത്.
അവൻ സഹായം തേടി. കുടുംബത്തിന്റെയും അധ്യാപകരുടെയും വിശ്വസ്തരായ മുതിർന്നവരുടെയും പിന്തുണയോടെ തന്റെ ജീവിതം തിരികെ പിടിക്കാൻ അവൻ തീരുമാനിച്ചു. അത് എളുപ്പമായ ഒരു യാത്രയായിരുന്നില്ല. പക്ഷേ ഓരോ ദിവസവും അവൻ തന്റെ പഴയ സ്വപ്നങ്ങളിലേക്ക് ഒരു ചെറിയ ചുവടുവെപ്പ് നടത്തി.
മാസങ്ങൾക്കുശേഷം സ്കൂളിൽ നടന്ന ബോധവത്കരണ പരിപാടിയിൽ ആദിൽ വേദിയിലേക്ക് കയറി.
അവൻ കുട്ടികളോട് പറഞ്ഞു:
“ലഹരി ആദ്യം ഒരു തമാശയായോ കൂട്ടുകാരുടെ സമ്മർദമായോ നമ്മുടെ ജീവിതത്തിലേക്ക് വരാം. പക്ഷേ പിന്നീട് അത് നമ്മുടെ സ്വപ്നങ്ങളെയും കുടുംബത്തെയും ഭാവിയെയും ബന്ധിക്കുന്ന ചങ്ങലയായി മാറും. ആ ചങ്ങലയിൽ കുടുങ്ങുന്നതിനെക്കാൾ നല്ലത്, അതിൽ നിന്ന് ഒരിക്കലും ആദ്യകണ്ണി പോലും നമ്മുടെ കൈകളിൽ ഇടാൻ അനുവദിക്കാതിരിക്കുകയാണ്.”
വേദിക്കുമുന്നിൽ ഇരുന്ന അമ്മയുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു. എന്നാൽ ആ കണ്ണീരിൽ ഇത്തവണ വേദനയേക്കാൾ പ്രതീക്ഷയായിരുന്നു.
അന്ന് ആദിൽ മനസ്സിലാക്കി….
“ജീവിതം ഒരിക്കൽ തെറ്റിപ്പോയാൽ എല്ലാം അവസാനിച്ചു എന്നല്ല. തെറ്റിനെ തിരിച്ചറിഞ്ഞ് സഹായം തേടി ശരിയായ വഴിയിലേക്ക് മടങ്ങാൻ തീരുമാനിക്കുന്ന നിമിഷം മുതൽ പുതിയൊരു ജീവിതം തുടങ്ങുന്നു.”
“നമ്മുടെ മാതാ പിതാക്കളുടെ സന്തോഷം നമ്മളുടെ നല്ല ഭാവിയാണ്. ഞാൻ ഇനിമുതൽ ലഹരി ഉപയോഗിക്കുകയില്ല. അതുപോലെ എല്ലാവരും നല്ല മക്കളായി വളരുക….
മാതാപിതാക്കളെ അനുസരിച്ച് നമുക്ക് മുന്നേറാം”
