ജീവിതം പലപ്പോഴും നമ്മോട് ഒരു ചോദ്യം ചോദിക്കും — നീ എത്രത്തോളം ശക്തനാണ് എന്ന്. പക്ഷേ, ആ ചോദ്യത്തിന്റെ ഉത്തരം നാം പലപ്പോഴും. തെറ്റായ
സ്ഥലങ്ങളിൽ തിരയുകയാണ് .
ശക്തി എന്നാൽ ഭാരം ചുമക്കാനുള്ള കഴിവല്ല. ഭാരം നിലത്തുവെക്കാനുള്ള ധൈര്യമാണ്.
പണ്ട് ആരോ തന്ന വേദന ഇന്നും നെഞ്ചോട് ചേർത്തുപിടിക്കുന്നവർ .
എപ്പോഴോ ആരോ പറഞ്ഞ വാക്കുകൾ ഇന്നും ചെവിയിൽ കേട്ടുകൊണ്ട് ഇരിക്കുന്നവർ ഉണ്ട് . ആരോ തന്ന തോൽവി ഇന്നും മനസ്സിൽ കൊണ്ടുനടക്കുന്നവർ ഉണ്ട്. ഇവരൊക്കെ ശക്തരല്ലേ? ഒരിക്കലുമല്ല ഇവർ മനസ്സിൽ ചങ്ങല അണിഞ്ഞ്
ജീവിതം കൊണ്ട് നടക്കുന്നവരാണ്. ചങ്ങല സ്വർണ്ണനിറമാണോ ഇരുമ്പുനിറമാണോ എന്നതല്ല, അത് ചങ്ങലയാണ് എന്നതാണ് പ്രശ്നം.
ജീവിതം ചിലർക്ക് കൊടുക്കുന്നത് കൊടുങ്കാറ്റുകളാണ്. ഒരു ബന്ധം
തകർന്നു പോയാൽ, ഒരു സ്വപ്നം സാധിക്കാതെ വന്നാൽ, ഇതൊക്കെ
അഭിമുഖീകരിക്കാത്ത മനുഷ്യർ കുറവാണ്. ആ നേരത്ത് ചിലർ നിരാശയാകും. ചിലർ തകർന്നു പോകും . എന്നാൽ ചിലർ ആ ചിലർ വേദനയെ ഒരു ഗുരുവാക്കും. “ഇത് എനിക്ക് ചെയ്യാൻ കഴിഞ്ഞു, അതിനർത്ഥം ഞാൻ ചിന്തിക്കുന്നതിലും ശക്തനാണ്” എന്ന് അവർ സ്വയം പറഞ്ഞുതുടങ്ങും.
ആ തിരിച്ചറിവാണ് യഥാർത്ഥ ശക്തി.
ഒരു മരത്തെ നോക്കൂ. കൊടുങ്കാറ്റ് വരുമ്പോൾ അത് വളഞ്ഞുകൊടുക്കും, ശിഖരങ്ങൾ ആടും, ഇലകൾ പറന്നുപോകും. പക്ഷേ, വേരുകൾ ഭൂമിയിൽ ഉറച്ചുനിൽക്കും. കാറ്റ് കടന്നുപോകുമ്പോൾ ആ മരം ആദ്യത്തേക്കാൾ ആഴമുള്ള വേരുകളുമായി നിവർന്നുനിൽക്കും. ശക്തിയുടെ രഹസ്യം വേരുകളിലാണ്, ശിഖരങ്ങളിലല്ല.
മനുഷ്യനും അങ്ങനെ തന്നെ.
നമ്മെ താഴ്ത്തിക്കെട്ടുന്ന ഭൂതകാലം, നമ്മെ ഉലയ്ക്കുന്ന ഭയം, നമ്മെ പരിഹസിക്കുന്ന ചുറ്റുപാടുകൾ ഇവ ഒന്നും നമ്മുടെ അനുവാദമില്ലാതെ നമ്മെ ഭരിക്കാൻ കഴിയില്ല. “ഇനിയില്ല” എന്ന് പറയുന്ന ആ ഒരു നിമിഷത്തിൽ, ആ ഒരു തീരുമാനത്തിൽ ജീവിതം മാറുന്നു.
ചരിത്രം നോക്കൂ. ഏറ്റവും ശ്രദ്ധേയമായ ജീവിതങ്ങൾ ജീവിച്ചവർ ഏറ്റവും ആനന്ദകരമായ സാഹചര്യങ്ങളിൽ ജനിച്ചവരല്ല; ഏറ്റവും കഠിനമായ സാഹചര്യങ്ങളെ ഏറ്റവും ഉൾക്കരുത്തോടെ നേരിട്ടവരാണ്. അവർ വീണു. അവർ കരഞ്ഞു. അവർ ഇരുട്ടിൽ ഒറ്റയ്ക്കിരുന്നു. പക്ഷേ, അവർ അവിടെ താമസം ഉറപ്പിച്ചില്ല.
പഴയ ഓർമ്മ,
ചില , വ്യക്തികൾ ഇന്ന് ആരോ ഒരാൾ നിങ്ങളെ ഉള്ളിൽ തളച്ചിടുകയാണ്?
ചോദ്യം ഇന്ന് സ്വയം ചോദിക്കൂ. ഒരു ഉത്തരം ഉണ്ടെങ്കിൽ, അതിൽ നിന്ന് പുറത്തിറങ്ങാനുള്ള ആദ്യ ചുവടുവെക്കൂ.
ശക്തി ഒരിക്കലും ആകാശത്തു നിന്ന് ഇറങ്ങി വരുന്നതല്ല. അത് ഉള്ളിൽ നിന്ന് ഉണർന്നുവരുന്നതാണ്. അത് ഉണർത്താൻ ഒരേ ഒരു ആളിന് കഴിയൂ.
നിങ്ങൾക്ക് മാത്രം.
