ജീവിതത്തിന്റെ സങ്കീർണ്ണതകളെ അതിരുകടന്ന നാടകീയതകളില്ലാതെ, സാധാരണ മനുഷ്യരുടെ ശ്വാസവും നിശ്വാസവും ചേർത്ത് തിരശ്ശീലയിൽ പകർത്തിയ നിരവധി സിനിമകൾ മലയാളിക്ക് സമ്മാനിച്ച സംവിധായകരിൽ മുൻനിരയിൽ നിൽക്കുന്ന പേരാണ് സത്യൻ അന്തിക്കാട്. കുടുംബബന്ധങ്ങളുടെയും മനുഷ്യഹൃദയങ്ങളുടെയും നന്മകളുടെയും ഇടയിലൂടെ ജീവിതത്തെ നോക്കാൻ മലയാളിയെ പഠിപ്പിച്ച ആ സംവിധായകന്റെ പുതിയൊരു അനുഭവമായി മാറുകയാണ് “ഹൃദയപൂർവ്വം”.
മോഹൻലാൽ എന്ന മഹാനടന്റെ അതിസൂക്ഷ്മമായ അഭിനയമികവും, പുതുതലമുറയിലെ ശ്രദ്ധേയ നടിയായ മാളവിക മോഹന്റെ ആത്മാർത്ഥമായ പ്രകടനവും ഒന്നിച്ചുചേർന്നപ്പോൾ ഈ ചിത്രം ഒരു സാധാരണ സിനിമയായി നിൽക്കാതെ, പ്രേക്ഷകന്റെ ഹൃദയത്തിൽ പതിയുന്ന ഒരു അനുഭവമായി മാറുന്നു.
ആശിർവാദ് സിനിമാസിന്റെ ബാനറിൽ ആന്റണി പെരുമ്പാവൂർ നിർമ്മിച്ച ഈ ചിത്രം, സത്യൻ അന്തിക്കാടിന്റെയും മക്കളുടെയും ജീവിതത്തിന്റെ ചെറു നിമിഷങ്ങളിൽ നിന്ന് തീർത്തതാണ്. ഈ സിനിമയുടെ ഏറ്റവും വലിയ ശക്തി അതിന്റെ കഥാതന്തുവാണ്. അതിൽ വലിയ ട്വിസ്റ്റുകളോ അമിതമായ സംഘർഷങ്ങളോ ഇല്ല.
സത്യൻ അന്തിക്കാട് സിനിമകളിൽ പതിവായി കാണുന്ന കുടുംബാന്തരീക്ഷവും, നന്മയുടെ മൃദുചൂടും, ചെറു നർമ്മങ്ങളും ഈ ചിത്രത്തിലും നിലനിൽക്കുന്നു. ചില രംഗങ്ങളിൽ സംഭാഷണങ്ങളെക്കാൾ ശക്തമായി കഥാപാത്രങ്ങളുടെ കണ്ണുകളാണ് സംസാരിക്കുന്നത്.
സന്ദീപ് ബാലകൃഷ്ണൻ എന്ന കഥാപാത്രത്തെ മോഹൻലാൽ അവതരിപ്പിക്കുന്നത് അഭിനയത്തിന്റെ വലിയ പ്രകടനങ്ങളിലൂടെ അല്ല; മറിച്ച് ചെറിയ ചലനങ്ങളിലൂടെയും കണ്ണിലെ ഭാവങ്ങളിലൂടെയും നിശ്ശബ്ദ ഇടവേളകളിലൂടെയുമാണ്.
മാളവിക മോഹൻ അവതരിപ്പിച്ച ഹരിത എന്ന കഥാപാത്രം ചിത്രത്തിന്റെ ഏറ്റവും മനോഹരമായ സാന്നിധ്യങ്ങളിലൊന്നാണ്. മോഹൻലാലിനൊപ്പം വരുന്ന രംഗങ്ങളിൽ അവൾ പുലർത്തുന്ന അഭിനയസംയമനം പ്രത്യേകം ശ്രദ്ധിക്കേണ്ടതാണ്. ഒരു വലിയ നടന്റെ സാന്നിധ്യത്തിൽ മറഞ്ഞുപോകാതെ സ്വന്തം കഥാപാത്രത്തെ വ്യക്തമായി പ്രേക്ഷകർക്കു മുന്നിൽ എത്തിക്കാൻ മാളവികയ്ക്ക് കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.
സംഗീത് പ്രതാപ് അവതരിപ്പിച്ച ഹോം നേഴ്സ് കഥാപാത്രം സിനിമയുടെ ഭാരം കുറയ്ക്കുന്ന പ്രധാന ഘടകങ്ങളിലൊന്നാണ്. കഥ വികാരഭാരത്തിലേക്ക് പോകുന്ന ഇടങ്ങളിൽ പോലും അദ്ദേഹത്തിന്റെ സാന്നിധ്യം പ്രേക്ഷകർക്കു ചെറിയൊരു ആശ്വാസം നൽകുന്നു.
സത്യൻ അന്തിക്കാട് എന്ന സംവിധായകന്റെ ഏറ്റവും വലിയ പ്രത്യേകത, അദ്ദേഹം സിനിമയെ ജീവിതത്തിൽ നിന്ന് വേർതിരിച്ചു കാണുന്നില്ല എന്നതാണ്. “ഹൃദയപൂർവ്വം” എന്ന ചിത്രത്തിലും അത് വ്യക്തമാണ്. സിനിമ വളരെ ലൈറ്റ് ആയി മുന്നോട്ടുപോകുന്നു. എന്നാൽ അതിന്റെ ഉള്ളിൽ പ്രേക്ഷകനെ പിടിച്ചിരുത്തുന്ന ഒരു നിഗൂഢത നിലനിൽക്കുന്നു. ചെറിയൊരു സസ്പെൻസ്, സിനിമയിൽ തുടർച്ചയായി നിലനിർത്താൻ സംവിധായകന് കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.
സന്തോഷപര്യവസാനത്തിലേക്ക് ചിത്രം എത്തുമ്പോഴും, അതിനൊപ്പം ഒരു ചോദ്യചിഹ്നം അവശേഷിപ്പിക്കുന്ന അവതരണശൈലി സിനിമയെ കൂടുതൽ ചിന്തിപ്പിക്കുന്ന അനുഭവമാക്കുന്നു. പ്രേക്ഷകനെ വെറും വിനോദത്തോടെ വിടാതെ, ചില വികാരങ്ങളും ചിന്തകളും മനസ്സിൽ നിറച്ചാണ് സിനിമ അവസാനിക്കുന്നത്.
സിനിമയുടെ ഛായാഗ്രഹണം അതിന്റെ വികാരങ്ങളെ കൂടുതൽ മനോഹരമാക്കുന്നു. അമിതമായ ഫ്രെയിമിംഗ് പ്രദർശനങ്ങളില്ലാതെ, കഥാപാത്രങ്ങളുടെ മനോഭാവങ്ങളെ അടുപ്പത്തോടെ പകർത്തുന്ന ക്യാമറയാണ് ചിത്രത്തിലുടനീളം കാണുന്നത്.
പശ്ചാത്തല സംഗീതം സിനിമയുടെ വികാരതീവ്രത വർധിപ്പിക്കുന്ന തരത്തിലാണ്. നിശ്ശബ്ദതകൾക്കും സംഗീതത്തിനും ഇടയിൽ മനോഹരമായൊരു ബാലൻസ് സിനിമ നിലനിർത്തുന്നു.
എഡിറ്റിംഗും സിനിമയുടെ മൃദുലമായ അവതരണത്തിന് അനുയോജ്യമാണ്. രംഗങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള ഒഴുക്ക് ഒരിടത്തും പ്രേക്ഷകനെ അസ്വസ്ഥനാക്കുന്നില്ല.
ഇതിൽ അമിതമായ ഹിംസയില്ല, നിർബന്ധിത ഹാസ്യമില്ല, അനാവശ്യ കോലാഹലങ്ങളില്ല. പകരം, മനുഷ്യരുടെ സ്നേഹവും കരുതലും നന്മയും ചേർന്ന ഒരു ശാന്തമായ അനുഭവമാണ് ഈ ചിത്രം നൽകുന്നത്. ഈ സിനിമ കണ്ടിറങ്ങുമ്പോൾ വലിയൊരു “സിനിമ കണ്ട” അനുഭവത്തേക്കാൾ, ചില നല്ല മനുഷ്യരെ കണ്ടുമുട്ടിയ അനുഭവമാണ് പ്രേക്ഷകന്റെ മനസ്സിൽ അവശേഷിക്കുന്നത്.
മൊത്തത്തിൽ — മനസ്സമാധാനത്തോടെ, കുടുംബസമേതം, ധൈര്യപൂർവ്വം പോയി കാണാവുന്ന ഒരു നല്ല മലയാള സിനിമ-“ഹൃദയപൂർവ്വം.”
