17.1 C
New York
Wednesday, October 5, 2022
Home Literature മധുര മാമ്പഴക്കാലം… (കഥ)

മധുര മാമ്പഴക്കാലം… (കഥ)

രാഗേഷ് പി വി പി

“””ബരുന്നുണ്ടടാ ഓടിക്കോ”””……..
പെട്ടെന്ന് എല്ലാവരും ചിതറി ഓടി….
തിരിഞ്ഞു നോക്കിയപ്പോൾ  പൊട്ടത്തി എളേമ്മ പിറകിലുണ്ട്….
 കൂടെയുണ്ടായിരുന്നവരെല്ലാം ഓടി രക്ഷപ്പെട്ടു…. 
എനിക്ക് കുറച്ചു ദൂരം മാത്രമേ ഓടാൻ പറ്റിയുള്ളൂ…. 
മുന്നിൽ വഴി അടഞ്ഞു… കാട്……….
പോരാത്തതിന് മുരിക്കൻ മുള്ള് കൊത്തി വെച്ച വേലിയും…

ഇടത് ഭാഗത്തേക്ക് ഓടിയാൽ…….. കാവർത്താക്കാലിലെ മൊട്ടക്കെ അച്ഛപ്പന്റെ കളത്തിലൂടെ പാടിയിൽ പാലത്തിന്റെ അടുത്തെത്താൻ വഴിയുണ്ട്….. 
വലതു ഭാഗത്ത് മുകളിലേക്ക് ഓടിയാൽ…… പാട്ടിയമ്മയുടെ വീട് വഴി വെള്ളച്ചാലിൽ എത്താം….
പക്ഷെ ഞാൻ ഓടിയത്… 
രണ്ടിന്റെയും ഇടയിലുള്ള കാട്ടിലേക്ക്…..കുടുങ്ങി…… ഞാൻ ഭയന്ന് വിറക്കാൻ തുടങ്ങി…..
 രക്ഷക്കായ് വടക്കേമാവ്….ചുവന്ന പഴുത്ത വലിയ മാങ്ങ പിടിക്കുന്നിടം….. പൊട്ടത്തി എളേമ്മയെ… പേടിച്ച് ഒളിച്ചത്… ഈ മാവിന്റെ മറവിൽ…… 
മരിച്ചവരെ വെച്ച സ്ഥലം……..കാട് പിടിച്ചത്…… അത്കൊണ്ട് തന്നെ….. ഭയന്ന് ആരും…… അത് വഴി പോകാറില്ല…….

ഭയം ഇരട്ടിക്കാൻ വേറെയെന്ത് വേണം….


പിലാവും മാവും കിങ്ങണി മരവും തണൽ വിരിക്കുന്ന കാവർത്തേക്കാല്..  പ്രതാപം ഒട്ടും കുറയാത്ത… പല തലമുറകൾ താമസിച്ച പഴയൊരു ഓടിട്ട തറവാട്…..നടുക്കായി തലയുയർത്തി നിൽക്കുന്ന കാഴ്ച ഗംഭീരം…….

മുരിക്കൽ പടർന്നു കയറിയ കുരുമുളക് വള്ളികളാൽ…….നിബിഡമാണിവിടം…..
ഇപ്പോൾ ഈ ഭൂമിയുടെയും വീടിന്റെയും അവകാശികൾ…. രണ്ട് എളേമ്മമാർ മാത്രം….
 അമ്മയുട എളേമ്മമാർ….
എന്റെ അമ്മാമമാർ…
ഞാനും അമ്മയെ പോലെ അവരെ എളേമ്മയെന്നു തന്നെ വിളിച്ചു……

കിളവക്കത്ത് പടർന്നു ചുവന്നു വിരിഞ്ഞു നില്ക്കുന്ന ഹനുമാൻ കിരീടം…
സുന്ദരമായ കാഴ്ച…..
സ്നേഹത്തോടെ കൈയാല വക്കത്ത് എളേമ്മ വന്നു നിന്ന് എല്ലാ ദിവസവും കുശലാന്വേഷണം നടത്തും…… 
വലിയ എളേമ്മയുടെ നേരെ താഴെയുള്ള
 മൂകയായ അനിയത്തിയാണ്…… നമ്മുടെ എളേമ്മ…..

ഇവരുടെ കൊച്ചു വർത്തമാനങ്ങൾക്കിടയിൽ…  കൈ കൊണ്ട് ആംഗ്യം കാണിച്ച്…വായ് കൊണ്ട്… എന്തൊക്കെയോ പറയാൻ ശ്രമിച്ച്…വാക്കുകൾ പുറത്തേക്ക് വരാതെ….ഇവരിൽ ഒരാളായി… പിറകിൽ പിറുപിറുത്തു കൊണ്ട് എളേമ്മയെ കാണാം……. 
എനിക്ക് പേടിയാണ്…എളേമ്മയെ…… 
തടിച്ച് അന്ചരടിയോളം നീളമുണ്ട്………


ഓടി കിതച്ചു വന്ന എളേമ്മയുടെ… കൈയിൽ ഒരു മട്ടലുണ്ട്…ഇപ്പോ നിൽക്കുന്നുത് “”കടക്കാച്ചി മാവി””ന്റെ ചുവട്ടിലാണ്…
ഒടിയവരുടെ ഭാഗത്തേക്ക്… കൈയിൽ കിട്ടിയ ചരൽ വാരി എറിഞ്ഞ്….എന്തൊക്കെയോ ശബ്ദം പുറത്തേക്ക് പുറപ്പെടുവിക്കുന്നു…. ചീത്ത പറയുകയാണെന്ന് മനസ്സിലായി……
കോപത്താൽ മുഖമാകെ  ചുവന്നു തുടുത്തിരുന്നു…

ഇപ്പോഴും…. ഞാൻ മാവിന് മറഞ്ഞ് എളേമ്മയെ  നോക്കികൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്……പിടികൊടുത്താൽ പിന്നെ…… എന്റെ കാര്യം തഥൈവ…..


 “”കടക്കാച്ചി മാവ്””…..

ഈ  പറബ് മുഴുവൻ പടർന്ന് പന്തലിച്ചു നിൽക്കുന്ന ഒരു അത്ഭുതവൃക്ഷം….
മധുരം കുത്തി നിറച്ച…””കടക്കാച്ചി മാങ്ങ””യ്ക്ക്… ഒരു ചെറുനാരങ്ങയോളം മാത്രമാണ് വലുപ്പം….
 ഈ മാവിന്റെ ചുവട്ടിൽ നിന്ന് മാറി നിന്നൊരു  മാബഴക്കാലം ഓർമ്മയിലില്ല..
ഇക്കാലം  കുളിർമയുള്ള ഓർമയായി നിത്യവും മനതാരിൽ പെയ്യുന്നു….സത്യം…….

മാങ്ങയുടെ മധുരം നാവിന് കൈവിഷം തന്നത് ഈ കടക്കാച്ചി മാവിന്റെ ചുവട്ടിൽ വെച്ചാണ്….. 
…കാറ്റിന്റെ കൈയിൽ മാങ്ങ കൊടുത്തു വിടാനായി ഒന്നിച്ചു നടത്തിയ പ്രാർത്ഥനകൾ…….
അണ്ണാറാകണ്ണനോട് മാങ്ങയ്ക്ക് വേണ്ടി കൊതിയോടെ യാചിച്ചത്….

ചുവന്ന ഉറുമ്പിനെ പിടിച്ച്….മന്ത്രം ജപിച്ച്….. മാവിന്റെ മുകളിലേക്ക് കയറ്റി വിട്ടത്‌……..
എല്ലാം ഈ മധുരമുള്ള കടക്കാച്ചി മാങ്ങയ്ക്ക് വേണ്ടി….

 ബാല്യത്തിന്റെ നെടുവീർപ്പുകളെ കാറ്റ്  ഏറ്റു വാങ്ങി… മാങ്ങകളെ വീഴ്ത്തി തന്നത് മധുരിക്കുന്ന ഓർമ്മകൾ സൂക്ഷിക്കാൻ വേണ്ടിയാണോ??……


എളേമ്മയുടെ കോപം ഇപ്പോൾ മുക്കാലും തണുത്തുറഞ്ഞു….

ഞാൻ നോക്കുമ്പോൾ എളേമ്മ…
കുരുമുളക് വള്ളിയുടെ താഴെ…..വേരുകൾക്കിടയിൽ ഉണങ്ങിയ ഇലകൾ അടിച്ചു കൂട്ടി പൊതിഞ്ഞ് വെക്കുന്നു….

