“മറ്റുള്ളവരുടെ പദവിയോ സഹായിക്കാനുള്ള കഴിവോ നോക്കിയല്ല നാം അവരോട് പെരുമാറേണ്ടത്. ഒന്നും തിരികെ പ്രതീക്ഷിക്കാതെ മറ്റുള്ളവരുടെ ജീവിതത്തെ ഉയർത്താൻ കഴിയുമ്പോഴാണ് ഒരുവന്റെ വ്യക്തിത്വത്തിന് യഥാർത്ഥ തിളക്കം ഉണ്ടാകുന്നത്.”
മനുഷ്യന്റെ ബാഹ്യമായ പെരുമാറ്റങ്ങൾക്കും അഭിനയങ്ങൾക്കുമപ്പുറം അവന്റെ യഥാർത്ഥ വ്യക്തിത്വം എന്താണെന്ന് തിരിച്ചറിയുക എന്നത് അത്ര എളുപ്പമുള്ള കാര്യമല്ല. പദവിയും അധികാരവും സമ്പത്തുമുള്ളവരോട് ബഹുമാനവും സ്നേഹവും പ്രകടിപ്പിക്കാൻ ആർക്കും വലിയ പ്രയാസമില്ല. കാരണം, അവിടെ പലപ്പോഴും എന്തെങ്കിലും തിരികെ ലഭിക്കുമെന്ന പ്രതീക്ഷയോ, സ്വാർത്ഥ താല്പര്യങ്ങളോ, അല്ലെങ്കിൽ ഭയമോ മറഞ്ഞിരിക്കുന്നുണ്ടാകാം.
എന്നാൽ, പകരം ഒന്നും നൽകാൻ ശേഷിയില്ലാത്തവരോട് അല്ലെങ്കിൽ നമുക്ക് വേണ്ടി ഒന്നും ചെയ്തുതരാൻ കഴിയാത്തവരോട് നാം എങ്ങനെ പെരുമാറുന്നു എന്നതിലാണ് നമ്മുടെ യഥാർത്ഥ സ്വഭാവ മഹിമ വെളിപ്പെടുന്നത്.
സ്വാർത്ഥതയില്ലാത്ത ദയയും അനുകമ്പയും സമൂഹത്തിന്റെ താഴെത്തട്ടിലുള്ളവരോടും, അശരണരോടും, നമ്മെ തിരിച്ച് സഹായിക്കാൻ ശേഷിയില്ലാത്തവരോടും കാണിക്കുന്ന അനുകമ്പയും ബഹുമാനവുമാണ് ഒരു വ്യക്തിയുടെ ആന്തരിക ശുദ്ധിയുടെ യഥാർത്ഥ തെളിവ്.
ഒരാളുടെ പദവിയോ, സ്ഥാനമാനങ്ങളോ, സ്വാധീനമോ നോക്കിയല്ല അവരോട് ബന്ധപ്പെടേണ്ടത്. പകരം, കേവല മാനവികതയുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ എല്ലാവരെയും ഒരുപോലെ കാണാനും മാനിക്കാനും കഴിയുന്നിടത്താണ് ഒരുവന്റെ സ്വഭാവത്തിന്റെ ശക്തി തിളങ്ങിനിൽക്കുന്നത്.
നമ്മെക്കാൾ താഴ്ന്ന അവസ്ഥയിലുള്ളവരോട് അല്ലെങ്കിൽ നമ്മളിൽ നിന്ന് സഹായം മാത്രം പ്രതീക്ഷിക്കുന്നവരോട് പെരുമാറുമ്പോൾ നമ്മുടെ ഉള്ളിലെ ‘ഞാൻ’ എന്ന അഹന്ത മാഞ്ഞുപോകുന്നുണ്ടോ എന്നതാണ് കാതലായ ചോദ്യം. അവിടെയാണ് വ്യക്തിത്വത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ പരീക്ഷണം നടക്കുന്നത്.
മറ്റുള്ളവരെ ഉയർത്തുന്ന ജീവിതം സ്വന്തം നേട്ടങ്ങൾക്ക് അപ്പുറത്തേക്ക് ചിന്തിക്കാനും, തിരിച്ച് ഒന്നും പ്രതീക്ഷിക്കാതെ മറ്റുള്ളവരെ കൈപിടിച്ചുയർത്താനും കഴിയുന്നവരാണ് ഈ ലോകത്തിന് എന്നും വെളിച്ചമാകുന്നത്.
സ്വാർത്ഥതയും മത്സരബുദ്ധിയും നിറഞ്ഞ ഇന്നത്തെ ലോകത്ത്, യാതൊരു പ്രതിഫലവും ആഗ്രഹിക്കാതെ മറ്റുള്ളവരുടെ ജീവിതത്തിൽ പ്രകാശം പരത്താൻ ശ്രമിക്കുന്ന വ്യക്തിത്വം കാത്തുസൂക്ഷിക്കുക എന്നതാണ് ഏറ്റവും വലിയ മാനവികത.
മറ്റുള്ളവരിൽ നിന്ന് നമ്മിലേക്ക് എന്ത് ലഭിക്കുന്നു എന്നതിലല്ല, നാം മറ്റുള്ളവർക്ക് എന്ത് പകർന്നുനൽകുന്നു എന്നതിലാണ് ജീവിതത്തിന്റെ സംതൃപ്തി സ്ഥിതിചെയ്യുന്നത്.
ഒന്നും പ്രതീക്ഷിക്കാതെ മറ്റുള്ളവരെ ഉയർത്തുന്ന, അവരുടെ നിശബ്ദമായ വഴികളിൽ പ്രതീക്ഷയുടെ ദീപം തെളിക്കുന്ന ഉന്നതമായ സ്വഭാവഗുണം വളർത്തിയെടുക്കാൻ നമു ഓരോരുത്തർക്കും സാധിക്കേണ്ടതുണ്ട്. അത്തരം നന്മകളിലൂടെ മാത്രമേ ഒരു സമൂഹത്തിന് കൂടുതൽ മനോഹരവും കരുണയുള്ളതുമായി മാറാൻ കഴിയൂ.
സ്നേഹാദരങ്ങളോടെ..
സിജു ജേക്കബ്, ഓസ്ട്രേലിയ
(എഴുത്തുകാരൻ/സഞ്ചാരി)
