“ബന്ധങ്ങൾ സ്നേഹിക്കുവാനും സമ്പത്ത് ഉപയോഗിക്കുവാനും മാത്രമുള്ളതാണ്. എന്നാൽ നാം എപ്പോൾ മുതൽ ബന്ധങ്ങൾ ഉപയോഗിക്കുകയും സമ്പത്തിനെ സ്നേഹിക്കുകയും ചെയ്തു തുടങ്ങുന്നുവോ, അപ്പോൾ മുതൽ ബന്ധങ്ങളിൽ തീർച്ചയായും പ്രശ്നങ്ങൾ ഉണ്ടായിത്തുടങ്ങും. നന്മയുള്ള ബന്ധങ്ങൾ തന്നെയാണ് സമ്പത്തിനേക്കാൾ സന്തോഷം തരിക.”
ഈ വാക്കുകൾ ഒരു മുന്നറിയിപ്പുപോലെയാണ്. മനുഷ്യൻ വഴിമാറുന്ന ഓരോ കാലത്തെയും ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്ന ഒരു ദീപം. ഇന്ന് നമ്മൾ ജീവിക്കുന്ന സമൂഹം പതുക്കെ തലകീഴായി മാറിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. സ്നേഹിക്കേണ്ടതിനെ ഉപയോഗിക്കുകയും, ഉപയോഗിക്കേണ്ടതിനെ സ്നേഹിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ഒരു അശാന്തകാലം.
സമ്പത്ത് ജീവിതത്തിന് ആവശ്യമാണ് – അതൊരു സത്യം. പക്ഷേ സമ്പത്ത് ജീവിതത്തിന്റെ അർത്ഥമാകുമ്പോൾ മനുഷ്യൻ ശൂന്യനാകുന്നു. വീടുകൾ വലുതാകുന്നു, പക്ഷേ ഹൃദയങ്ങൾ ചുരുങ്ങുന്നു. സൗകര്യങ്ങൾ വർധിക്കുന്നു, എന്നാൽ സമാധാനം കുറയുന്നു. നമുക്കു ചുറ്റുമുള്ള പല ബന്ധങ്ങളും ഇന്ന് “ഉപയോഗം കഴിയുമ്പോൾ ഉപേക്ഷിക്കാം” എന്ന മനോഭാവത്തിലേക്കാണ് ചുരുങ്ങുന്നത്.
ഒരു അമ്മയുടെ സ്നേഹം, ഒരു സുഹൃത്തിന്റെ കരുതൽ, പങ്കാളിയുടെ വിശ്വാസം – ഇവയെല്ലാം വിലകൊടുത്ത് വാങ്ങാൻ കഴിയുന്ന വസ്തുക്കളല്ല. എന്നാൽ സമ്പത്തിനോടുള്ള അത്യാധിക സ്നേഹം മനുഷ്യനെ ഈ സത്യം മറക്കാൻ പഠിപ്പിക്കുന്നു. ബന്ധങ്ങളെ നേട്ടത്തിനുള്ള പാലങ്ങളായി കാണുമ്പോൾ അവയുടെ ആത്മാവ് മരിച്ചുതുടങ്ങും.
ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ ദാരിദ്ര്യം പണം ഇല്ലായ്മയല്ല, സ്നേഹം ഇല്ലായ്മയാണ്. സമ്പത്ത് നഷ്ടപ്പെട്ടാൽ വീണ്ടും സമ്പാദിക്കാം; പക്ഷേ തകർന്ന ബന്ധങ്ങൾ തിരികെ നേടുക എളുപ്പമല്ല. നമ്മെ കേൾക്കാൻ ഒരാൾ, കരയാൻ ഒരു ചുമൽ, വീഴുമ്പോൾ പിടിക്കാൻ ഒരു കൈ – ഇതൊക്കെയാണ് യഥാർത്ഥ സമ്പത്ത്.
അതുകൊണ്ട് ജീവിതത്തിന്റെ ക്രമം തിരുത്തേണ്ട സമയമാണിത്.
ബന്ധങ്ങളെ സ്നേഹിക്കാം.
സമ്പത്തിനെ ഉപയോഗിക്കാം.
കാരണം അവസാനം നമ്മെ ഓർക്കുക നമ്മുടെ ബാങ്ക് ബാലൻസല്ല, നാം നൽകിയ സ്നേഹത്തിന്റെ വലിപ്പമാണ്. നന്മയുള്ള ബന്ധങ്ങളാണ് മനുഷ്യന് സമ്പത്തിനേക്കാൾ വലിയ സന്തോഷവും സുരക്ഷയും നൽകുന്നത്. ആ സത്യം തിരിച്ചറിഞ്ഞ നിമിഷം മുതൽ മാത്രമേ ജീവിതം ശരിക്കും സമ്പന്നമാകൂ.
നല്ല സന്ദേശം