17.1 C
New York
Saturday, June 25, 2022
Home Literature കുടിയേറ്റക്കാരൻ (കവിത)

കുടിയേറ്റക്കാരൻ (കവിത)

ദേവു

ഞാൻ കറുത്തവനെന്നും നീ വെളുത്തവനെന്നും.
ഞാൻ വടക്കനും നീ തെക്കനെന്നും
ഞാൻ പൗരസ്ത്യനും നീ പാശ്ചാത്യനെന്നും
പേരിട്ട്, നീ ശണ്ഠ കൂടി!
ദിക്കുകളിൽ കേൾക്കുമാറ്,
ഉച്ചത്തിൽ വിളിച്ചുകൂവി!

ദിശയറിയാതെ,
പേരില്ലാത്ത,
എൻ്റെ പാരമ്പര്യത്തിന് മേൽവിലാസമില്ലാത്രേ!
കഥയില്ലാത്ത,
കാറ്ററിയാത്ത,
കരയറിയാത്ത,
എൻ്റെ ഗമനങ്ങളെ,
ഞാൻ കടലറിയാതെ,
ആഴിയിൻ നെഞ്ചിൽ,
ജീവൻ്റെ നുകവും പേറി,
കദനത്തിൻ്റെ തോണി തുഴഞ്ഞു.
അഴലിൻ്റെ അലകളെ കീറിമുറിച്ച്,
മ്രൃതുവിൻ പാശങ്ങളിൽ നിന്നും
ഓടിയൊളിച്ചു,
എത്തിയീ മറുകരയിൽ!

നിന്റെ “മാത്രം” എന്ന് നീ വീമ്പിളക്കുന്ന, “നിന്റെ”ധരയുടെ കരയിലടിഞ്ഞവൻ,
ഞാൻ കുടിയേറ്റക്കാരൻ!!
നിൻ്റെ കുറ്റക്കാരൻ!!
നീതി നിഷേധിക്കപ്പെട്ട ധർത്തീപുത്രൻ!
നിന്റെ വർണ്ണഭേദങ്ങൾകൊണ്ട്
നീതിതൻ തുലാസിൽ ചവിട്ടി താഴ്ത്തി,
എന്നേ, കടത്തിലാഴ്ത്തിയ ഉടപ്പിറന്നോനേ!
നീയും ധരയുടെ പുത്രൻ തന്നേയല്ലയോ?
ഞാനും നിൻ സഹജനല്ലയോ?

നെഞ്ചകത്തൊരുരുൾ പ്പൊട്ടി
നിശ്ബദതയിൻ ചിലങ്കയണിഞ്ഞ്
മിഴികളിൽ ഇരുട്ടിന്റെ പുതപ്പിട്ടു
പാദങ്ങളിൽ പൂത്ത വ്രൃണങ്ങളിൽ നിന്ന്
നിണമൊഴുകി, പഴുപ്പിൻ ഗന്ധവും പേറി
കൊട്ടിയടയ്ക്കപ്പെട്ട നിന്റെ കൊത്തളങ്ങൾക്ക് മുന്നിൽ,
നാളെയെന്ന പ്രതീക്ഷയും
കെട്ടടങ്ങിയൊരെൻ പട്ടടയിന്നും
വഴിയരികിൽ ആളിക്കത്തുന്നു!

ലോകസദസ്സത് കണ്ട്, വട്ടമേശാ സമ്മേളനങ്ങൾ നടത്തുന്നു
ആരൊക്കെയോ, സമരവാക്യങ്ങൾ വിളിക്കുന്നു!
അതിന്നിടയിൽ-
സോദരിതൻ ഗാത്രം സഹകാരികൾ പങ്കിട്ടെടുക്കുന്നു,
അമ്മിഞ്ഞവറ്റിയ അമ്മതൻമാറിൽ
എന്നുണ്ണി ഞരങ്ങിടുന്നു,
അവൻ്റെ മാതാവ് പിടഞ്ഞിടുന്നു,
മ്രൃതപ്രായമെത്തിയെൻ മാതാവും പിതാവും
ദൈന്യതയൂറും മിഴിമുനയേറ്റ്,
കലിതുള്ളുമെന്നന്തരംഗം,
മരിയ്ക്കാതെ മരിയ്ക്കുന്നു
എന്നിലോരോ ദിനങ്ങളും!

ദേഹവും ദേഹിയും
സമമായ മനുഷ്യൻ
ജാതിമതദേശത്തെയും കൂട്ടി
മ്രൃഗീയ ചിന്തകളെ
നടുന്നു , വളമിടുന്നു,
തെരുവ് നായയേ പോലും
അവനൂട്ടി വളർത്തുന്നു,
ഭ്രാതാവാമെന്നേയോ ആട്ടിപ്പായിക്കുന്നു!
അന്യൻ മാത്രമല്ല ഞാൻ,
അന്യഗ്രഹജീവിയ്ക്ക് പോലും
മേൽവിലാസമുണ്ടത്രേ!
ഒടുവിൽ ഞാൻ
ഭൂമിക്ക് ഭാരവും, ഭീഷണിയുമായി പ്രഖ്യാപിതനായി!