മാവിന്റെ താഴെയുള്ള മുരിക്കുകളിൽ നിറയെ കുരുമുളക് വള്ളിയാണ്…..മാങ്ങ വീഴ്ത്താൻ…കബ് കൊണ്ട് കൊയ്യ ഉണ്ടാക്കി… വിരുതൻമാർ എറിഞ്ഞതെല്ലാം…. കുരുമുളക് വള്ളികളിൽ തങ്ങിനിൽക്കുന്ന……അതെല്ലാം ഒരു വലിയ വടിയെടുത്ത്…മാറ്റുകയാണ്…. എളേമ്മ….

ആമുഖത്ത് ഇപ്പോൾ സങ്കടം കാണാം….
കുറച്ചു കഴിഞ്ഞ് അവർ സ്ഥലം വിട്ടു…. 
ഇപ്പോഴാണ് ശ്വാസം നേരെ വീണത്…


വൈകുന്നേരം അങ്ങേ വീട്ടിൽ നിന്നും പാറോത്തും ചാലിലേക്ക് ഞാൻ അമ്മയുടെ കൂടെ പുറപ്പെട്ടു… 

വഴിയിൽ കളയുടെ അരികിലൂടെ അമ്മയുടെ നിഴൽ പറ്റിയാണ് എന്റെ നടത്തം…
എളേമ്മയുടെ വീട് കടന്നു പോകുബോൾ പിടികൂടിയാൽ…നേരത്തെ നടന്ന കാര്യങ്ങൾ അറിഞ്ഞാൽ……. അമ്മയുടെ അടി ഉറപ്പാണ്… 

പേടിച്ച് പേടിച്ച്… അമ്മയുടെ വലതു വശം കടന്ന്  ഓടാൻ ശ്രമിച്ചപ്പോൾ… അതാ വലിയ എളേമ്മ  വഴി തടഞ്ഞു മുന്നിൽ…..

“””കുഞ്ഞു മോനെ…. നീയാട നിക്ക്….നിന്നെ  പൊട്ടത്തിക്ക് കാണണം പോലും”‘”
എളേമ്മ പറഞ്ഞൊഴിഞ്ഞു…. 
ഞാൻ പേടിച്ച് അമ്മയുടെ കോന്തല മറയാക്കി….ഒളികണ്ണെറിഞ്ഞ്……വഴിയിലേക്ക് നോക്കിയപ്പോൾ….

പതുക്കെ എനിക്കെതിരെ നടന്നു വരികയാണ് പൊട്ടത്തിയേളമ്മ……
അടുത്തെത്തി… മടിയിൽ നിന്നൊരു പൊതിയെടുത്ത് എനിക്ക് നേരെ നീട്ടി….
“”മടിക്കേണ്ട..മോനെ.. വാങ്ങിക്കോ””
അമ്മ പ്രോത്സാഹിപ്പിച്ചു…..
 ഞാൻ പൊതി വാങ്ങി… നോക്കിയപ്പോൾ…അതിൽ നിറയെ കടക്കാച്ചി മാങ്ങ….
ഞാൻ അത്ഭുതപ്പെട്ടു…
നേരത്തെ ഓടിച്ചു വിട്ട…എളേമ്മ…..

വാത്സല്യം വമിഞ്ഞൊഴുകുന്ന കണ്ണുകളോടെ……
മുന്നിൽ…എന്നെ നോക്കി ചിരിക്കുന്നു…..
ആ ചിരിക്ക് മാരിവില്ലിന്റെ നിറമാണ്..


ഇന്നും ആ വഴിയിലൂടെ നടക്കുബോൾ….
എളേമ്മ എന്നെ നോക്കി….
“””കുഞ്ഞുമോനെ……കടക്കാച്ചി മാങ്ങ ഞാനിവിടെ പെറുക്കി വെച്ചിട്ടുണ്ട്…. ഇങ്ങ് കേറി വാ””””…

മക്കളില്ലാത്ത ആ അമ്മമാരുടെ വിളിയൊച്ചകൾ അകലെ നിന്നും എന്നെ തേടുന്നുണ്ട്…..

