ആധുനികതയുടെ മിനുസമുള്ള ടാർ റോഡിലൂടെ രാഘവന്റെ ക്രീറ്റ കാർ സ്കൂൾ ലക്ഷ്യമാക്കി പാഞ്ഞു. പണ്ട് കല്ലും മുള്ളും നിറഞ്ഞ, മഴ പെയ്താൽ ചെളിക്കുളമാകുന്ന ആ ഇടവഴി ഇന്ന് തിരിച്ചറിയാൻ പോലുമാവാത്ത വിധം മാറിയിരിക്കുന്നു. റോഡിന്റെ ഇരുവശങ്ങളിലും പൂത്തുനിൽക്കുന്ന വാകമരങ്ങൾ കാറിന് അകമ്പടി സേവിക്കുന്നതുപോലെ തോന്നി.
സ്കൂൾ ഗേറ്റിനടുത്തെത്തിയപ്പോൾ രാഘവൻ അമ്പരന്നുപോയി. പണ്ട് മുഷിഞ്ഞ ചുവരുകളുള്ള ആ പഴയ കെട്ടിടത്തിന് പകരം, ആധുനിക വാസ്തുവിദ്യയിൽ തീർത്ത പ്രൗഢമായ ഒരു വിദ്യാലയം!
കവാടത്തിന് മുന്നിലെത്തിയ രാഘവൻ ഒരു നിമിഷം സ്തബ്ധനായി. കണ്ണുകളെ വിശ്വസിക്കാനാവാതെ അയാൾ ആ വലിയ കമാനത്തിലേക്ക് നോക്കി നിന്നു.
”ഇത്… ഇത് എന്റെ സ്കൂൾ തന്നെയാണോ?” അയാൾ സ്വയം മന്ത്രിച്ചു.
കാർ പാർക്കിംഗ് ഏരിയയിൽ ഒതുക്കി നിർത്തി അയാൾ പുറത്തിറങ്ങി.
വിദ്യാലയ മുറ്റത്തേക്ക് കാലെടുത്തു വെച്ചപ്പോൾ, ഒരു നിമിഷം താൻ ഏതൊക്കെയോ അപ്സരസ്സുകൾ വാഴുന്ന മായാപുരിയിൽ എത്തിപ്പെട്ടോ എന്ന് സംശയിച്ചു. പണ്ട് കല്ലും മുള്ളും നിറഞ്ഞ, മഴ പെയ്യാൻ കാത്തിരിക്കുന്ന ചെളിക്കുളമായിരുന്ന ആ മുറ്റം ഇന്ന് ഒരു പുതിയ ലോകമാണ്.
സ്കൂളിന്റെ മുൻവശത്തായി ഒരുക്കിയിരിക്കുന്ന മനോഹരമായ ചിൽഡ്രൻസ് പാർക്ക് കണ്ടാൽ ആരും വിസ്മയിച്ചു പോകും. ചുവപ്പും മഞ്ഞയും പച്ചയും നിറങ്ങൾ ചാലിച്ച ഊഞ്ഞാലുകളും വഴുതിവീഴാവുന്ന സ്ലൈഡുകളും ആ മുറ്റത്തെ ഒരു വർണ്ണപ്രപഞ്ചമാക്കി മാറ്റിയിരിക്കുന്നു. പരുക്കൻ മൺതറയ്ക്ക് പകരം കുട്ടികൾ വീണാൽ പരിക്കേൽക്കാത്ത വിധം പാകിയ സോഫ്റ്റ് റബ്ബർ മാറ്റുകൾ….
ആധുനികമായ സീ-സോകളും കുതിരസവാരി രൂപത്തിലുള്ള ആട്ടൂഞ്ഞാലുകളും അവിടെ നിരനിരയായി നിൽക്കുന്നു.
പാർക്കിന് ചുറ്റും മനോഹരമായ പൂന്തോട്ടം..
നാടൻ പൂക്കളും വിദേശി ഇനങ്ങളും ഒന്നുചേർന്ന് ആ മുറ്റത്തെ ഒരു ശലഭോദ്യാനമാക്കി മാറ്റിയിരിക്കുന്നു. ചുവരുകളിലെ ചായക്കൂട്ടുകളോട് മത്സരിക്കാനെന്നവണ്ണം പൂത്തുനിൽക്കുന്ന ആ പൂക്കൾ ആരെയും ഒരു നിമിഷം പിടിച്ചുനിർത്തും.
“അല്ല ഇത് രാഘവൻ മാഷ് അല്ലേ…?”
രാഘവൻ പുറംതിരിഞ്ഞു നോക്കി..
ഓഫീസ് സ്റ്റാഫ് രാമേട്ടൻ…
“എനിക്ക് രാമേട്ടനെ കണ്ടിട്ട് മനസ്സിലായില്ല കേട്ടോ എന്തു മാറ്റമാണ്..!”
“എങ്ങനെ മനസ്സിലാക്കാൻ 15 വർഷം കഴിഞ്ഞില്ലേ സ്കൂളിലേക്ക് ഒന്ന് എത്തി നോക്കിയിട്ട്..”
