മനുഷ്യമനസ്സിന്റെ ഏറ്റവും വലിയ വിരോധാഭാസം ഇതാണ് കഴിഞ്ഞുപോയത് മാറ്റാനാവില്ലെന്ന് അറിഞ്ഞുകൊണ്ടും, അതിനെ മാറ്റാൻ ശ്രമിക്കുന്നതുപോലെ നാം ഓർമ്മകളിൽ ജീവിക്കുന്നു. വേദനകൾ വീണ്ടും വീണ്ടും അനുഭവിക്കുന്നു. തോൽവികൾ ആവർത്തിച്ച് വിലയിരുത്തുന്നു. ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ട നിമിഷങ്ങൾ ഉള്ളിൽ പേറി നടക്കുന്നു. ഭൂതകാലം ഒരു ജയിലായി മാറുന്നത് നാം അറിയുന്നതേ ഇല്ല.
ഓസ്ട്രിയൻ മനഃശാസ്ത്രജ്ഞനും നാസി തടവറ അതിജീവിതനുമായ വിക്ടർ ഫ്രാങ്കൽ തന്റെ Man’s Search for Meaning എന്ന കൃതിയിൽ എഴുതി: ഒരു മനുഷ്യനിൽ നിന്ന് എല്ലാം തട്ടിയെടുക്കാം, എന്നാൽ ഒരു കാര്യം ഒരിക്കലും തട്ടിയെടുക്കാനാവില്ല ഏത് സാഹചര്യത്തോടും എങ്ങനെ പ്രതികരിക്കണം എന്ന് തിരഞ്ഞെടുക്കാനുള്ള സ്വാതന്ത്ര്യം. ഓഷ്വിറ്റ്സിന്റെ ഇരുമ്പഴിക്കുള്ളിൽ ഇരുന്നുകൊണ്ട് ഒരു മനുഷ്യൻ മനസ്സിനെ സ്വതന്ത്രമാക്കി. ഭൂതകാലത്തിന്റെ ഭാരം ഇറക്കിവെക്കുകയെന്നത് ഒരു ദൗർബല്യമല്ല, അത് ഒരു ധൈര്യമാണ്.
“ഓർമ്മ ഒരു ആയുധമല്ല, ഒരു ഭൂമിപടമാണ്”
ഭൂതകാലത്തെ ഓർക്കുക എന്നതും ഭൂതകാലത്തിൽ ജീവിക്കുക എന്നതും തമ്മിൽ അടിസ്ഥാനപരമായ വ്യത്യാസമുണ്ട്. ഒരു യാത്രക്കാരൻ ഭൂമിപടം ഉപയോഗിക്കുന്നത് വഴി കണ്ടെത്താനാണ്, ഭൂമിപടത്തിൽ കിടന്നുറങ്ങാനല്ല. ഓർമ്മകളും അങ്ങനെ തന്നെ അവ നമ്മെ പഠിപ്പിക്കാനുള്ളതാണ്, ബന്ധനത്തിലാക്കാനല്ല.
ആധുനിക മനഃശാസ്ത്രം ഇതിനെ ‘റൂമിനേഷൻ’ എന്ന് വിളിക്കുന്നു. ഒരേ ചിന്ത ആവർത്തിച്ചാവർത്തിച്ച് മനസ്സിൽ കറങ്ങിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന അവസ്ഥ. ഗവേഷണങ്ങൾ തെളിയിക്കുന്നത്, ഈ ശീലം വിഷാദം, ഉത്കണ്ഠ, തീരുമാനമെടുക്കാനുള്ള കഴിവില്ലായ്മ എന്നിവ വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നു എന്നാണ്. ഭൂതകാലം ഒരു ഭാരമായി കൊണ്ടുനടക്കുന്നവർ, ആ ഭാരം ഇറക്കിവെക്കാൻ ഭയപ്പെടുന്നവർ, അവർ ഇല്ലാത്ത ഒരു കടമ സ്വയം ഏറ്റെടുക്കുകയാണ്.
“പരാജയം ഒരു വിരാമചിഹ്നമല്ല”
ചരിത്രം പരിശോധിച്ചാൽ, മഹത്തായ ജീവിതങ്ങൾ ഒന്നും തോൽവിയില്ലാത്തതല്ലെന്ന് കാണാം. അബ്രഹാം ലിങ്കൺ ഒൻപത് തിരഞ്ഞെടുപ്പുകളിൽ പരാജയപ്പെട്ടു, ഒരു ബിസിനസ്സ് പൊളിഞ്ഞു, നാഡീദൗർബല്യം അനുഭവിച്ചു എന്നിട്ടും അമേരിക്കൻ ചരിത്രത്തിലെ ഏറ്റവും ആദരണീയനായ പ്രസിഡന്റായി. തോമസ് എഡിസൺ ആയിരത്തിലധികം തവണ പരാജയപ്പെട്ടശേഷം ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു: “ഞാൻ പരാജയപ്പെട്ടിട്ടില്ല, പ്രവർത്തിക്കാത്ത ആയിരം വഴികൾ ഞാൻ കണ്ടെത്തി.” ആ ദൃഷ്ടികോണ് മാറ്റമാണ്, ആ ഒരൊറ്റ ചിന്ത മാറ്റമാണ്, ഒരു ജീവിതത്തിന്റെ ഗതി മാറ്റിയത്.
തോൽവി ഒരു വ്യാകരണചിഹ്നമാണെങ്കിൽ, അത് ഒരു പൂർണ്ണവിരാമമല്ല, ഒരു അർദ്ധവിരാമം മാത്രം. കഥ ഇനിയും തുടരുന്നു.
