ഒരു സ്ത്രീയെ സ്നേഹിക്കുക എന്നത് അവളുടെ സൗന്ദര്യത്തെ മാത്രം സ്നേഹിക്കുക എന്നല്ല. അവളുടെ മുഖത്തെ നോക്കി ഇഷ്ടപ്പെടുന്നതിലും, അവളുടെ ശരീരത്തെ ചേർത്തുപിടിക്കുന്നതിലും പ്രണയം അവസാനിക്കുന്നില്ല. അവളുടെ ചിരിയുടെ പിന്നിലെ നിശ്ശബ്ദതകളെ തിരിച്ചറിയാനും, കണ്ണുകളിൽ ഒളിപ്പിച്ചുവെച്ചിരിക്കുന്ന വേദന വായിച്ചെടുക്കാനും, അവൾ പറയാതെ പോയ വാക്കുകൾക്കുപോലും കാതോർക്കാനും കഴിയുമ്പോഴാണ് ഒരു പുരുഷന്റെ സ്നേഹം അതിന്റെ പക്വതയിലെത്തുന്നത്.
കാലം ഒരാളുടെ ശരീരത്തിൽ വരച്ചിടുന്ന ഓരോ വരയും ജീവിതം എഴുതിയ കവിതയിലെ ഒരു വരിയാണ്. യൗവനത്തിന്റെ മിനുക്കം മങ്ങുമ്പോൾ സ്‌നേഹവും മങ്ങിപ്പോകുന്നുവെങ്കിൽ, അതിനെ പ്രണയം എന്നു വിളിക്കാൻ കഴിയുമോ?
പക്വതയുള്ളൊരു പുരുഷൻ ഒരു സ്ത്രീയുടെ മുഖത്ത് കാലം വരച്ച ചുളിവുകളെ ഭയപ്പെടുകയില്ല. ഒരിക്കൽ അവൻ സ്‌നേഹിച്ചിരുന്ന മുഖത്തിന്റെ പഴയ രൂപം തേടിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയുമില്ല. പകരം, ആ ചുളിവുകളിൽ അവൾ ജീവിച്ച വർഷങ്ങളുടെ കഥ വായിക്കും. അവൾ ചിരിച്ച ദിവസങ്ങളുടെയും കരഞ്ഞ രാത്രികളുടെയും, തളർന്നിട്ടും മുന്നോട്ടുനടന്ന കാലങ്ങളുടെയും അടയാളങ്ങളായി അവയെ നെഞ്ചോടുചേർക്കും.
കാരണം, ശരീരത്തിന് പ്രായമാകുമ്പോൾ സ്‌നേഹത്തിന് പ്രായമാകേണ്ടതില്ല.
ഒരു സ്ത്രീയുടെ ഉയരക്കുറവുകളിലും ശരീരത്തിലെ അപൂർണതകളിലും അവളുടെ മൂല്യം അളക്കുന്ന പുരുഷൻ അവളെ കണ്ടിട്ടില്ല; അവളുടെ ശരീരത്തെ മാത്രമാണ് കണ്ടത്. അവളുടെ കുറവുകളെ സഹതാപത്തോടെ നോക്കാതെ, അവളുടെ സമഗ്രതയെ സ്‌നേഹിക്കുന്നവനാണ് യഥാർത്ഥത്തിൽ അവളെ മനസ്സിലാക്കിയിരിക്കുന്നത്.
ഓരോ മനുഷ്യനും അപൂർണനാണ്. ഒരാളുടെ കുറവുകളെ എണ്ണിത്തിട്ടപ്പെടുത്തി സ്‌നേഹിക്കാൻ തീരുമാനിക്കുന്നിടത്ത് പ്രണയം ഒരു കരാറായി മാറുന്നു. എന്നാൽ കുറവുകളോടുകൂടിയ ഒരാളെ പൂർണഹൃദയത്തോടെ സ്വീകരിക്കുന്നിടത്താണ് അത് ബന്ധമായി വളരുന്നത്.
