“നിനക്ക് ആവശ്യത്തിലധികം ഉണ്ടെങ്കിൽ, ഉയർന്ന വേലി പണിയാതെ വലിയ മേശ നിർമ്മിക്കുക” – ഈ വാക്കുകളിൽ ജീവിതത്തിന്റെ മുഴുവൻ രഹസ്യവും ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്നു.
നമ്മുടെ ചുറ്റും നോക്കൂ. ചിലർക്ക് വലിയ വീടുണ്ട്, പക്ഷേ സംസാരിക്കാൻ ആളില്ല. ബാങ്കിൽ പണമുണ്ട്, പക്ഷേ ഹൃദയത്തിൽ സന്തോഷമില്ല. ഉയർന്ന മതിലുകൾ കെട്ടി, പക്ഷേ അതിനുള്ളിൽ തനിച്ചാണ് ജീവിക്കുന്നത്. ഇതാണോ വേണ്ടത്?
നാട്ടിലെ എൻറെ ഗ്രാമത്തിൽ രാമചന്ദ്രൻ എന്നൊരാൾ ഉണ്ടായിരുന്നു. ചെറിയ പലചരക്ക് കടയുടെ ഉടമ. നല്ല വരുമാനമുണ്ടായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്. എന്നാൽ അദ്ദേഹം ചെയ്തത് എന്താണെന്നറിയാമോ? എല്ലാ ദിവസവും തന്റെ കടയുടെ മുന്നിലെ തിണ്ണയിൽ കുടിവെള്ളവും ചിലപ്പോൾ മോരും വെള്ളവും വച്ചിരുന്നു. വഴിയേപോകുന്ന തൊഴിലാളികൾക്കും കുട്ടികൾക്കും ആർക്കും കുടിക്കാം. വലിയ കാര്യമല്ല, പക്ഷേ എത്ര പേരുടെ ദാഹം ശമിച്ചു! എത്ര പേരുടെ ഹൃദയത്തിൽ അദ്ദേഹം ഇടം നേടി!
ഓണസദ്യയെക്കുറിച്ച് നമുക്കെല്ലാം അറിയാം. എന്നാൽ അതിന്റെ യഥാർത്ഥ സന്ദേശം എന്താണ്? വലിയവനും ചെറിയവനും, സമ്പന്നനും ദരിദ്രനും ഒരേ നിരയിൽ ഇരുന്ന് ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നു. അന്ന് ആർക്കും വേലിയില്ല, എല്ലാവർക്കും ഒരേ മേശ. അതാണ് നമ്മുടെ സംസ്കാരം പഠിപ്പിക്കുന്നത്.
ബാംഗ്ലൂരിൽ ഒരു സോഫ്റ്റ്വെയർ എഞ്ചിനീയർ പറഞ്ഞ കാര്യം ഓർമ്മവരുന്നു. “എനിക്ക് നല്ല ശമ്പളം കിട്ടി. വലിയ ഫ്ലാറ്റ് വാങ്ങി. എല്ലാം സുരക്ഷാസംവിധാനങ്ങളും ഉണ്ട്. പക്ഷേ അയൽവാസിയുടെ പേരുപോലും എനിക്കറിയില്ല.” എന്തൊരു ദാരിദ്ര്യമാണിത്! സുരക്ഷിതമാണ്, പക്ഷേ ഏകാന്തമാണ്.
മറുവശത്ത്, കോഴിക്കോട്ടെ ഒരു അധ്യാപികയുണ്ട്. ശമ്പളം കുറവാണ്. എന്നാൽ എല്ലാ വേനൽക്കാലത്തും പാവപ്പെട്ട കുട്ടികൾക്ക് സൗജന്യ ട്യൂഷൻ എടുക്കുന്നു. അവരുടെ വീട്ടിൽ നിന്ന് ചോറും വെള്ളവും കുട്ടികൾക്ക് കൊടുക്കുന്നു. ആ കുട്ടികൾ വലുതായി, നല്ല നിലയിലെത്തി. ഇന്നും അവരെല്ലാം അവരുടെ ടീച്ചറെ സന്ദർശിക്കുന്നു. അവൾ സമ്പന്നയല്ല, പക്ഷേ സമ്പത്താൽ നിറഞ്ഞവളാണ് – സ്നേഹസമ്പത്താൽ.