അത് കേട്ട്
മർത്യർ വിജയകാഹളം മുഴക്കുന്നു! അവനുള്ളിലെ-
“ഞാൻ” എന്ന ഭാവം
അട്ടഹസിക്കുന്നു!
ക്ഷോണി വിതുമ്പുന്നു!
കടൽ കരയെ പുണരുന്നു!
മന്ത്രവും തന്ത്രവും
ഹോമയാഗങ്ങളിലും നരനാശ്രയം വെയ്ക്കുന്നു!
കാണാത്ത ദൈവത്തെ പ്രീതിപ്പെടുത്തുവാൻ
കൺമുന്നിൽ കാണുന്നയെന്നേ നീ
കുരുതിയ്ക്ക് കൊടുക്കുന്നു!
കാലം ചിരിക്കുന്നു!
എന്നേയോ –
ദൈവം വിളിക്കുന്നു….
ഞാൻ യാത്ര തുടരുന്നു…..
സീമകളില്ലാത്ത പറുദീസയിലേക്ക്!

-ദേവു-
ഫോട്ടോ കടപ്പാട് ഫേസ്ബുക്ക്

Facebook Comments

COMMENTS

- Advertisment -

Most Popular

കതിരും പതിരും( 7) ✍ ജസിയഷാജഹാൻ

സ്നേഹവ്രണങ്ങളിലെ മൗനത്തിന്റെ കയങ്ങങ്ങളിലേക്ക് നീ ഹൃദയം ചേർത്ത് വച്ചിട്ടുണ്ടോ?...ചോരച്ചോപ്പും കണ്ണീർകറുപ്പും നിന്നിൽ പടർന്നിട്ടുണ്ടോ.... സ്നേഹത്തിന്റെ ഭൂമിയിലേക്ക് നമുക്കൊന്നു കൈകോർത്തു നടന്ന് ആകാശം പൂകാം...വരൂ..മനുഷ്യരേ... സ്നേഹിക്കണം... സ്നേഹം നമുക്ക് തോന്നണം.സ്നേഹം അതനുഭവിച്ച് തന്നെ അറിയണം. സ്നേഹം ആരിൽ...

റോബിൻ പള്ളുരുത്തി അവതരിപ്പിക്കുന്ന ലേഖയും മാഷും (15)

"എന്താ ലേഖേ മുഖം വാടിയിരിക്കുന്നത് ? സ്കൂൾ തുറന്ന ആദ്യദിനം തന്നെ കൂട്ടുകാരികളുമായി പിണങ്ങിയോ ?" "പിണങ്ങിയതൊന്നുമല്ല മാഷേ ...അതായിരുന്നെങ്കിൽ സാരമില്ലായിരുന്നു. " "ങ്ങ്ഹേ..പിന്നെന്താടോ ?" "അത്... മാഷേ കഴിഞ്ഞ വർഷം ക്ലാസിലുണ്ടായിരുന്ന എന്റെ കൂട്ടുകാരികളെല്ലാം ഈ വർഷം...

‘വിശ്വസാഹിത്യത്തിലെ വിസ്മയങ്ങൾ’ (14)

'മലയാളി മനസ്സ് ' ന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട എല്ലാ വായനക്കാർക്കും 'വിശ്വസാഹിത്യത്തിലെ വിസ്മയങ്ങൾ' എന്ന പംക്തിയുടെ പതിന്നാലാം ഭാഗത്തിലേയ്ക്ക് സ്നേഹപൂർവം സ്വാഗതം🙏❤️🌹 വിശ്വപ്രസിദ്ധനായ ഇന്ത്യൻ സാഹിത്യകാരൻ രബീന്ദ്രനാഥ ടാഗോറിന്റെ "ദ പോസ്റ്റ് മാസ്റ്റർ" എന്ന വിഖ്യാതമായ...

ശുഭചിന്ത – 18 ‘പുണ്യമായ സത്കർമ്മങ്ങൾ’ ✍ പി . എം . എൻ . നമ്പൂതിരി

ഭക്തി, ആരോഗ്യം, സന്തോഷം, മനസ്സമാധാനം, ഉറക്കം, ഇതിനേ ക്കാള്‍ പണത്തിന്‌ പ്രാധാന്യം നല്‍കരുത്‌. കണ്ണുനീര്‍ തുടയ്ക്കുക,പ്രപഞ്ജ സൃഷ്ടിയെ വണങ്ങുക...നല്ലതുമാത്രം വിചാരിക്കുക,നമുക്ക് കിട്ടിയ തെല്ലാം അനുഗ്രഹങ്ങളാണെന്നോർക്കുക. സത്‌ഫലങ്ങള്‍ മാത്രം തരുന്ന മരത്തെപ്പോലെയാവുക,കല്ലെറിഞ്ഞാലും അത്‌ ഫലങ്ങള്‍ കൊഴിച്ചുതരും. പെരുമാറ്റരീതികളും,മനോഭാവങ്ങളും പൂന്തോട്ടത്തേക്കാള്‍...
Facebook Comments
WP2Social Auto Publish Powered By : XYZScripts.com
error: