പ്രകൃതിക്കും പരിസ്ഥിതിക്കും വേണ്ടി പോരാടിയ ഗ്രേറ്റ ട്യൂൻബെർഗ് എന്ന കുട്ടിയുടെ നിലവിളി ഈ പുസ്തകത്തിലൂടെ നമ്മളിലേക്കെത്തുന്നു. ഒരു സാധാരണ സ്കൂൾ കുട്ടിയായി തുടങ്ങിയ അവളുടെ യാത്ര, ഭൂമിയുടെ ഭാവിയെക്കുറിച്ചുള്ള ആഴമുള്ള ആശങ്കയായി വളരുന്നുവെന്ന് വായിക്കുമ്പോൾ മനസ്സ് ഭാരപ്പെടുന്നു.
ഈ പുസ്തകം വെറും ഒരു ജീവിതകഥയല്ല; ഇത് ഒരു മുന്നറിയിപ്പാണ്.
“ഇനി നമുക്ക് സമയം ഇല്ല” എന്ന് പറയുന്ന ഒരു ശബ്ദം.
ഇപ്പോൾ നാം അനുഭവിക്കുന്ന കടുത്ത ചൂട്—പൊള്ളുന്ന ഉച്ചകൾ,വരണ്ടു പോകുന്ന നദികൾ, ശ്വാസം മുട്ടിക്കുന്ന നഗരങ്ങൾ,ഉറങ്ങാനാകാത്ത രാത്രികൾ, വെള്ളം കിട്ടാത്ത കിണറുകൾ—ഇവയൊന്നും പെട്ടന്ന് സംഭവിച്ച ദുരന്തങ്ങളല്ല. വർഷങ്ങളായി മുന്നറിയിപ്പുകൾ മുഴങ്ങിക്കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോഴും അത് കേൾക്കാതെ പോയ മനുഷ്യ സമൂഹത്തിന്റെ കൂട്ടപ്പിഴവാണ് ഇതെല്ലാം. ഈ പശ്ചാത്തലത്തിലാണ് ഗ്രേറ്റ ട്യൂൻബെർഗ് എന്ന കുട്ടിയുടെ പോരാട്ടം നമ്മെ വീണ്ടും ഓർമിപ്പിക്കുന്നത്.
കാലാവസ്ഥ മാറ്റം പോലെയുള്ള ഇത്ര മഹത്തായ പ്രശ്നത്തെ ഒരു സ്കൂൾ കുട്ടി എങ്ങനെ ലോകവ്യാപകമായ പ്രസ്ഥാനമായി മാറ്റി എന്നത് വളരെ ലളിതവും ഹൃദയസ്പർശിയുമായ രീതിയിൽ ഈ പുസ്തകത്തിൽ എഴുത്തുകാരൻ അവതരിപ്പിക്കുന്നു.
ഗ്രേറ്റയുടെ സാധാരണ സ്കൂൾ ജീവിതത്തിൽ നിന്നും ആരംഭിക്കുന്ന ദിനങ്ങൾ പരിസ്ഥിതി പ്രശ്നത്തെ കുറിച്ച് അറിഞ്ഞപ്പോൾ മുതൽ ആ കുഞ്ഞിനുണ്ടായ ആശങ്കയും സങ്കടവും അവളെ പഠിപ്പ് മുടക്കി സ്വീഡിഷ് പാർലമെന്റ് മുമ്പാകെ “SKOLSTREJK FOR KLIMATE”എന്ന പ്ലക്കാർഡ് മായി ഒറ്റയാൾ പോരാട്ടം ആരംഭിക്കാൻ പ്രേരിപ്പിച്ചു. അതൊരു തുടക്കം. പിന്നീട് ധാരാളം കുട്ടികൾ ആ സമരത്തിൽ ഗ്രേറ്റയോടൊപ്പം ചേർന്ന് പിന്തുണ നൽകി. ഗ്രേറ്റയുടെ പ്രതിഷേധം ഏറെ ജനശ്രദ്ധ ആകർഷിച്ചു. സ്വീഡിഷ് പാർലമെന്റ് ന് മുൻപിൽ നിന്നുള്ള സമരത്തിൽ നിന്നും യുറോപ്പിലുടനീളം സഞ്ചരിച്ചുകൊണ്ട് ഗ്രേറ്റ കുട്ടികളെയും മുതിർന്നവരെയും ബോധ വൽക്കരണം നടത്തി. യു എൻ ഉച്ചകോടിയിൽ ആ കുട്ടി ലോക നേതാക്കൾക്ക് മുൻപിൽ തന്റെ തലമുറയെ ഹരിതഗൃഹ വാതകങ്ങൾ വമിക്കുന്ന ലോകത്തേക്ക് തള്ളിവിട്ടതിന്റെ നിരാശ പ്രകടിപ്പിച്ചു. പരിസ്ഥിതി പ്രവർത്തക എന്ന രീതിയിൽ പല അന്താരാഷ്ട്ര സമ്മേളങ്ങളിലും സംസാരിക്കാൻ അവസരം ലഭിച്ചു. വിമർശനങ്ങളും ആ കുട്ടിയുടെ നേർക്ക് ഉണ്ടായിട്ടും അവൾ തളർന്നില്ല,പോരാടി.