വലിയ മേശ പണിയുക എന്നാൽ എന്താണ് എന്ന് ലളിതമായി പറഞ്ഞാൽ:
നിനക്ക് അറിവുണ്ടെങ്കിൽ, അറിയാത്തവരെ പഠിപ്പിക്കുക
നിനക്ക് സമയമുണ്ടെങ്കിൽ, സഹായം വേണ്ടവരോടൊപ്പം നിൽക്കുക
നിനക്ക് ഭക്ഷണമുണ്ടെങ്കിൽ, വിശക്കുന്നവനോട് പങ്കിടുക
നിനക്ക് കഴിവുണ്ടെങ്കിൽ, അതുപയോഗിച്ച് മറ്റുള്ളവരെ ഉയർത്തുക
ഒരു ചെറിയ കഥയുണ്ട്. രണ്ട് കർഷകർ തമ്മിൽ മത്സരം. ഒരാൾ തന്റെ നെൽവയലിനു ചുറ്റും ഉയർന്ന വേലി കെട്ടി. “എന്റെ വിളവൊന്നും മോഷ്ടിക്കാൻ പറ്റില്ല,” അയാൾ പറഞ്ഞു. മറ്റേയാൾ തന്റെ വിളവെടുപ്പിന് ശേഷം അയൽക്കാർക്കെല്ലാം നെല് പങ്കിട്ടു. അടുത്ത വർഷം കാര്യങ്ങൾ മാറി. വേലി കെട്ടിയാളുടെ വയൽ കീടങ്ങൾ ബാധിച്ചു, ആരും സഹായിക്കാൻ വന്നില്ല. എന്നാൽ പങ്കിട്ടവന്റെ വയലിൽ പ്രശ്നമുണ്ടായപ്പോൾ എല്ലാവരും ചേർന്ന് സഹായിച്ചു.
നമ്മുടെ ഒരു ജീവിതത്തിൽ മാത്രം എത്ര മേശ പണിയാൻ കഴിയുമെന്ന് ആലോചിച്ചു നോക്കൂ. ഒരു പുഞ്ചിരി, ഒരു നല്ല വാക്ക്, അല്പം സമയം, ചെറിയ സഹായം – ഇതെല്ലാം മേശയ്ക്കു ചുറ്റും ഇരിക്കാനുള്ള ക്ഷണമാണ്.
ഇന്ന് നമ്മൾ വേണ്ടത് കൂടുതൽ വീടുകളല്ല, കൂടുതൽ ഹൃദയങ്ങളാണ്. ഉയർന്ന കെട്ടിടങ്ങളല്ല, വിശാലമായ മനസ്സുകളാണ്. കട്ടിയുള്ള മതിലുകളല്ല, ശക്തമായ ബന്ധങ്ങളാണ്.
അതുകൊണ്ട്, നാളെ മുതൽ തന്നെ തുടങ്ങാം. വലിയ മേശ പണിയാൻ തുടങ്ങാം. അത് സ്നേഹത്തിന്റെ മേശയായിരിക്കട്ടെ. എല്ലാവർക്കും ഇടമുള്ള മേശയായിരിക്കട്ടെ. അതാണ് യഥാർത്ഥ ജീവിതം, അതാണ് യഥാർത്ഥ സന്തോഷം.ക്കൂ – മേശയാണോ വേണ്ടത്, വേലിയാണോ വേണ്ടത്?
വേലി പണിയാൻ പോകുമ്പോൾ ഒന്നു നിന്നു ചിന്തിക്കൂ – മേശയാണോ വേണ്ടത്, വേലിയാണോ വേണ്ടത്?