“എന്താ വിശേഷിച്ച് ഇങ്ങനെ ഒന്ന് വരാൻ തോന്നാൻ..?”
“ആഗ്രഹമില്ലാഞ്ഞിട്ടല്ല രാമേട്ടാ..
അഞ്ചാറു മണിക്കൂർ യാത്ര ചെയ്തു വരാനുള്ള പ്രയാസം കൊണ്ടാണ്. പണ്ടത്തെപ്പോലെ ബസ് യാത്രയയൊന്നും വയ്യ. പല പല ആരോഗ്യപ്രശ്നങ്ങൾ.. ”
സ്കൂൾ വരാന്തയിലൂടെ നടക്കുമ്പോൾ ഒരു മുറിയിൽ നിന്ന് കുട്ടികളുടെ ആവേശത്തിലുള്ള സംസാരം കേട്ടു. ഐ.ടി ലാബായിരുന്നു അത്. പഴയ കാലത്തെ പൊടിപിടിച്ച ഡെസ്കുകൾക്ക് പകരം തിളങ്ങുന്ന കമ്പ്യൂട്ടറുകൾക്ക് മുന്നിൽ കുട്ടികൾ ഗൗരവത്തോടെ ഇരിക്കുന്നു.
”ഇത് നമ്മുടെ ‘ലിറ്റിൽ കൈറ്റ്സ്’ അംഗങ്ങളാണ്,”
രാമേട്ടൻ അഭിമാനത്തോടെ പരിചയപ്പെടുത്തി.
ആറാം ക്ലാസ്സുകാരനായ ഒരു കുട്ടി വളരെ ലാഘവത്തോടെ ഒരു ആനിമേഷൻ ഫിലിം എഡിറ്റ് ചെയ്യുന്നു. മറ്റൊരു സംഘം വിക്കിപീഡിയയിൽ തങ്ങളുടെ ഗ്രാമത്തെക്കുറിച്ചുള്ള വിവരങ്ങൾ പുതുക്കുന്ന തിരക്കിലാണ്.
ലാബിലെ വലിയ സ്ക്രീനിൽ വിക്ടേഴ്സ് ചാനലിലെ ഒരു ക്ലാസ് നടക്കുന്നുണ്ട്. ലോകത്തെവിടെയുമുള്ള മികച്ച അധ്യാപകരുടെ ക്ലാസുകൾ ഗ്രാമത്തിലെ ഈ മുറിയിലിരുന്ന് കുട്ടികൾക്ക് കാണാം.
” പണ്ട് നമ്മൾ ലോഗരിതം ടേബിൾ നോക്കി കണക്കു കൂട്ടിയിരുന്നിടത്ത് ഇന്ന് ഈ കുട്ടികൾ കോഡിംഗും റോബോട്ടിക്സും പഠിക്കുന്നു.
ഇവിടെ എല്ലാ ക്ലാസ് മുറികളും സ്മാർട്ട് ക്ലാസ് മുറികളാണ്. ലാപ്ടോപ്പുകൾ, പ്രൊജക്ടറുകൾ, സൗണ്ട് സിസ്റ്റം, അതിവേഗ ഇന്റർനെറ്റ് സൗകര്യം എന്നിവ ഉപയോഗിച്ചാണ് കുട്ടികളുടെ പഠനം .സർക്കാർ നൽകിയ ഈ സൗകര്യങ്ങൾ അവരെ ആഗോള പൗരന്മാരാക്കി മാറ്റുകയാണ്…. ”
രാമേട്ടൻ പറഞ്ഞു.
പെട്ടെന്ന് ഒരു പെൺകുട്ടി ലാപ്ടോപ്പുമായി രാഘവൻ മാഷിന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്നു.
“അങ്കിൾ, ഞങ്ങളുടെ സ്കൂൾ ബ്ലോഗിലേക്ക് ഒരു കൊച്ചു അഭിമുഖം തരുമോ?”
അവൾ ചോദിച്ചു.
രാഘവൻ ആ പെൺകുട്ടിയുടെ ആത്മവിശ്വാസം കണ്ട് അത്ഭുതപ്പെട്ടു. ഭയമില്ലാതെ, വ്യക്തമായി സംസാരിക്കുന്ന പുതിയ തലമുറ. മാറിയത് കെട്ടിടങ്ങൾ മാത്രമല്ല, കുട്ടികളുടെ ചിന്താഗതിയും കൂടിയാണെന്ന് അയാൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.
പഴയ സ്കൂളിൽ കെട്ടിടങ്ങളും സാഹചര്യങ്ങളും കാലത്തിന്റെ മാറ്റത്തിനൊപ്പം മോഡേൺ ആയി. കുട്ടികൾ സാങ്കേതിക വിദ്യയുടെ നൂതനത്വത്തിൽ അഭിരമിക്കുന്നു.
പുതിയ വിദ്യാഭ്യാസ ലോകം നന്നായി വരച്ചുകാട്ടി
അഭിനനന്ദനം
സന്തോഷം
മനോഹരം 👏
സന്തോഷം