ഭൂതകാലം ഒരു കുറ്റപത്രമല്ല
ഒരു സ്ത്രീയുടെ ഭൂതകാലം അവൾക്കെതിരായ കുറ്റപത്രമല്ല.
അവൾ ഇന്നെത്തിയിടത്തേക്കുള്ള വഴിയിൽ എന്തെല്ലാം നഷ്ടപ്പെട്ടുവെന്നും, ആരൊക്കെ അവളെ വേദനിപ്പിച്ചുവെന്നും, എത്ര തവണ അവൾ വീണുവെന്നും അറിയാതെ അവളെ വിധിക്കുന്ന ഒരാൾക്ക് അവളുടെ വർത്തമാനത്തെ പോലും പൂർണമായി മനസ്സിലാക്കാനാവില്ല.
പക്വതയുള്ളൊരു പുരുഷൻ അവളുടെ ഭൂതകാലത്തെ ചോദ്യം ചെയ്യുന്നതിനേക്കാൾ, അവളുടെ വർത്തമാനത്തെ മനസ്സിലാക്കാൻ ശ്രമിക്കും.
“നീ അങ്ങനെ ആയത് എന്തുകൊണ്ട്?” എന്ന ചോദ്യം ചോദിക്കുന്നതിനുമുമ്പ്, “നിനക്ക് അങ്ങനെ ആകേണ്ടിവന്നത് എന്തുകൊണ്ടായിരിക്കാം?” എന്ന് ചിന്തിക്കാൻ കഴിയുന്ന മനസ്സാണ് പക്വത.
ജീവിതം എല്ലാവർക്കും ഒരേപോലെയുള്ള വഴിയല്ല നൽകുന്നത്. ചിലർക്ക് പൂക്കൾ നിറഞ്ഞ പാത ലഭിക്കുമ്പോൾ, ചിലർക്ക് മുള്ളുകൾക്കിടയിലൂടെ നടക്കേണ്ടിവരും. ഒരാളുടെ മുറിവുകൾ കാണുമ്പോൾ അവന്റെ കുറ്റങ്ങൾ മാത്രം എണ്ണുന്നത് എളുപ്പമാണ്; ആ മുറിവുകളിലേക്കെത്തിയ വഴികൾ മനസ്സിലാക്കുക അത്ര എളുപ്പമല്ല.
അവളുടെ സ്വാതന്ത്ര്യത്തെ ഭയപ്പെടാത്ത പുരുഷൻ
ഒരു സ്ത്രീയെ സ്‌നേഹിക്കുന്നു എന്ന പേരിൽ അവളുടെ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന് അതിരുകൾ വരയ്ക്കുന്നത് പ്രണയമല്ല. അത് ഉടമസ്ഥബോധമാണ്.
“എവിടെ പോകണം, ആരോട് സംസാരിക്കണം, എന്ത് ധരിക്കണം, ആരെ കാണണം” എന്നൊക്കെ തീരുമാനിക്കുന്നതിനെ സ്നേഹത്തിന്റെ അവകാശമായി കാണുന്നിടത്ത് ബന്ധത്തിന്റെ പേര് മാറിയേക്കാം; അതിന്റെ സ്വഭാവം മാറില്ല.
യഥാർത്ഥ സ്നേഹം ഒരാളെ സ്വന്തം ഇഷ്ടത്തിനനുസരിച്ച് രൂപപ്പെടുത്താനുള്ള ശ്രമമല്ല. മറിച്ച്, അയാൾക്ക് സ്വന്തം വ്യക്തിത്വത്തോടെ ജീവിക്കാൻ കഴിയുന്ന ഇടം ഒരുക്കുകയാണ്.
അവളുടെ ചിറകുകൾ മുറിച്ചിട്ട് “ഞാൻ നിന്നെ സുരക്ഷിതയാക്കുകയാണ്” എന്ന് പറയുന്ന പുരുഷനേക്കാൾ, അവൾക്ക് ആകാശം തുറന്നുകൊടുത്തിട്ട് “പറന്നോളൂ, ഞാൻ ഇവിടെ തന്നെയുണ്ട്” എന്ന് പറയുന്ന പുരുഷനാണ് അവളുടെ ജീവിതത്തിൽ ആവശ്യം.
ഒരു സ്ത്രീയുടെ സ്വപ്നങ്ങൾ അവളുടെ പങ്കാളിയുടെ സ്വപ്നങ്ങൾക്ക് താഴെയായിരിക്കണമെന്നില്ല. അവളുടെ ആഗ്രഹങ്ങൾ കുടുംബജീവിതത്തിന്റെ പേരിൽ അടച്ചുവെക്കേണ്ടതുമില്ല.
അവൾക്ക് സ്വന്തമായി ഒരു ലോകമുണ്ടാകാം. സ്വന്തം സുഹൃത്തുക്കളുണ്ടാകാം. സ്വന്തം സ്വപ്നങ്ങളുണ്ടാകാം. സ്വന്തം വിജയങ്ങളുണ്ടാകാം.
അവൾക്ക് സ്വന്തം പേരിൽ ഒരു തിരിച്ചറിയലുണ്ടാകുന്നതിൽ അഭിമാനിക്കാൻ കഴിയുന്ന പുരുഷനാണ് യഥാർത്ഥത്തിൽ അവളെ സ്‌നേഹിക്കുന്നത്.
അവളെ മാറ്റുകയല്ല, വളരാൻ സഹായിക്കുകയാണ്
ഒരു ബന്ധത്തിൽ ഏറ്റവും അപകടകരമായ വാക്കുകളിൽ ഒന്ന് “നിന്നെ ഞാൻ മാറ്റിയെടുക്കാം” എന്നതാണ്.
കാരണം, സ്നേഹം ഒരാളെ മറ്റൊരാളുടെ മാതൃകയിലേക്ക് ചെത്തിയൊരുക്കാനുള്ള ശിൽപശാലയല്ല.
പക്വതയുള്ളൊരു പുരുഷൻ ഒരു സ്ത്രീയെ താൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന രൂപത്തിലേക്ക് മാറ്റാൻ ശ്രമിക്കില്ല. അവളുടെ ഉള്ളിലുള്ള ഏറ്റവും നല്ല മനുഷ്യനെ പുറത്തുകൊണ്ടുവരാൻ അവൾക്കൊപ്പം നടക്കും.
അവൾ ഇന്നലത്തേതിനേക്കാൾ മികച്ച ഒരാളായി മാറുമ്പോൾ അവന് ഭയം തോന്നില്ല.
അവളുടെ അറിവ് വളരുമ്പോൾ അവൻ അസ്വസ്ഥനാകില്ല.
അവളുടെ ആത്മവിശ്വാസം ഉയരുമ്പോൾ തന്റെ സ്ഥാനം നഷ്ടപ്പെടുന്നതായി അവൻ കരുതുകയില്ല.
അവൾ വിജയിക്കുമ്പോൾ അവളുടെ വിജയത്തിന്റെ നിഴലിൽ സ്വന്തം അഹം ചെറുതാകുന്നുവെന്ന് തോന്നുകയുമില്ല.
മറിച്ച്, അവളുടെ ഓരോ ഉയർച്ചയിലും അവനും സന്തോഷിക്കാൻ കഴിയും.
കാരണം, പ്രണയത്തിൽ ഒരാളുടെ ഉയർച്ച മറ്റൊരാളുടെ പരാജയമല്ല.
ശരീരത്തിനപ്പുറം മനസ്സിനെ കാണുന്ന കണ്ണ്
ശാരീരിക അടുപ്പം ഒരു ബന്ധത്തിന്റെ മനോഹരമായ ഭാഗമായിരിക്കാം. പക്ഷേ അതുമാത്രം പ്രണയത്തിന്റെ അളവുകോലാകുമ്പോൾ ബന്ധം ശരീരത്തിൽ അവസാനിക്കുന്നു.
ഒരു സ്ത്രീയുടെ മനസ്സിന്റെ ക്ഷീണം തിരിച്ചറിയുന്ന പുരുഷനാണ് അവളോട് കൂടുതൽ അടുത്തുനിൽക്കുന്നത്.
അവൾ ശാരീരികമായും മാനസികമായും പ്രയാസപ്പെടുന്ന ദിവസങ്ങളിൽ അവളെ കുറ്റപ്പെടുത്താതെ ചേർത്തുപിടിക്കാൻ കഴിയുന്നവനാണ് യഥാർത്ഥ പങ്കാളി.
അവളുടെ മൗനം “അവൾക്ക് എന്നോട് താൽപര്യമില്ല” എന്ന് തെറ്റിദ്ധരിക്കാതെ, “ഇന്ന് അവൾക്ക് എന്റെ സാന്നിധ്യം ആവശ്യമുണ്ടാകാം” എന്ന് തിരിച്ചറിയാൻ കഴിയണം.
സ്നേഹത്തിന്റെ ഏറ്റവും വലിയ ഭാഷ പലപ്പോഴും വാക്കുകളല്ല.
ചിലപ്പോൾ ഒരു ഗ്ലാസ് വെള്ളമാണ്.
ചിലപ്പോൾ ഒരു നിശ്ശബ്ദമായ ആലിംഗനമാണ്.
ചിലപ്പോൾ “നീ വിശ്രമിച്ചോളൂ, ബാക്കി ഞാൻ നോക്കാം” എന്നൊരു വാക്കാണ്.
അവളുടെ കണ്ണീരിനും അവകാശമുണ്ട്
സമൂഹം പുരുഷനോട് ശക്തനായിരിക്കണമെന്ന് പലപ്പോഴും പഠിപ്പിക്കുന്നു. സ്ത്രീയോട് സഹിക്കണമെന്നും.
പക്ഷേ ഒരു ബന്ധത്തിന്റെ സൗന്ദര്യം അതിനപ്പുറത്താണ്.
അവൾക്ക് തളരാം.
അവൾക്ക് കരയാം.
അവൾക്ക് ചിലപ്പോൾ ഒന്നും ചെയ്യാതെ ഇരിക്കാം.
അവൾക്ക് എല്ലാം അറിയണമെന്നില്ല.
അവൾക്ക് ചില ദിവസങ്ങളിൽ സ്വന്തം ശക്തിയിൽ പോലും സംശയിക്കാം.
അത്തരം നിമിഷങ്ങളിൽ അവളെ “ശക്തയാവൂ” എന്ന് ഉപദേശിക്കുന്നതിനേക്കാൾ, “നീ തളർന്നാൽ കുറച്ചുനേരം എന്റെ തോളിൽ ചാരിക്കോളൂ” എന്ന് പറയുന്ന ഒരാളാണ് അവൾക്ക് വേണ്ടത്.
അതുപോലെതന്നെ, അവനും തളരാം.
അവനും കരയാം.
അവനും ചിലപ്പോൾ തനിക്കുള്ളിലെ ഇരുട്ടിനെക്കുറിച്ച് സംസാരിക്കാം.
കാരണം, പക്വമായൊരു ബന്ധത്തിൽ പുരുഷൻ എപ്പോഴും കരുത്തിന്റെ പ്രതിമയായിരിക്കേണ്ടതില്ല; സ്ത്രീ എപ്പോഴും ആശ്രിതയുമായിരിക്കേണ്ടതുമില്ല.
ഇരുവരും ചിലപ്പോൾ ശക്തരാകണം.
ഇരുവരും ചിലപ്പോൾ പരസ്പരം താങ്ങാകണം.
സ്നേഹത്തിന്റെ മറുവശം ബഹുമാനമാണ്
സ്നേഹം ഉണ്ടെന്ന് പറയുന്നത് എളുപ്പമാണ്.
പക്ഷേ ബഹുമാനത്തോടെ സ്നേഹിക്കുക അത്ര എളുപ്പമല്ല.
അവൾ “ഇല്ല” എന്ന് പറയുമ്പോൾ അത് അംഗീകരിക്കുക.
അവൾക്ക് സ്വന്തം അഭിപ്രായമുണ്ടെങ്കിൽ അതിനെ ബഹുമാനിക്കുക.
അവൾക്ക് തന്നിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായ കാഴ്ചപ്പാടുണ്ടെങ്കിൽ അതിനെ അപമാനിക്കാതിരിക്കുക.
വഴക്കിനിടയിലും അവളുടെ ആത്മാഭിമാനത്തെ മുറിവേൽപ്പിക്കുന്ന വാക്കുകൾ ഒഴിവാക്കുക.
അവളുടെ രഹസ്യങ്ങൾ അവളുടെ അനുവാദമില്ലാതെ മറ്റുള്ളവരോട് പറയാതിരിക്കുക.
അവൾ നിങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിന്റെ ഭാഗമാണെന്നതുകൊണ്ട് അവൾ നിങ്ങളുടെ സ്വത്തല്ലെന്ന് മനസ്സിലാക്കുക.
ഇവയൊക്കെയാണ് പ്രണയത്തിന്റെ നിശ്ശബ്ദമായ വ്യാകരണം.
പക്വത പ്രായത്തിന്റെ പേരല്ല
ഇവിടെ “പക്വത” എന്ന വാക്കിന് പ്രായവുമായി വലിയ ബന്ധമില്ല.
അമ്പതുകാരനായ ഒരാൾക്ക് ഇരുപതുകാരന്റെ മനസ്സുണ്ടാകാം. ഇരുപത്തഞ്ചുകാരന് ജീവിതത്തെ അതിശയകരമായ ആഴത്തിൽ മനസ്സിലാക്കാനും കഴിയും.
പക്വത മുടിയിലെ നരയല്ല.
അത് അനുഭവങ്ങളിൽനിന്ന് പഠിച്ചെടുക്കുന്ന വിവേകമാണ്.
പ്രതിസന്ധികൾ വരുമ്പോൾ മറ്റൊരാളെ കുറ്റപ്പെടുത്താതെ സ്വന്തം പങ്ക് പരിശോധിക്കാനുള്ള മനസ്സാണ്.
തർക്കത്തിനിടയിലും അപമാനിക്കാതിരിക്കാനുള്ള നിയന്ത്രണമാണ്.
ക്ഷമ ചോദിക്കേണ്ടിടത്ത് അഹങ്കാരം മാറ്റിവെച്ച് “ക്ഷമിക്കണം” എന്ന് പറയാനുള്ള ധൈര്യമാണ്.
സ്വന്തം തെറ്റ് സമ്മതിക്കാൻ കഴിയുന്നതാണ്.
പങ്കാളിയുടെ വിജയത്തിൽ അസൂയപ്പെടാതെ സന്തോഷിക്കാൻ കഴിയുന്നതാണ്.
അവൾ സ്വതന്ത്രയായി വളരുമ്പോൾ അവളെ നഷ്ടപ്പെടുമെന്ന ഭയത്തിനുപകരം, അവളുടെ വളർച്ചയിൽ അഭിമാനിക്കാൻ കഴിയുന്നതാണ്.
അതാണ് പക്വത.
അവസാനം അവൾ അന്വേഷിക്കുന്നത് ഒരു മനുഷ്യനെയാണ്
സ്ത്രീകൾ അന്വേഷിക്കുന്നത് എല്ലായ്പ്പോഴും പൂർണനായ പുരുഷനെയല്ല.
പൂർണതയുള്ള മനുഷ്യർ ഈ ലോകത്ത് ഇല്ല.
അവൾ അന്വേഷിക്കുന്നത് തന്റെ അപൂർണതകളെ മനസ്സിലാക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്ന ഒരാളെയാണ്.
തന്റെ ചിരിയോടൊപ്പം കണ്ണീരിനെയും സ്വീകരിക്കുന്ന ഒരാളെ.