രാഗേഷ് പി വി പി

Facebook Comments

COMMENTS

- Advertisment -

Most Popular

മുന്നോട്ട്…(കവിത)

തനിച്ചാകുമ്പോൾ രാവ് സ്വന്തമാകുമ്പോൾ നിദ്ര തഴുകാതിരിക്കുമ്പോൾ മനസ്സേ, നീയൊരിക്കലും വിതുമ്പരുത്, കണ്ണുനിറയരുത് കൊളുത്തണമൊരു തിരി നഷ്ടമായൊരിഷ്ടമേതായാലും ഉള്ളുതിരഞ്ഞെടുക്കണം ഒരുസ്വപ്നം അതിൽ ചാലിച്ച് ഒന്നുപുഞ്ചിരിച്ച് സുഖമായുറങ്ങണം പിന്നെനാമുണരുന്ന പുലരിയിൽ രണ്ടുകണ്ണിലുമോരോ നക്ഷത്രമുണ്ടാകും മുഖമുയർത്തി നോക്കുന്ന ആകാശത്തിൽ നിറയെ പൂത്തുനിൽക്കുന്ന നക്ഷത്രക്കൂട്ടങ്ങളുണ്ടാകും മുന്നോട്ടുവയ്ക്കുന്ന ഓരോ ചുവടുകളിലും ലക്ഷ്യമുണ്ടാകും അതെ!! നാമുറങ്ങാതെ കാണുന്നസ്വപ്നങ്ങളാണ് നമ്മെ ലക്ഷ്യത്തിലെത്തിക്കുന്നത് മനസ്സേ പതറാതെ മുന്നോട്ട് മുന്നോട്ട് മുന്നോട്ട്... അജിത ടിപി കൃഷ്ണ.

ചിന്നുകുട്ടി (കഥ) ✍ ഡോളി തോമസ്, കണ്ണൂർ

ഗിരി മാമൻ കാനഡയിൽ നിന്ന് വന്നപ്പോൾ കൊണ്ടുവന്ന മഞ്ഞനിറത്തിലുള്ള ആ സുന്ദരൻ കാറും കയ്യിൽ പിടിച്ചു വഴിയിലേക്ക് നോക്കിയിരിക്കുകയാണ് കിച്ചുമോൻ. അമ്മയും അച്ഛനും കൂടി ചിന്നുമോളേയും കൊണ്ട് ആസ്പത്രിയിൽ പോയിരിക്കുകയാണ്. 'പാവം ചിന്നുക്കുട്ടി. വീഴുമെന്നോർത്തു...

വരച്ചു ചേർക്കുന്നത് (കവിത)

പറയാത്ത വാക്കാണ് പ്രണയമെന്നന്നു - ഞാനാദ്യമായറിഞ്ഞതാനേരം വിറയാർന്ന നോട്ടത്തിൻ വേരിനാൽ നീയെന്നെ വരിഞ്ഞു ചേർത്തുള്ളൊരാനേരം വിരിയുന്ന പുഷപം പോലൊരു നറു - പുഞ്ചിരി ചുണ്ടിൽ വിരിയുന്ന നേരം പറയാത്ത വാക്കാണ് പ്രണയമെന്നാമിഴി പറയാതെ പറഞ്ഞതാ നേരം പരിഭവമില്ലാതെ നീ പലവുരുയെന്നോട് മിണ്ടിപ്പറഞ്ഞു നിൽക്കുന്നു ചിന്തകൾ അശ്വവേഗങ്ങളായ് വന്നെൻ്റെ ഹൃദയത്തെ തൊട്ടുണർത്തുന്നു അകലെയാണെങ്കിലും സഖിയെന്നകതാരിൽ തൊട്ടു തൊട്ടാണിരിപ്പെന്നും മൗനവും വാചാലമെന്നറിയുന്നു ഞാൻ ഓമനേ,...

കാർത്തിക വിളക്ക്… (കഥ) ..✍ ലാലി രംഗനാഥ്

ശാന്തി ഭവനിലെ തന്റെ സ്വന്തം മുറിയിലിരുന്ന് പുറത്തേക്ക് നോക്കിയപ്പോൾ അന്തരീക്ഷമാകെ മൂടി കെട്ടിയിരുന്നതു പോലെ ഗായത്രിക്ക് തോന്നി. പെയ്യാൻ കൊതിച്ചു കാർമേഘ കൂട്ടങ്ങൾ ഇരുണ്ടു കൂടിയിരിക്കുന്നു. വൈകുന്നേരം 5 മണിയെ ആയുള്ളൂ എങ്കിലും...
Facebook Comments
WP2Social Auto Publish Powered By : XYZScripts.com
error: