മനുഷ്യജീവിതത്തെക്കുറിച്ച് നമ്മൾ പലപ്പോഴും കേൾക്കുന്ന ഒരു വാദമുണ്ട്.
“നാം ആരുടേയും സ്വന്തം അല്ല… ആരും നമ്മുടെ സ്വന്തം അല്ല.”
സ്നേഹം മനുഷ്യനെ ബന്ധിപ്പിക്കരുത്; അത് സ്വാതന്ത്ര്യത്തെ തടയുന്ന ഒരു തടവറയാകരുത് എന്നാണ് ചിലർ പറയുന്നത്.
ആർക്കും അധികമായി ആശ്രയിക്കാതെ, ആരോടും അധികമായി അടുപ്പപ്പെടാതെ ജീവിക്കുകയാണ് യഥാർത്ഥ സ്വാതന്ത്ര്യം എന്നും അവർ വിശ്വസിക്കുന്നു.
ഈ ചിന്തയുടെ പിന്നിൽ അനുഭവങ്ങളുടെ കനവും ഉണ്ടാകാം.
കാരണം ചില ബന്ധങ്ങൾ മനുഷ്യനെ വേദനിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്.
ചില സ്നേഹങ്ങൾ പ്രതീക്ഷകളുടെ ഭാരത്തിൽ തകർന്നുപോയിട്ടുണ്ട്.
അതിനാലാണ് ചിലർ ഒറ്റപ്പെടലിനെ സുരക്ഷിതമായ ഒരു ലോകമായി കാണാൻ തുടങ്ങിയത്.
എന്നാൽ ജീവിതം പലപ്പോഴും നമ്മുടെ എല്ലാ സിദ്ധാന്തങ്ങളെയും മറികടക്കുന്ന ഒരു സത്യമാണ് പഠിപ്പിക്കുന്നത്.
ഒരു ദിവസം, അപ്രതീക്ഷിതമായി, ആരോ ഒരാൾ നമ്മുടെ ജീവിതത്തിലേക്ക് കടന്നുവരും.
ഒരു നോട്ടം… ഒരു ചെറിയ സംഭാഷണം… ഒരുതരം അനായാസമായ അടുപ്പം — അത്രയേ വേണ്ടു.
നമ്മൾ സൂക്ഷിച്ചിരുന്ന അകലം ഒറ്റ നിമിഷം കൊണ്ട് അപ്രത്യക്ഷമാകും.
ആ വ്യക്തി അടുത്തുവരുമ്പോൾ ഹൃദയത്തിന്റെ താളം മാറും.
സംസാരിക്കാൻ ശ്രമിക്കുമ്പോൾ വാക്കുകൾ എവിടെയോ നഷ്ടപ്പെടും.
അവൻ ചിരിക്കുമ്പോൾ, ആ ചിരിയിൽ നിന്ന് കണ്ണ് മാറ്റാൻ പോലും മനസിന് കഴിയില്ല.
അവിടെ നമ്മൾ തിരിച്ചറിയുന്ന ഒരു സത്യമുണ്ട് —
മനുഷ്യൻ പൂർണ്ണമായി ഒറ്റയ്ക്കായി ജീവിക്കാൻ സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടവനല്ല.
അവന്റെ സന്തോഷത്തിനും സുരക്ഷയ്ക്കും മനസ്സിലാക്കപ്പെടുന്നതിനും മറ്റൊരു ഹൃദയത്തിന്റെ സാന്നിധ്യം ആവശ്യമാണ്.
ഒരാൾ നമ്മെ മനസ്സിലാക്കണം.
നമ്മുടെ മൗനത്തിന്റെ അർത്ഥം പോലും വായിക്കാൻ കഴിയുന്ന ഒരാൾ.
നമ്മൾ തളരുമ്പോൾ നമ്മെ കാക്കുന്ന ഒരാൾ.
നമ്മുടെ വേദനകളിൽ കൈപിടിച്ച് നിൽക്കുന്ന ഒരാൾ.
ഒരു ചേർത്ത് പിടിത്തം…
ഒരു ആശ്വാസ വാക്ക്…
ഒരു കരുതലുള്ള നോട്ടം —
ഇവയാണ് മനുഷ്യന്റെ ജീവിതത്തെ വീണ്ടും അർത്ഥവത്താക്കുന്ന ചെറിയ അത്ഭുതങ്ങൾ.
അപ്പോൾ നമ്മൾ മനസ്സിലാക്കുന്നു —
സ്വാതന്ത്ര്യം എന്നത് ബന്ധങ്ങളില്ലാത്ത ഒരു ജീവിതമല്ല.
സ്വാതന്ത്ര്യം എന്നത് നമ്മളെ മനസ്സിലാക്കുന്ന ഒരാളുടെ സമീപത്ത്
നമ്മളായി തന്നെ നിൽക്കാൻ കഴിയുന്ന അവസ്ഥയാണ്.
ബന്ധങ്ങൾ മനുഷ്യനെ ബന്ധിപ്പിക്കുന്ന ചങ്ങലകളല്ല.
അവ അവനെ താങ്ങി നിർത്തുന്ന കൈകളാണ്.
ജീവിതം നമ്മെ പഠിപ്പിക്കുന്ന ഏറ്റവും മനോഹരമായ സത്യം ഇതാണ്:
സ്നേഹം മനുഷ്യനെ തടവിലാക്കുന്നില്ല…
അതിനെ പൂർണ്ണമാക്കുകയാണ്.
അതിനാലാണ് ചിലർ നമ്മുടെ ജീവിതത്തിലേക്ക് വരുന്നത് —
നമ്മളെ സ്വന്തമാക്കാൻ അല്ല,
നമ്മൾ ഒരിക്കലും ഒറ്റക്കല്ലെന്ന് നമ്മെ ഓർമ്മിപ്പിക്കാൻ.
ജീവിതത്തിന്റെ ഏറ്റവും വലിയ അത്ഭുതം ഇതാണ്:
നമ്മൾ സ്വാതന്ത്ര്യം തേടിയിറങ്ങുമ്പോൾ പോലും,
എവിടെയോ ഒരാൾ നമ്മെ കണ്ടെത്തുന്നു…
അവന്റെ ഹൃദയത്തിൽ നമ്മുക്ക് ഒരു സ്ഥലം ഉണ്ടെന്ന്
നിശബ്ദമായി നമ്മെ ബോധ്യപ്പെടുത്താൻ.
മനോഹരം
Very impressive 🥳
ചിലർ നമ്മുടെ ജീവിതത്തിൽ സന്തോഷം കൊണ്ടു വരുന്നു….
ചിലർ ദുഃഖങ്ങളും…
മനോഹരമായ എഴുത്ത്