17.1 C
New York
Wednesday, October 5, 2022
Home Literature എൻ്റെ ഗ്രാമം (കവിത) - പ്രമീള ശ്രീദേവി

എൻ്റെ ഗ്രാമം (കവിത) – പ്രമീള ശ്രീദേവി

ഇവിടെ ഈ കുന്നിൻ
ചരിവിൻ്റെ ഓരത്ത്
ജീവൻ തുടിക്കുന്ന
ഗ്രാമമുണ്ട്

പാടിപ്പതിഞ്ഞൊരാ
പാണൻ്റെ പാട്ടുകൾ
കേട്ടുണരുന്നൊരു
ഗ്രാമമുണ്ട്

ഉഴുതിട്ട ചേറിലെ
ചാണകത്തിൻ മണം
ചുറ്റിലും പരത്തുന്ന
പാടങ്ങളുണ്ട്

കാക്കയും പൂച്ചയും
അണ്ണാറക്കണ്ണനും
ചാടിക്കളിക്കുന്ന
തൊടികളുണ്ട്

കടുകു വറക്കുന്നതിൻ
മണം ഒഴുകിയെത്തുന്ന
ചെറു ചെറു വീടുകൾ
ധാരാളമുണ്ട്

ചന്ദനം മണക്കുന്ന
അമ്പലമുറ്റത്തു
മുത്തശ്ഛൻമാരുടെ
കൂട്ടായ്മയുണ്ട്

വൃശ്ചിക പുലരിതൻ
കുളിർതെന്നൽ വീശുന്ന
പുഴകളും അരുവിയും
കൂട്ടിനുണ്ട്

മതിലില്ലാമനസ്സുകൾ
ഒരുമ കാത്തീടുന്ന
നന്മ തൻ പാത
യോരങ്ങളുണ്ട്

അറിവിൻ്റെ ആദ്യാക്ഷരം
കുറിക്കുന്ന
പള്ളിക്കുടങ്ങളും
ഇവിടെയുണ്ട്

അകിടിൽ നിന്ന്
അമൃതായ്പാൽ
ചുരത്തീടുന്ന
അമ്മിണി പൈക്കളും
ഇവിടെയുണ്ട്

തെങ്ങുകൾകവുങ്ങുകൾ
വാഴകളെല്ലാം
നിര നിരയായി
വളർന്നൊരു
പച്ചപ്പുമുണ്ട്

സന്ധ്യയക്കു ദീപം
കൊളുത്തുന്ന
തറവാടിൻ
ഉമ്മറക്കോലായിൽ
നാമം ജപിക്കുന്ന
മുത്തശ്ശിയുണ്ട്

ഈ ഗ്രാമത്തിൻ നന്മ
ആസ്വദിച്ചും കൊണ്ട്
ചെറു ചെറു ബാല്യങ്ങളും
ഇവിടെയുണ്ട്.

    -പ്രമീള ശ്രീദേവി

Facebook Comments

COMMENTS

- Advertisment -

Most Popular

മുന്നോട്ട്…(കവിത)

തനിച്ചാകുമ്പോൾ രാവ് സ്വന്തമാകുമ്പോൾ നിദ്ര തഴുകാതിരിക്കുമ്പോൾ മനസ്സേ, നീയൊരിക്കലും വിതുമ്പരുത്, കണ്ണുനിറയരുത് കൊളുത്തണമൊരു തിരി നഷ്ടമായൊരിഷ്ടമേതായാലും ഉള്ളുതിരഞ്ഞെടുക്കണം ഒരുസ്വപ്നം അതിൽ ചാലിച്ച് ഒന്നുപുഞ്ചിരിച്ച് സുഖമായുറങ്ങണം പിന്നെനാമുണരുന്ന പുലരിയിൽ രണ്ടുകണ്ണിലുമോരോ നക്ഷത്രമുണ്ടാകും മുഖമുയർത്തി നോക്കുന്ന ആകാശത്തിൽ നിറയെ പൂത്തുനിൽക്കുന്ന നക്ഷത്രക്കൂട്ടങ്ങളുണ്ടാകും മുന്നോട്ടുവയ്ക്കുന്ന ഓരോ ചുവടുകളിലും ലക്ഷ്യമുണ്ടാകും അതെ!! നാമുറങ്ങാതെ കാണുന്നസ്വപ്നങ്ങളാണ് നമ്മെ ലക്ഷ്യത്തിലെത്തിക്കുന്നത് മനസ്സേ പതറാതെ മുന്നോട്ട് മുന്നോട്ട് മുന്നോട്ട്... അജിത ടിപി കൃഷ്ണ.

ചിന്നുകുട്ടി (കഥ) ✍ ഡോളി തോമസ്, കണ്ണൂർ

ഗിരി മാമൻ കാനഡയിൽ നിന്ന് വന്നപ്പോൾ കൊണ്ടുവന്ന മഞ്ഞനിറത്തിലുള്ള ആ സുന്ദരൻ കാറും കയ്യിൽ പിടിച്ചു വഴിയിലേക്ക് നോക്കിയിരിക്കുകയാണ് കിച്ചുമോൻ. അമ്മയും അച്ഛനും കൂടി ചിന്നുമോളേയും കൊണ്ട് ആസ്പത്രിയിൽ പോയിരിക്കുകയാണ്. 'പാവം ചിന്നുക്കുട്ടി. വീഴുമെന്നോർത്തു...

വരച്ചു ചേർക്കുന്നത് (കവിത)

പറയാത്ത വാക്കാണ് പ്രണയമെന്നന്നു - ഞാനാദ്യമായറിഞ്ഞതാനേരം വിറയാർന്ന നോട്ടത്തിൻ വേരിനാൽ നീയെന്നെ വരിഞ്ഞു ചേർത്തുള്ളൊരാനേരം വിരിയുന്ന പുഷപം പോലൊരു നറു - പുഞ്ചിരി ചുണ്ടിൽ വിരിയുന്ന നേരം പറയാത്ത വാക്കാണ് പ്രണയമെന്നാമിഴി പറയാതെ പറഞ്ഞതാ നേരം പരിഭവമില്ലാതെ നീ പലവുരുയെന്നോട് മിണ്ടിപ്പറഞ്ഞു നിൽക്കുന്നു ചിന്തകൾ അശ്വവേഗങ്ങളായ് വന്നെൻ്റെ ഹൃദയത്തെ തൊട്ടുണർത്തുന്നു അകലെയാണെങ്കിലും സഖിയെന്നകതാരിൽ തൊട്ടു തൊട്ടാണിരിപ്പെന്നും മൗനവും വാചാലമെന്നറിയുന്നു ഞാൻ ഓമനേ,...

കാർത്തിക വിളക്ക്… (കഥ) ..✍ ലാലി രംഗനാഥ്

ശാന്തി ഭവനിലെ തന്റെ സ്വന്തം മുറിയിലിരുന്ന് പുറത്തേക്ക് നോക്കിയപ്പോൾ അന്തരീക്ഷമാകെ മൂടി കെട്ടിയിരുന്നതു പോലെ ഗായത്രിക്ക് തോന്നി. പെയ്യാൻ കൊതിച്ചു കാർമേഘ കൂട്ടങ്ങൾ ഇരുണ്ടു കൂടിയിരിക്കുന്നു. വൈകുന്നേരം 5 മണിയെ ആയുള്ളൂ എങ്കിലും...
Facebook Comments
WP2Social Auto Publish Powered By : XYZScripts.com
error: