എന്റെ കുട്ടിക്കാലത്തെ ഏറ്റവും സുന്ദരമായ ഓർമ്മകളിൽ ഒന്നാണ് മലയാളത്തിന്റെ പ്രിയകവി കുഞ്ഞുണ്ണി മാഷ്. ഹൈസ്കൂൾ അധ്യാപകനായിരുന്ന എന്റെ മാമൻ മണ്ണത്തൂർ വിജയനുമായും, ഭാഷാ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് അസിസ്റ്റന്റ് ഡയറക്ടറായിരുന്ന മണ്ണത്തൂർ രാധാകൃഷ്ണൻ നായരുമായും മാസ്റ്റർക്ക് അടുത്ത ബന്ധമുണ്ടായിരുന്നു. ആ സൗഹൃദത്തിന്റെ പേരിൽ പലപ്പോഴും അദ്ദേഹം ഞങ്ങളുടെ വീട്ടിൽ വരുമായിരുന്നു. വീട്ടിലെത്തുമ്പോൾ ഞങ്ങളെപ്പോലെയുള്ള കുട്ടികളെ അടുത്തുവിളിച്ച് വിശേഷങ്ങൾ ചോദിക്കുകയും കൊച്ചു കൊച്ചു പാട്ടുകൾ ചൊല്ലിത്തരികയും ചെയ്യുമായിരുന്നു. അന്ന് അദ്ദേഹം എത്ര വലിയ പ്രതിഭയാണെന്ന് എനിക്കറിയില്ലായിരുന്നു. മുതിർന്ന ഒരാളെന്നതിനേക്കാൾ എന്റെ ഒരു കൂട്ടുകാരനായിരുന്നു അദ്ദേഹം. പിന്നീട് ഹൈസ്കൂൾ തലത്തിലെത്തിയപ്പോഴാണ് അന്ന് എന്റെ കൂടെ കളിച്ചുചിരിച്ചു നടന്നത് മലയാള സാഹിത്യത്തിലെ ആകാശത്തോളം വളർന്ന കവിയാണെന്ന് ഞാൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞത്. ആ സൗഹൃദം ഇന്നും എന്നെ അത്ഭുതപ്പെടുത്തുന്നു.
വലിയ ലോകത്തെ ചെറിയ കവി
മലയാള കവിതയെ വൃത്തങ്ങളുടെയും അലങ്കാരങ്ങളുടെയും കെട്ടുപാടുകളിൽ നിന്ന് മോചിപ്പിച്ച് നാലു വരികളിൽ തളച്ചിട്ട കവിയായിരുന്നു കുഞ്ഞുണ്ണി മാഷ്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ കവിതകൾക്ക് ലളിതമായ ഭാഷയും മൂർച്ചയുള്ള അർത്ഥവുമുണ്ടായിരുന്നു. “പൊക്കം കുറഞ്ഞവനാണെന്റെയെങ്കിലും പൊക്കം കുറഞ്ഞതാണെന്റെയഹന്തയും”
എന്ന് പാടിയ മാഷ്, തന്റെ ലളിത ജീവിതത്തിലൂടെ ലാളിത്യത്തിന്റെ വലിയ പാഠങ്ങൾ മലയാളിക്ക് പകർന്നു നൽകി. കുട്ടികളുടെ മനസ്സ് തൊട്ടറിഞ്ഞ കവിയായതുകൊണ്ടാണ് അദ്ദേഹം ‘കുഞ്ഞുണ്ണി മാഷ്’ എന്ന് എന്നും വിളിക്കപ്പെട്ടത്.
ജീവിതം തന്നെ ഒരു കവിത
ചുറ്റുമുള്ള ലോകത്തെ പരിഹാസത്തോടെയും എന്നാൽ ആർദ്രതയോടെയും വീക്ഷിച്ച കവിയായിരുന്നു അദ്ദേഹം. “മഴവില്ലു വിരിഞ്ഞു നിൽപ്പു വാനിൽ മയിലാട്ടം നടക്കുന്നു താഴെ ഭൂമൗ മഴവില്ലു കരിഞ്ഞുപോയി വാനിൽ
മയിലാട്ടം നിലച്ചുപോയി താഴെ ഭൂമൗ”
തുടങ്ങിയ വരികളിൽ പ്രകൃതിയും മനുഷ്യനും തമ്മിലുള്ള ബന്ധം അദ്ദേഹം വരച്ചിട്ടു. സത്യം പറയുന്നതിലുള്ള ആർജ്ജവമായിരുന്നു മാഷിന്റെ മുഖമുദ്ര. “സത്യം പറയണം, സത്യം പ്രവർത്തിക്കണം” എന്ന ഉപദേശത്തേക്കാൾ അദ്ദേഹം വിശ്വസിച്ചത് ആ സത്യം ലളിതമായി അവതരിപ്പിക്കുന്നതിലാണ്.
കാലത്തിന്റെ കണ്ണാടി
മലയാളിക്ക് സ്വന്തം ഭാഷയോടുള്ള അവഗണനയെ മാഷ് വിമർശിച്ചത് ഇന്നും പ്രസക്തമാണ്: “മലയാളം പഠിക്കണം നമുക്ക് മലയാളികളാകാൻവേണ്ടി”
എന്ന് അദ്ദേഹം നമ്മെ ഓർമ്മിപ്പിച്ചു. വാമനനെപ്പോലെ മൂന്നടി കൊണ്ട് ലോകം അളന്ന കവിയായിരുന്നു അദ്ദേഹം. വാക്കുകളുടെ മിതവ്യയം കൊണ്ട് വലിയ ആശയങ്ങൾ കൈമാറാൻ അദ്ദേഹത്തിന് കഴിഞ്ഞു.
ഇന്ന് കവിതാ ദിനത്തിൽ ആ ഓർമ്മകൾ എന്റെ മനസ്സിൽ നിറയുമ്പോൾ, വീടിന്റെ ഉമ്മറത്തിരുന്ന് കുസൃതി ചോദ്യങ്ങൾ ചോദിക്കുന്ന ആ കുറിയ മനുഷ്യന്റെ രൂപം തെളിഞ്ഞുവരുന്നു. കുഞ്ഞുണ്ണി മാഷ് മരിച്ചിട്ടില്ല; അദ്ദേഹം ഓരോ മലയാളിയുടെയും ബാല്യകാല സ്മരണകളിലും, നാവിലൂറുന്ന കൊച്ചു കവിതകളിലും ഇന്നും ജീവിക്കുന്നു
👍