“നിഷ്ക്രിയത്വം, ഏറ്റവും നിശ്ശബ്ദമായ ആത്മഹത്യ”
ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും അപകടകരമായ അവസ്ഥ ദുഃഖമല്ല, ഭയമല്ല, ദേഷ്യവുമല്ല. ഏറ്റവും അപകടകരം നിഷ്ക്രിയത്വമാണ്. കാരണം, ദുഃഖം ഒരു ദിവസം കടന്നുപോകും, ഭയം ചെറുക്കാനാകും, ദേഷ്യം ഒരു ഊർജ്ജമാക്കാം. എന്നാൽ നിഷ്ക്രിയത്വം നിശ്ശബ്ദമായി ജീവിതം ഒലിച്ചുപോകുന്നത് കണ്ടുനിൽക്കും.
ഒരു ചെടി വളരുന്നത് ശ്രദ്ധിച്ചിട്ടുണ്ടോ? അത് ഇരുട്ടിനെ കുറ്റം പറഞ്ഞ് നിൽക്കുന്നില്ല. ജലം ആഴത്തിൽ ഉണ്ടോ ഇല്ലയോ എന്ന് ചർച്ച ചെയ്യുന്നില്ല. അത് ലളിതമായി, ദൃഢമായി, ആകാശത്തേക്ക് നീളുന്നു. ആ മൗനമായ നിരന്തരതയിലാണ് ജീവൻ. മനുഷ്യനും അങ്ങനെ തന്നെ — ചിന്തിക്കൂ, പക്ഷേ ചലിക്കൂ. ആലോചിക്കൂ, പക്ഷേ തുടങ്ങൂ. ഒരു ചെറിയ ചുവടുകൊണ്ടാണ് ഓരോ യാത്രയും ആരംഭിക്കുന്നത്.
“ശുഭചിന്ത, ഒരു വൈകാരിക ആഡംബരമല്ല”
പലരും ശുഭചിന്തയെ ഒരു കൃത്രിമ ഉൽസാഹമായി തെറ്റിദ്ധരിക്കുന്നു. അല്ല, അത് ഒരു തിരഞ്ഞെടുപ്പാണ്. ജീവിതത്തിലെ ഓരോ നിമിഷത്തോടും “ഞാൻ ഇതിനെ എങ്ങനെ നോക്കിക്കാണും?” എന്ന് ചോദിക്കാനുള്ള ഒരു ആന്തരിക അച്ചടക്കം. ഒരേ മഴ ഒരാൾക്ക് ദുരന്തവും മറ്റൊരാൾക്ക് ഫലഭൂയിഷ്ഠതയുമാകുന്നത് മഴ കൊണ്ടല്ല, നോട്ടം കൊണ്ടാണ്.
പ്രശസ്ത സ്റ്റോയിക് തത്ത്വചിന്തകൻ മാർക്കസ് ഔറേലിയസ് എഴുതി: “നിങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിന്റെ ഗുണനിലവാരം നിർണ്ണയിക്കുന്നത് നിങ്ങളുടെ ചിന്തകളാണ്.” ഒരു രാജ്യം ഭരിക്കുന്നതിനിടയിൽ, യുദ്ധക്കളങ്ങളിൽ, മഹാമാരിക്കാലത്ത് ആ മനുഷ്യൻ ഉള്ളിലെ സ്വൈര്യം ഒരിക്കലും വിട്ടില്ല. കാരണം, പുറത്ത് നടക്കുന്നതിനെ നിയന്ത്രിക്കാനാകില്ലെന്നും ഉള്ളിലെ പ്രതികരണം സ്വന്തം കൈകളിലാണെന്നും അദ്ദേഹത്തിന് അറിയാമായിരുന്നു.
“ഒരൊറ്റ ചിന്ത മതി”
ജീവിതം സങ്കീർണ്ണമാണ്. അനിശ്ചിതത്വം അതിന്റെ സ്ഥായിഭാവമാണ്. ഉറപ്പുകൾ ഒടിയും, പദ്ധതികൾ പൊളിയും, മനുഷ്യർ നിരാശപ്പെടുത്തും. ഇതൊക്കെ ജീവിതത്തിന്റെ ഭാഗമാണ്. പക്ഷേ, ആ അനിശ്ചിതത്വത്തിന്റെ നടുക്ക് ഒരൊറ്റ ചിന്ത ഉള്ളിൽ കത്തിനിൽക്കട്ടെ
“എനിക്ക് വിജയിക്കണം.”
ആ ദൃഢനിശ്ചയം ഉള്ളിടത്തോളം, ഇരുളിന് ഒരു പരിധിക്കപ്പുറം കടക്കാനാവില്ല. കാരണം, ഒരു ചെറിയ വെളിച്ചം മതി ഒരു മുഴുവൻ രാത്രിയെ പരാജയപ്പെടുത്താൻ.
ഭൂതകാലം ഒരു ജയിലല്ല, ഒരു പാഠശാലയാണ്. അവിടെ നിന്ന് പഠിക്കൂ, പിന്നെ ആ വാതിൽ ശാന്തമായി അടക്കൂ. ഭാവി നിങ്ങളെ കാത്തിരിക്കുന്നു ഒരു തുറന്ന വാതിലിനപ്പുറം, ഒരു പ്രഭാതത്തിന്റെ വെളിച്ചത്തിൽ.
നിങ്ങൾ ജനിച്ചത് കൊഴിയാനല്ല വിരിയാനാണ്.
An eye opener to all…..💐🥳🎉
നല്ല ചിന്തകൾ