ഒരിക്കൽ ദൂരെയായിരുന്ന കാലാവസ്ഥാ പ്രതിസന്ധി ഇന്ന് നമ്മുടെ വീട്ടുമുറ്റത്ത് എത്തി നിൽക്കുകയാണ്.ഗ്രേറ്റ പറഞ്ഞത് പോലെ വീടിന് തീ പിടിച്ചു കഴിഞ്ഞു. ഇപ്പോൾ വീടിനുള്ളിൽ പോലും ഇരിക്കാൻ പറ്റാത്ത അവസ്ഥയായി
ഗ്രേറ്റയുടെ സമരം വായിക്കുമ്പോൾ ഒരു ചോദ്യം നമ്മളെ അലട്ടും:
“ഇത്ര ചെറിയ ഒരു കുട്ടി ഇത്രയും വേദന കാണുമ്പോൾ, നാം എന്താണ് ചെയ്തുകൊണ്ടിരിക്കുന്നത്?”
പുസ്തകത്തിൽ അവൾ പറയുന്ന ഓരോ വാക്കും ഇപ്പോഴത്തെ ചൂടിൽ കൂടുതൽ സത്യമായി തോന്നുന്നു.പണ്ട് വേനൽകാലം പ്രകൃതിയുടെ ഒരു കാലാവസ്ഥ വ്യതിയാനം മാത്രമായിരുന്നു. ഇന്നിപ്പോൾ അതല്ല സ്ഥിതി. ഇനിയെങ്കിലും നമ്മൾ ഓരോരുത്തരും ഭരണകൂടവും ഉണർന്നു പ്രവർത്തിച്ചേ മതിയാകു.
ഇത്രയൊക്കെ ആയിട്ടും എന്തുകൊണ്ട് എന്നിട്ടും ഭരണാധികാരികൾക്ക് ചലനം ഉണ്ടാവുന്നില്ല എന്ന ചോദ്യം നമ്മിൽ ഓരോരുത്തരിലും ഉണ്ടാവണം.സാധാരണക്കാരായ മനുഷ്യരെയാണ് ഏതു ദുരന്തവും ആദ്യം ബാധിക്കുക.
വൃക്ഷങ്ങൾ വെട്ടിമാറ്റപ്പെടുന്നു.
നദികൾ വരണ്ടുപോകുന്നു.
കാലാവസ്ഥ നിയന്ത്രണം നഷ്ടപ്പെടുന്നു.
ഇത് ഒരു ശാസ്ത്രപ്രശ്നം മാത്രമല്ല—ഇത് ഒരു മനുഷ്യപ്രശ്നമാണ്.
ഇന്നത്തെ ചൂടും ആകുലതയും ഭൂമിക്ക് ഒരു ചരമഗീതമാകാൻ അധികം താമസമില്ല.
ഇപ്പോൾ നമുക്ക് അനുഭവപ്പെടുന്ന ചൂട് വെറും കാലാവസ്ഥയല്ല; അത് ഒരു മുന്നറിയിപ്പ് ശബ്ദമാണ്.
ചൂട് ശരീരത്തെ മാത്രമല്ല, മനസ്സിനെയും ക്ഷീണിപ്പിക്കുന്നു.
കുട്ടികൾക്ക് പുറത്തേക്ക് കളിക്കാൻ പോലും കഴിയാത്ത അവസ്ഥ.
വൃദ്ധർക്കും രോഗികൾക്കും ഇത് ഒരു ഭീഷണി.
ഈ അവസ്ഥയിൽ ഗ്രേറ്റയുടെ ശബ്ദം കൂടുതൽ ശക്തമായി കേൾക്കുന്നു:
“നിങ്ങൾ ഭയപ്പെടണം… പിന്നെ പ്രവർത്തിക്കണം.”
ഈ പുസ്തകം വെറും വിമർശനമല്ല, അത് വഴി കാണിക്കുന്നതുമാണ്:
ചെറിയ മാറ്റങ്ങൾ വലിയ ഫലങ്ങൾ നൽകും-
വൃക്ഷങ്ങൾ നട്ടുപിടിപ്പിക്കുക – ഓരോ വീടും ഒരു ചെറിയ കാട് ആകുക.
പ്ലാസ്റ്റിക് ഉപയോഗം കുറയ്ക്കുക – സ്വന്തം വാഹന ഉപയോഗം കുറയ്ക്കുക.
പൊതു ഗതാഗതം പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുക.
പുതുക്കിയ ഊർജ്ജസ്രോതസ്സുകൾ ഉപയോഗിക്കുക.
കുട്ടികളെ ബോധവൽക്കരിക്കുക – കാരണം ഭാവി അവരുടെതാണ്
എന്റെ വായനാനുഭവം
ഈ പുസ്തകം വായിച്ചപ്പോൾ എനിക്ക് തോന്നിയത് ഒരു ലേഖനം വായിച്ചതല്ല—ഒരു കുട്ടിയുടെ കരച്ചിൽ കേട്ടതുപോലെ.
അത് നിശ്ശബ്ദമല്ല, ശക്തമാണ്.
അതിൽ ഭയം ഉണ്ട്, പക്ഷേ പ്രതീക്ഷയും ഉണ്ട്.
ഇന്ന് നമുക്ക് അനുഭവപ്പെടുന്ന ഈ ചൂട്, ഗ്രേറ്റ പോലുള്ള കുട്ടികൾ വർഷങ്ങൾക്ക് മുമ്പ് പറഞ്ഞ സത്യത്തിന്റെ തെളിവാണ്.
നാം കേൾക്കാൻ വൈകി…പക്ഷേ ഇനിയും സമയം തീർന്നിട്ടില്ല.
അവസാനം:
ഈ പുസ്തകം നമ്മളോട് ചോദിക്കുന്ന ഒരേയൊരു ചോദ്യം:
“ഭൂമിയെ രക്ഷിക്കാൻ നിങ്ങൾ എന്ത് ചെയ്യും?”
അതിന് ഓരോരുത്തരും സ്വയം ഉത്തരമൊരുക്കേണ്ട സമയമാണിത്.
