പിന്നിട്ട വഴികൾ
പൊൻതൂവലോർമ്മകളാൽ ചാർത്തി,
പാദസ്പർശമിപ്പോഴും ഭൂമിയിൽ ഗാനം
തീർക്കും.
നാളുകളൊളിച്ച ചിരികൾ നിശ്ശബ്ദ
ശലഭമായി,
ഹൃദയോദ്യാനത്തിൽ നിറങ്ങൾ വീശി
നിൽക്കും.
മഴമുത്ത് തൂകിയ വാഗ്ദാനങ്ങൾ
മാഞ്ഞില്ല,
മേഘച്ഛായയിൽ മനസ്സ് മന്ത്രം
ജപിക്കും.
തോൽവിയുടെ മുള്ക്കുത്ത് രക്തമല്ലത്
പൂവായി,
സ്വപ്നവൃക്ഷത്തിന് വേരായി നിശ്ശബ്ദം
വളരും.
വിട്ടുപോയ ശബ്ദങ്ങൾ കാറ്റിൻ
വീണയായി,
കാലത്തിന്റെ താളത്തിൽ രാഗം
പകരും.
ഇരുട്ടിൻ കൈപിടിച്ചു നടന്ന
നിമിഷങ്ങൾ,
വെളിച്ചത്തിന്റെ മൂല്യം ദീപമായി
പറയും.
പിന്നിട്ട വഴികൾ പാഴ്
കഥകളല്ലൊരിക്കലും,
ജീവിത വേദത്തിലെ ഗൂഢശ്ലോക
ഗീതം.
ഓരോ തിരിവിലും ഞാൻ പുതുജനനം
നേടുമ്പോൾ,
പഴയ എന്നെ ഞാൻ നന്ദിയോടെ
പൂജിക്കും!