തന്റെ സൗന്ദര്യത്തോടൊപ്പം പ്രായത്തെയും സ്വീകരിക്കുന്ന ഒരാളെ.
തന്റെ വിജയത്തോടൊപ്പം പരാജയത്തിലും കൈവിടാത്ത ഒരാളെ.
തന്റെ സ്വാതന്ത്ര്യത്തെ ഭയപ്പെടാത്ത ഒരാളെ.
തന്റെ ഭൂതകാലത്തെ ആയുധമാക്കാത്ത ഒരാളെ.
തന്റെ സ്വപ്നങ്ങൾക്ക് തടസ്സമാകാതെ, അവയിലേക്കുള്ള വഴിയിൽ ഒപ്പം നടക്കുന്ന ഒരാളെ.
അവൾ വീഴുമ്പോൾ കൈപിടിച്ച് ഉയർത്തുന്നവനെക്കാൾ, വീണ്ടും നടക്കാൻ അവൾക്ക് ധൈര്യം നൽകുന്ന ഒരാളെയാണ് അവൾ ഓർക്കുക.
അവളെ തന്റെ നിഴലാക്കുന്ന പുരുഷനെക്കാൾ, അവൾക്ക് സ്വന്തം വെളിച്ചമാകാൻ ഇടം നൽകുന്ന പുരുഷനെയാണ് അവൾ ജീവിതകാലം മുഴുവൻ ഹൃദയത്തിൽ സൂക്ഷിക്കുക.
കാരണം, യഥാർത്ഥ പ്രണയം ഒരാളെ സ്വന്തമാക്കാനുള്ള ആഗ്രഹമല്ല.
ഒരാൾക്ക് സ്വന്തം സ്വത്വത്തോടെ ജീവിക്കാനുള്ള അവകാശത്തെ മറ്റൊരാൾ ഹൃദയപൂർവം ബഹുമാനിക്കുന്ന അത്ഭുതകരമായ സ്വാതന്ത്ര്യമാണ് പ്രണയം.
ഒടുവിൽ, ഒരു സ്ത്രീക്ക് വേണ്ടത് തന്റെ ജീവിതം നിയന്ത്രിക്കുന്ന ഒരു പുരുഷനല്ല.
അവളുടെ ജീവിതം അവൾക്കൊപ്പം പങ്കിടുന്ന ഒരു മനുഷ്യനാണ്.
അവളുടെ കൈ പിടിച്ച് മുന്നോട്ട് നടക്കുമ്പോഴും, അവളുടെ ചിറകുകൾക്ക് ആകാശം വിട്ടുകൊടുക്കാൻ അറിയുന്ന മനുഷ്യൻ.
അവൾ ഉയരങ്ങളിലേക്ക് പറക്കുമ്പോൾ താഴെ നിന്ന് ഭയത്തോടെ നോക്കാതെ, അഭിമാനത്തോടെ ആകാശത്തേക്ക് നോക്കി പറയാൻ കഴിയുന്ന മനുഷ്യൻ—
“പറന്നോളൂ…
നിന്റെ ആകാശം നിന്റേതാണ്.
നിന്റെ പറക്കലിന്റെ ഉയരത്തിന് ഞാൻ ഒരിക്കലും അതിരാകില്ല.”
അങ്ങനെയുള്ളൊരു പുരുഷനെ ഒരു സ്ത്രീ സ്നേഹിക്കുക മാത്രമല്ല ചെയ്യുക.
അവൾ അയാളിൽ ഒരു പങ്കാളിയെ മാത്രമല്ല, സ്വന്തം മനസ്സിന് സുരക്ഷിതമായി വിശ്രമിക്കാവുന്ന ഒരു ഇടവും കണ്ടെത്തും.
അവിടെയാണ് പ്രണയം ഒരു വികാരത്തിൽനിന്ന് ജീവിതമായി മാറുന്നത്.
സ്നേഹാദരങ്ങളോടെ..
സിജു ജേക്കബ്, ഓസ്ട്രേലിയ
(എഴുത്തുകാരൻ/സഞ്ചാരി)
